0xygen schreef:
Cmon die dip valt wel mee. Gewoon sneller aangebrand en levenloos.
Het is allemaal waar wat mensen zeggen. MAAR je bent nog wel zelf degene die de controle heeft.
Voorbeeld:
Kijk je een dramatische film, met knappe vrouwen die heel veel huilen en dan dood gaan aan een enge ziekte, dan is het huilen geblazen. Op dat moment denk je: ik heb een dip.
Kijk je een lachfilm, Leslie Nielsen ofzo, die in zijn Naked Gun serie soms 2 handen heeft, soms 3, soms 2 knieën per been heeft of een betonnen pik van een standbeeld nog hard kan maken, dan huil je van het lachen. Op dat moment sta je er niet bij stil dat je TOCH een dip hebt.
Kwestie van hoe je 't zelf beinvloed. Je kunt zelf blijven bevestigen dat je je moe en lusteloos voelt, je kunt ook wat leuks gaan doen, of gezellig gaan seksen met je vriendin of meerdere vriendinnen. (Dat laatste is slecht voor je omdat er dan méér serotonine op een natuurlijke manier vrij komt, en dan moet je dus langer wachten voor je weer kan snoepen.)
De dip is er wel, theoretisch gezien, hij wordt alleen niet ervaren door sommige personen. En tja, de één zoekt afleiding en merkt niets, de ander voelt zich lichtelijk vermoeid, de ander huilt de hele dag, en weer een ander voelt 't eerder als een 'drop' ipv een 'dip'. In het allerlaatste geval zou ik wat minder gebruiken, meer fruit vreten en meer slapen. OOK de Coolbest met vruchtvlees van Squirrie is een aanrader.
Geplaatst op 04 sep 2011 23:24 
Het hoeft niet altijd extreem te zijn, en op dat moment denk ik ook van goh prima in orde.. Maar dan enkele dagen later denk ik van, hmm ik voel me nu toch weer 100% waar ik dus ma/di/wo 80% was! 
