Discussie-topic

Lyst wrote:Waarom niet eigenlijk, zeggen dat een track raw is, is toch veel makkelijker dan zeggen dat een track donkere en harde hardstyle is. Je zegt hetzelfde alleen weiger je de term te gebruiken, ik snap dat niet.

Ik zou gewoon zeggen dat het hardstyle is. Alleen het klinkt in mijn oren donker en hard maar het is gewoon hardstyle.

KickinAzz wrote: Per plaat oordelen is mijn denkwijze en die hou ik aan

Amen!

Sorry voor de late reactie maar ik las net in het andere topic dat Geck-O het nummer Max Enforcer - Gold keihard en rauw vond.
MWAHAHAHAHA wat heeft hij gerookt

:')

Gangsterdwerg wrote:Sorry voor de late reactie maar ik las net in het andere topic dat Geck-O het nummer Max Enforcer - Gold keihard en rauw vond.
MWAHAHAHAHA wat heeft hij gerookt

:')

Hij zei dat die gold prima in t begin van een raw setje vond passen. Jij overdrijft weer een beetje

WZY wrote:

Gangsterdwerg wrote:Sorry voor de late reactie maar ik las net in het andere topic dat Geck-O het nummer Max Enforcer - Gold keihard en rauw vond.
MWAHAHAHAHA wat heeft hij gerookt

:')

Hij zei dat die gold prima in t begin van een raw setje vond passen. Jij overdrijft weer een beetje

Geck-O wrote:Gold is anders wel een keiharde en vrij rauwe track

Gold bevat genoeg rauwe elementen. Denk dat Geck-O daar ook op doelt.

Zelfde verhaal voor Dilemma. Keiharde track met een melodische uplifting climax. Daardoor valt het niet meer in het hokje Raw? Ik zou 'm zelf ook niet draaien op een Raw feest, omdat er nog veel meer hardere en rauwere platen zijn. Maar door alles zo geforceerd in te willen kaderen, doe je compleet te kort aan de kruisbestuiving die zich binnen de hardstyle bevindt.

^ Hij heeft gelijk

En dat bedoel ik dus met dat het een mening is. De een vindt Gold wel raw en de ander niet. Er is geen duidelijke definitie voor raw dus daarom kan het nooit een feit of waarheid zijn dat Gold wel of geen raw track is.

Voor mij is de softe kant van Hardstyle, gewoon echt geen hardstyle meer.
Dan heb ik het over ultieme pingelaars zoals Coone & Headhunterz.

Mol wrote:Voor mij is de softe kant van Hardstyle, gewoon echt geen hardstyle meer.
Dan heb ik het over ultieme pingelaars zoals Coone & Headhunterz.

Wel vraag ik me af.. wat bedoel je met "soft". Waar uit zich "soft" in?

Voor mij; het gebrek aan BASS, die laffe pitchkicks en die melodieuze breaks zonder inhoud.
Melodieen als die van Southstylers zijn zeldzaam. Vind dat het album van The Pitcher geniaal is,
hardstyle en toch melodieus. Maar PP kan ik me echt aan ergeren, HHZ ook. Dat album van Coone ook,
op een paar tracks na.

Pitchkicks horen erbij Mol, hardstyle is melodieuzer geworden op elk gebied.
Het draait veel meer om harmonie dan in 2002, pitch kicks dragen bij aan de harmonie v.d. plaat
(lang niet altijd overigens, maar dat is een ander verhaal).

Leuk voor die harmonie, maar ik krijg gewoon kotsneigingen van die bass die de hoogte in springt. Dan maar geen harmonie

HARMONIE, KEREL. Op een feest hoor ik niet 1 set meer die je als HARMONIE kan bestempelen.
Gewoon nummers aan elkaar geplakt zonder enige vorm van opbouw of originaliteit.
Gewoon tracks kiezen je leuk vindt en push play.

De harmonie die jij bedoeld is dat het genre steeds meer verwijfd raakt.

Het ergste is nog wel, dat je met de fans van tegenwoordig; niet eens meer wat over je eigen genre mag zeggen!
Je mag niet eens meer kritisch zijn; en om die reden zou ik een splitsing nog niet eens zo erg vinden.
En natuurlijk omdat je dan 2 soorten feesten krijgt, wat me fantastisch lijkt.

Ik vind pitchkicks persoonlijk juist wel heel tof, maar dat is meer een persoonlijke mening . Maarja hardstyle is tegenwoordig nou eenmaal melodieus, bijna elke track bevat wel een melodie. Het is nou eenmaal niet anders. Er zijn natuurlijk enkele uitzonderingen bijv. Feedback van Wildstylez, dat vond ik persoonlijk ook een hele vette track. Voor mij een goed voorbeeld van hoe een hardstyle plaat zonder melodie en pitchkicks toch vet kan zijn .

D-Teq wrote: Maarja hardstyle is tegenwoordig nou eenmaal melodieus, bijna elke track bevat wel een melodie. Het is nou eenmaal niet anders.

En juist aan deze instelling erger ik me. Ik vind het zo jammer dat zowat iedere producer die slappe kant op gaat.
Ik hoop dat producers een nieuwe manier vinden om hard te zijn en dit geldt ook voor B-Front, Zany & The Beholder (zelfs voor deze 2 oude helden). Laat je inspireren door de oude hardheid of vind een andere manier. Maar alsjeblieft, stap van die holle pitchkicks af.

