Natuurlijk en zoals ik al eerder heb geroepen mag er best meer gedaan worden aan mentale gezondheid, maar 'engnek' gaan roepen als je het ergens niet mee eens bent, wat wel klopt, is precies wat je een wappie maakt.
Ik vind hem niet enkel een engnek om dit ene voorbeeld. Hij denkt dat hij voor iedereen praat terwijl een aanzienlijk deel van NL het met hem oneens is. Hij is zelfingenomen. Niet open voor discussie. Het is net alsof je tegen een muur praat. En hij heeft gewoon een smerige rotkop, sorry not sorry.
Volgens mij vergeet jij, net als vele andere PVV/FvD stemmers, hoeveel last je kan hebben na een besmetting. Natuurlijk heeft niet 100% van de mensen die corona heeft gehad er last van, maar de aantallen zijn hoog genoeg en je hoort de verhalen te vaak dat ze maanden na besmetting nog steeds niet volledig zijn hersteld. Ik ken sowieso al 2 collega's die 3 maand na besmetting uitgeput zijn na een trap oplopen. Ook mensen die 'vitaal en gezond' zijn, die na het minste in het huishouden rust moeten nemen. We weten niet of mensen jaren na besmetting alsnog last hebben, maar er zijn genoeg tekenen om jezelf te beschermen tegen een virus dat dit aanricht.
Sure, je noemt wat voorbeelden en die zijn natuurlijk zeer treurig. Maar depressie is voor vele mensen voor het hele leven. Er is veel te weinig aandacht voor en wordt altijd maar weggezet als iets onbelangrijks. En daar zal ik altijd voor blijven opkomen. Of jullie me nou allemaal een idioot vinden of niet. Ik leef liever m'n hele leven met de nasleep van coronaklachten dan depressie. En ja, ik heb genoeg meegemaakt om dat te kunnen zeggen.
Heb zelf ook in een halve depressie gezeten en jezelf op zo'n moment negatief opstellen en negativiteit opzoeken gaat je niet helpen om daaruit te komen. Daarnaast bedoelde ik 'dat telt niet' als dat de regering niet bij iedere maatregel kan denken 'Misschien gaat iemand hierdoor zelfmoord plegen'.
Ten eerste, wat is een halve depressie? Ten tweede, tegen depressieve mensen zeggen 'je negatief opstellen helpt niet' is alsof je tegen een persoon in een rolstoel zegt 'kom uit die rolstoel joh, ga lopen, zo leer je nooit meer opnieuw te lopen'. Ik heb het hier niet over gebeurtenis-gerelateerde depressie, maar over (grotendeels aangeboren/erfelijk) chronische depressie. Dan kan je niet denken van joh, laat ik het maar allemaal wat positiever inzien. En dat is het hele probleem met hoe deze maatschappij tegen depressie aankijkt. Die mensen KUNNEN (meestal) niet positief beredeneren. Net als een dove niet kan horen. Natuurlijk verschilt dit per persoon maar ik praat nu over de extreme gevallen. En als je voor corona al slecht in je vel zat en dit er nu bijkrijgt.. en dan mensen die het allemaal wel lekker recht hebben in hun bovenkamer die maar roeptoeren 'stel je niet aan'. Dat frustreert mij enorm.
Tuurlijk zijn er mensen die hierdoor minder lekker in hun vel zitten en een gedeelte daarvan zal daarvan een depressie hebben. Daar moet zeker iets aan gedaan worden, maar roepen dat alles maar open moet is niet reëel. Dat is denken 'Dit is mijn probleem en dat los ik zo op' zonder na te denken wat de gevolgen voor anderen zijn.
Maar ja, dit is toch ook exact wat de regering doet? 'Laten we alles maar op slot gooien om tegen corona te beschermen, maar de gevolgen voor de mentaal instabiele mensen die doen er niet toe. Daar geven we verder ook geen hulp bij, dat doen we lekker makkelijk af met 'even doorzetten hoor jongens.'
Totaal niet. Ik heb ook genoeg last van de maatregelen en vooral mensen om me heen. M'n vader zit letterlijk al een jaar thuis, zonder bezoek, de dagen af te tellen tot hij weer dingen kan. Hij doet letterlijk niks anders dan thuis zitten. Zijn werk laat hem thuis, omdat hij een risicofactor is. Ik heb hem in deze tijd 2 keer gezien, voor zijn verjaardag in hartje zomer, toen de cijfers laag waren, en 1 keer toen ik in 3 weken tijd zo goed als niemand had gezien of op werk was geweest. Ik weet precies wat het met je kan doen, maar ik blijf wel reëel en hij gelukkig ook. Gedeeltelijk hetzelfde met m'n schoonouders. Die komen ook bijna niet buiten de deur en zelfs hun dochter langs laten komen heeft niet de voorkeur
.
Fijn voor ze dat ze er ondanks deze dingen dan toch nog redelijk goed mee om kunnen gaan. Mijn punt is dat een deel (ik zal maar geen cijfers meer gooien, maar laten we het erop houden dat dit echt geen deel is wat op deze misselijke manier genegeerd hoort te worden) dat niet kan. En dan? Wat moeten die? 'Niet aanstellen'.
Ik strijd gewoon voor het serieus nemen van mentale klachten en dat is er sinds deze pandemie niet beter op geworden. Iedereen die het goed trekt zet de rest die het niet zo goed trekt weg als zeikerds die zich niet aan moeten stellen. Zo enorm kortzichtig en bekrompen. Daar zit mijn pijnpunt. En ik zal bij mijn mening blijven, het boeit me niet wat voor verwensingen ik naar m'n hoofd krijg omdat ik anders denk. Ben echt ver voorbij het stadium om daar nog een fuck om te geven want ik vind opkomen voor mentale gezondheid 10x belangrijker dan jullie mening.
