Drugs offtopic

Thanks voor de info! Zaterdag rond 1 uur pakken en dan

Meer dan 180mg 4FA heeft imo ook geen meerwaarde.

Hoe dan? Duur tot iets gaat werken heeft toch niets te maken met hoe vaak je al iets hebt genomen? Moet je eerder zoeken bij spijsvertering, of je kort of lang van tevoren hebt gegeten, etc. Enige wat ik me voor kan stellen is dat je bij een tweede keer de eerste symptomen van het spul beter kan herkennen, en dus het idee hebt dat het eerder in slaat?

Dit.

In jouw mening misschien. Het licht eraan waarvoor je bijneemt: wil je het liefdesgevoel terug of wil je extra energie. Als je voor het eerste kiest zal het niet (veel) voor je doen. Het is niet zoals XTC, omdat 4F vooral je dopamine aanspreekt en niet zozeer je serotonine. Het spreekt zelfs tot 12x minder je serotonine receptoren aan. Waardoor je het, in theorie, veel sneller achter elkaar kan gebruiken.
Het kenmerkende van de 4F is de 'rush' die je krijgt. Dit omdat de stofjes in één keer worden afgegeven, niet zoals XTC steeds een beetje (bekende high/lows van XTC). Hierom zeggen mensen vaak dat bijnemen geen zin heeft, wat in theorie klopt, omdat je niet meer kan afgeven dan ligt opgeslagen.
Als je energie wilt is 4F bijnemen wel een succes, überhaupt vind ik 4F meer een energieke drug dan een euforische drug (alhoewel je wel euforie ervaart).
4F wordt niet voor niks 'de euforische speed' genoemd.

Heb je hier een bron voor?

Wil ik ook graag wel weten inderdaad...

De eerste keer duurde het bij mij 3 kwartier voor het insloeg terwijl dat nu binnen 20-25 minuten gebeurt. Ik wist wat de effecten waren dus lijkt mij dat ik ze dan ook wel herken toch? Het lijkt mij dat je hersenen de eerste keer langer de tijd nodig hebben om het stofje te identificeren, waardoor het verwerken van de effecten langer duurt.

Ik hoor trouwens van iedereen die ik ken die 4-FA probeert dat het de eerste keer langer duurt voor het inslaat. Er is één uitzondering tussen die het na een half uur voelde, maar dat is ook de enige van een man of 20 ongeveer.

Wat ook de verklaring is, eerste keer lijkt het vaak langer te duren. Kan ook te maken hebben met het ermee bezig zijn (je bent benieuwd hoe het is dus bent er hele tijd mee bezig en laat het niet 'op je af komen'), maar aangezien de meeste het dus hebben vind ik het wel relevant.

Het is wel zo toch dat als je meer geniet en blij doet dat het dan sneller werkt?

Ik ben zelf super fan van bijvoorbeeld een frontliner of brennan heart als ik net de 4 heb genomen. Die melodieën lijken dan echt te helpen.

Mindset icm hoeveel je gegeten hebt enz.

Wat is dit nou weer, moeten je hersens eerst à la de technische dienst van de politie de stofjes gaan identificeren? Je weet denk ik niet helemaal hoe zenuwen werken... en wat dat stofje er mee doet.

Zal wel met mindset te maken hebben, en dat je de 2e keer beter weet wat je 'moet' gaan voelen idd. Kan het vooraf wel weten, maar om het dan toch te voelen is wel iets anders.

Leuke nieuwe dingen leer ik nog hier. Zal waarschijnlijk wel door de datum komen

http://en.m.wikipedia.org/wiki/Releasing_agent

Kan zo snel geen andere vinden, geen tijd, maar informatie is betrouwbaar. Beschrijft echter wel alleen de selectiviteit

Dus een hoger getal betekent dat het minder van die stof releast?
Compound--------------NE DA 5-HT
4-Fluoroamphetamine-28 51.5 939
MDMA-------------------110 278 72

Mij is ooit verteld dat je mindset met bijvoorbeeld xtc heel belangrijk is.

Als je maar blijft denken ik voel niks, ik voel niks, ik voel niks dan zal het inderdaad ook langer duren en dit zou komen door het aanmaken van adrenaline (nog hele hoge hoeveelheden) en dit zou de werking vertragen.
Dit klinkt voor mij erg aannemelijk omdat ik dit wel tientallen keren heb gezien om me heen

Kan me goed voorstellen dat het met 4F ook zo werkt, bij mij ligt de werking altijd binnen 15-30 minuten, ligt een beetje aan de plaatkeuze van de DJ die dan draait

Over de zenuwen weet ik het inderdaad niet nee, vond dat ook een vrij pittig onderdeel bij m'n studie Hoe het in de hersenen zit weet ik wel (ongeveer). Maar ik vond het wel logisch klinken. Wat ik bijvoorbeeld ook geleerd heb is dat, als je in een omgeving bent waar je vaak drugs gebruikt, je lichaam van te voren zich al gaat 'klaarmaken' (antistoffen aanmaken etc) om het effect van de drugs te verminderen. Vandaar mijn redenatie. Als het een onbekende stof is, weten je hersenen niet precies wat er moet gebeuren in je lichaam en duurt het dus langer voor het effect in treedt. Zodra je lichaam er op voorbereid is (dus bijvoorbeeld het in die omgeving zijn), wordt de drugs sneller opgenomen. Dat was mijn redenatie en ik vond het best logisch klinken.

Nee volgens jouw beredenering zou je juist als je lichaam zich er op voorbereidt minder snel iets voelen, en zou het sneller moeten uitwerken. Als je lichaam zich niet voorbereidt (en er dus geen 'antistofjes' worden gemaakt), heeft de drugs meer vrij spel en ben je dus sneller en langer onder invloed.