Voor de rest respecteer ik je mening wel, maar zo'n splitsing zou toch nog niet zo slecht zijn voor het genre.

Ik vind pitch kicks ook vaak niks begrijp me niet verkeerd, ik vind het heel vaak niets toevoegen aan een plaat.
Kijk naar On The Rise van Frontliner, die 2de climax.... geen idee wat voor een drum plug in die man gebruikt, maar dat schiet alle kanten op.
Ik heb het over harmonie in elke plaat apart, niet in een set Mol.
Je ziet het in de breaks en sound gebruik in de breaks, vocalen etc. Hardstyle is niet meer het "monotone" electro geluid met een 909 die gedist is.
Het is een veel complexere stijl geworden waarin harmonie belangrijk is, melo's belangrijker. Daar doe je niks aan.
Blijkbaar ben je er geen fan van, dat kan... Ik kan genieten van een plaat als Qlimax 2010 anthem, of Angel van Nasty Boyz, maar ik kan net zo goed genieten van Fear Reigns Today, met een heeerlijke screech en heerlijke sound keuzes in de climax.

Je hebt gelijk dat echte hardstyle bijna uitgestorven is. Props naar Theracords!
Af en toe zit er nog een nieuw plaatje tussen dat me kan bekoren.

Maar eerst pakte ik iedere 2 weken een hardstyle feest, nu is 1x in de maand al teveel. Ga na.
De feesten (waar hardstyle toch om draaide VROEGER) worden saai.
Ik luister ook bijna nooit meer hardstyle thuis, waar ik eerst thuis de hele dag doorknalde.

Mol wrote:Je hebt gelijk dat echte hardstyle bijna uitgestorven is. Props naar Theracords!
Af en toe zit er nog een nieuw plaatje tussen dat me kan bekoren.

Maar eerst pakte ik iedere 2 weken een hardstyle feest, nu is 1x in de maand al teveel. Ga na.

Is de echte hardstyle waar jij het over hebt niet gewoon Early Hardstyle en is deze stroming zich niet al aan het distantieren van de gewone hardstyle op menig feest?

Ik vind het persoonlijk bijzonder leuk om op feesten van bijvoorbeeld een normale hardstyle tent even te gaan kijken bij een early tent.

Mol wrote:Voor mij; het gebrek aan BASS, die laffe pitchkicks en die melodieuze breaks zonder inhoud.
Melodieen als die van Southstylers zijn zeldzaam. Vind dat het album van The Pitcher geniaal is,
hardstyle en toch melodieus. Maar PP kan ik me echt aan ergeren, HHZ ook. Dat album van Coone ook,
op een paar tracks na.

In de meeste EARLY platen zit amper bass Zit alleen maar mid-laag in. De juiste jaren zijn ze juist de echte diepte ingegaan.

Ik weet niet wat jij midlaag noemt, maar de gemiddelde early track zit gewoon tussen de 50-60 hz.

Lyst wrote:Ik weet niet wat jij midlaag noemt, maar de gemiddelde early track zit gewoon tussen de 50-60 hz.

50Hz is aardig hoog als je puur naar bass kijkt.
Als je 2 speakers hebt, zonder sub, van 50Hz mis je toch nog best veel bass.

Lyst wrote:Een melodietje is gewoon makkelijk scoren, vind ik. Maar tegenwoordig worden er wat noten achter elkaar gezet en er is weer een nieuwe plaat klaar, dat gevoel krijg ik.

D'r zijn een hoop die dat doen, maar er zijn ook genoeg artiesten die hele mooie, logische melodieën tot stand krijgen. Kijk bijv. naar The Pitcher en Wildstylez. Waarvan jij ook hebt gezegd dat ze hele sterke melodieën maken maar dat jij een melodie die naar het vrolijke toeneigt niet kan waarderen. Dat jij er geen fan van bent kan natuurlijk, maar er worden heel veel hardstyle-tracks met melodieën gemaakt waar waanzinnig veel gevoel en euforie in zit. Zoiets doe je niet zomaar, dus het label "goedkoop scoren" vind ik een goedkoop scoren opmerking Dan kan ik ook zeggen dat wat random screeches en geluiden achter elkaar zetten werk is wat de gemiddelde josti nog voor elkaar krijgt, en dan maar hopen dat het ergens op lijkt...

De kracht van early is idd de simpelheid en de drive door de reverse bass. Niet alles hoeft altijd even moeilijk te zijn. Hier thuis geven de meeste early-platen meer bass weg dan de hedendaagse hardstyle-plaat, maar ik heb ook geen "propah woofah" om echt eerlijk te vergelijken.

Aan bass is er geen gebrek in de huidige hardstyle nummers hoor. Bovendien kunnen hoge pitchkicks alsnog veel bass bevatten, bij mij thuis gaat Back 2 Basics bijvoorbeeld kneiterhard als die kicks hoog pitchen.

Nouja ik was even de releases van deze maand aan t luisteren, maar er zitten misschien twee of drie melodieën die ik me kan herinneren. En dat op de 100 tracks.

@D-Teq, hard is voor ons iets compleet anders, het is moeilijk te omschrijven maar het is de bass die in een korte periode erop klapt. En niet de lengte van de basstail of het resoneren van de omgeving, want in die hogere frequenties resoneert veel meer mee.