Nu het na vanmiddag nog steeds onduidelijk is of die langstudeerboete er wel of niet komt en indien die er niet komt er wel of geen sociaal leenstelsel wordt ingevoerd, leek me het wel eens interessant om te kijken of er geen andere alternatieven zijn.
Wat als we zowel collegeld als de studiefinanciering (deels) afhankelijk maken van de behaalde studiepunten.
Een thuiswonende WO student met een basisbeurs krijgt op dit moment afgerond zo'n 100 euro in de maand. En betaalt zo'n 1700 euro aan collegegeld ieder jaar. Nu vind ik het al vreemd dat je collegegeld per jaar vraagt. Ik volg bijvoorbeeld jaarlijks maar voor 40 studiepunten aan vakken (medische oorzaak, doet er verder niet toe), iemand die extra keuzevakken doet haalt soms wel 80-90 studiepunten in 1 jaar tijd. We betalen dus allebei hetzelfde maar de laatste persoon krijgt 2x zoveel onderwijs als ik. Ik vind dus dat je per studiepunt dat je volgt (volgen is iets anders dan halen) moet betalen. Zo voorkom je ook dat studenten die vertraging oplopen door welke oorzaak dan ook extra geld kosten voor de overheid.
Nu kom ik in aanmerking voor extra maanden studiefinanciering, omdat ik extra studievertraging heb opgelopen. Op het moment dat ik alleen betaal voor wat ik daadwerkelijk volg, heb ik een dergelijke tegemoetkoming niet nodig, ik betaal immers bij 180 studiepunten (bachelor) net zoveel als iemand die gewoon nominaal studeert.
Nu doet de situatie zich echter wel voor dat iemand die zich wil verbreden/verdiepen en extra vakken volgt meer moet betalen. Aan de ene kant kun je zeggen, dat heet investeren in jezelf, aan de andere kant is het goed om dergelijke activiteiten te stimuleren, want dat is beter voor onze kenniseconomie. Dus door hier als overheid in te investeren, denk ik dat het de overheid uiteindelijk ook meer oplevert. Dit zou je kunnen realiseren door de prestatiebeurs afhankelijk te maken van het aantal studiepunten dat je haalt.
Op deze manier is het voor de student toegankelijker om zich te verdiepen/verbreden. En krijgt de student die er een potje van maakt door voortdurend in het café rond te hangen weinig tot geen studiefinanciering. Wat dan eventueel ook nog mogelijk is is om goede cijfers te stimuleren en om de stufi naast afhankelijk van studiepunten ook afhankelijk te laten zijn van de cijfers. Dit beloont de goede studenten en straft de mensen met een zesjescultuur, ook dit zal de kenniseconomie ten goede komen.
Je zit echter nog wel met problemen, zo heeft een universiteit naast het geven van onderwijs natuurlijk ook vaste kosten, krijg je bij stufi per studiepunt je geld pas nadat je een vak hebt gehaald en zou je het dus eerst voor moeten schieten. En wat te doen met het deel dat een uitwonende student extra krijgt? Kortom er valt genoeg te discussiëren.
De stelling:
Een variabele studiefinanciering in combinatie met variabel collegegeld zorgt voor een betere kenniseconomie en levert tegelijkertijd geld op.
Wat als we zowel collegeld als de studiefinanciering (deels) afhankelijk maken van de behaalde studiepunten.
Een thuiswonende WO student met een basisbeurs krijgt op dit moment afgerond zo'n 100 euro in de maand. En betaalt zo'n 1700 euro aan collegegeld ieder jaar. Nu vind ik het al vreemd dat je collegegeld per jaar vraagt. Ik volg bijvoorbeeld jaarlijks maar voor 40 studiepunten aan vakken (medische oorzaak, doet er verder niet toe), iemand die extra keuzevakken doet haalt soms wel 80-90 studiepunten in 1 jaar tijd. We betalen dus allebei hetzelfde maar de laatste persoon krijgt 2x zoveel onderwijs als ik. Ik vind dus dat je per studiepunt dat je volgt (volgen is iets anders dan halen) moet betalen. Zo voorkom je ook dat studenten die vertraging oplopen door welke oorzaak dan ook extra geld kosten voor de overheid.
Nu kom ik in aanmerking voor extra maanden studiefinanciering, omdat ik extra studievertraging heb opgelopen. Op het moment dat ik alleen betaal voor wat ik daadwerkelijk volg, heb ik een dergelijke tegemoetkoming niet nodig, ik betaal immers bij 180 studiepunten (bachelor) net zoveel als iemand die gewoon nominaal studeert.
Nu doet de situatie zich echter wel voor dat iemand die zich wil verbreden/verdiepen en extra vakken volgt meer moet betalen. Aan de ene kant kun je zeggen, dat heet investeren in jezelf, aan de andere kant is het goed om dergelijke activiteiten te stimuleren, want dat is beter voor onze kenniseconomie. Dus door hier als overheid in te investeren, denk ik dat het de overheid uiteindelijk ook meer oplevert. Dit zou je kunnen realiseren door de prestatiebeurs afhankelijk te maken van het aantal studiepunten dat je haalt.
Op deze manier is het voor de student toegankelijker om zich te verdiepen/verbreden. En krijgt de student die er een potje van maakt door voortdurend in het café rond te hangen weinig tot geen studiefinanciering. Wat dan eventueel ook nog mogelijk is is om goede cijfers te stimuleren en om de stufi naast afhankelijk van studiepunten ook afhankelijk te laten zijn van de cijfers. Dit beloont de goede studenten en straft de mensen met een zesjescultuur, ook dit zal de kenniseconomie ten goede komen.
Je zit echter nog wel met problemen, zo heeft een universiteit naast het geven van onderwijs natuurlijk ook vaste kosten, krijg je bij stufi per studiepunt je geld pas nadat je een vak hebt gehaald en zou je het dus eerst voor moeten schieten. En wat te doen met het deel dat een uitwonende student extra krijgt? Kortom er valt genoeg te discussiëren.
De stelling:
Een variabele studiefinanciering in combinatie met variabel collegegeld zorgt voor een betere kenniseconomie en levert tegelijkertijd geld op.