Ik zie persoonlijk meer in de tactiek van Singapore, dat ongevaccineerden zelf voor de ziekenhuiskosten moeten opdraaien wanneer zij in het ziekenhuis belanden, dan een 2G systeem.
De ongevaccineerden moeten dan zelf het risico afwegen, maar wel boete doen indien zij de zorg belasten. Nadeel aan dit idee is dat een (groot) deel van de ongevaccineerden die in het ziekenhuis beland niet voldoende financiën heeft om dit te bekostigen, waardoor het indirect toch weer bij de maatschappij terecht komt. Als hier een oplossing voor zou zijn, dan zou ik zeggen; pas dit direct hier toe.
Een 2G systeem wekt bij mij het idee dat de ongevaccineerden maar als zondebok moeten dienen. Terwijl het moet gaan om de druk die men uitoefent op de zorg, en het ook niet bijdraagt aan het tegengaan van de verspreiding van het virus (gevaccineerden hoeven immers niet te testen).
De exacte cijfers heb ik niet, maar om even o.b.v. wat aannames een voorbeeld te schetsen:
Een kerngezond ongevaccineerd persoon van 25 zal statistisch gezien een kleinere kans hebben om in het ziekenhuis / op de IC te belanden dan een gevaccineerd, obese persoon van 55 jaar. De ene wordt gedemoniseerd en met een 2G systeem van een hoop zaken uitgesloten, omdat hij/zij geen vaccin neemt. De andere kant wordt gewoon geaccepteerd, terwijl de mensen met een ongezonde levensstijl statistisch gezien een veel hogere kans hebben om in het ziekenhuis te belanden (ook zonder corona) en daardoor ook op langere termijn een hogere druk op de zorg uitoefenen.
Mochten mijn aannames fout zijn, dan kan dit hele verhaal de prullenbak in uiteraard

Het is puur een gevoelskwestie, maar op één of andere manier kan ik een 2G systeem gewoon niet goed praten voor mezelf. Mocht het er toe doen; ik ben zelf "gewoon" gevaccineerd, en zou ook direct een booster halen als deze beschikbaar komen.