Antistoffen? Drugs is geen virus waarop je lichaam reageert hoor

Dit is wat ik uit m'n boek heb geleerd over verslavingsgedrag en terugvallen (over die antistoffen) en dat zie ik toch als een legitieme bron. Weet de exacte benaming niet meer maar in ieder geval probeert je lichaam er tegen te vechten waardoor het effect van eenzelfde dosis minder wordt. Doordat je lichaam er tegen vecht en altijd in balans wil zijn, wordt de craving bij een verslaafde meer en gaat hij/zij dus gebruiken.



Ik redeneer vanuit het 'je lichaam wil in balans zijn' principe, ben echter wat te chaotisch om het compleet te vermelden. Die antistoffen (bij gebrek aan beter woord) brengen je lichaam uit balans (je hormonen dus) en omdat je lichaam die balans terug wil neemt het sneller de drugs op. Dosis is echter veel meer dan waarvoor gecompenseerd wordt en omdat 4-FA als een rush opkomt schiet je dat balanspunt zo voorbij in de tijd dat je lichaam probeert die balans te zoeken. Zo komt het dus sneller op dan als je lichaam niet van te voren tegen het effect vecht en geen balans probeert te zoeken.

Dat is dus mijn redenatie, kan uiteraard zijn dat het niet klopt (ben absoluut geen expert wat ook wel te merken is), maar een aantal dingen zoals het zoeken naar een balans is wat je lichaam wel doet. Daarom klinkt dit voor mij heel logisch.

Craving bij een verslaafde is wel even iets heel anders dan een recreatieve gebruiker die wacht tot z'n middelde inkickt.




^ Dit. De lichamelijke en geestelijke factoren zijn eindeloos bij drugsgebruik. Zo is de duur voordat het inwerkt is enorm afhankelijk van de maaginhoud: als je een half uur van tevoren een volledige pizza naar binnen hebt geschoven dan duurt het langer voordat je maag de drug helemaal verteerd heeft en dus de werkzame stoffen in je bloed kan brengen; op een lege maag begint het lichaam meteen met het verteren van je goedje en dus merk je het sneller. Daarnaast spelen een hele hoop andere lichamelijke factoren nog mee, zoals de hoeveelheid beweging die je krijgt voordat het begint te werken: meer activiteit betekent hogere hartslag en dus hoger energieverbruik, waardoor de drug sneller werkt.
Ook mindset is inderdaad enorm belangrijk. Drugs zijn geen wondermiddel die je ongeacht de omstandigheden goed zullen laten voelen. Ook bij mij duurde het maar een half uurtje (als het niet minder was) voordat ik de 4f voelde bij mijn eerste keer - wat tevens mijn eerste keer harddrugs was. Dus die theorie van je vind ik niet erg aannemelijk.

Ja, het is omgekeerd evenredig, hoe hoger het getal, hoe minder het er op doet. Een laag getal betekend dus dat het er sterk op werkt.
Ik zal proberen uit te leggen waarom
Het komt omdat het in negatieve macht is uitgedrukt, zoiets. Het wordt uitgedrukt als welke dosering in nanoMol 50% van het max. te behalen effect bereikt. Een laag getal betekend dus dat daar weinig stof voor nodig is, een hoog getal betekend dus dat het er weinig op doet.

Vanochtend na remember mn vlucht richting de k hole gehaald na 3 punten ketamine. Fucking hell wat een bizarre ervaring. Schrijf er straks wel wat meer over.

3 punten? Ben hier wel benieuwd naar, had je echt een extreme angstervaring of had je gewoon een hele intense trip in de k-hole die vaak als spiritueel wordt gezien, dus niet eng ofzo

3 punten ja. 2e keer in mijn leven dat ik iets naar binnen heb gesnoven. Vorige keer was ook een beetje ketamine in de zomer, maar dat werkte voor mijn gevoel toen niet echt lekker. Gisteren had ik me ten eerste helemaal volgegooid met alcohol. Daarna sinds een halfjaar weer MDMA (likje). Echt helder van geest was ik dus al niet meer.

Maargoed, uiteindelijk bij een maat gaan chillen en met wat van zijn huisgenoten want ket gepakt. Omdat de vorige keer niet zo'n overtuigende ervaring was, en omdat ik natuurlijk overmoedig was door die andere stoffen, heb ik er maar 3 punten in een kwartier erin gedouwd. 1e punt voelde ik niet echt, ff gaan pissen en toen de 2e punt. Toen begon het wel een beetje te werken. Goed, niet nadenken en nog een punt erin. Toen werd het leuk. Zodra ik opstond was het allemaal wel een beetje dromerig. Ik ben blijkbaar de gang opgelopen en van mijn fysieke handelingen heb ik sindsdien bijna alleen maar van horen zeggen totdat ik weer op aarde lande in het bed van die maat van mij.

Alles zag er opeens zo fucking leip uit. Ik ben blijkbaar van de gang naar zijn kamer gebracht. Bewegen ging al bijna onmogelijk. Al snel het hoogtepunt bereikt. Ik zat continue in een wereld die grote gelijkenis toont met de representatie van meerdere dimensies zoals aan het einde van de film Interstellar. Mijn wereld was opgebouwd uit grote pixels, of grote blokjes, met allerlei eigenaardige kleuren alsof je verschillende kleuren verf bij elkaar hebt gegooid en bent gaan roeren. Alles golfde en ik zweefde door deze wereld heen. Er waren meerdere "personages" om me heen, uiteindelijk belande ik in een soort dimensie die lijkt op het witte pand waar Bruce Almight God ontmoet (Morgan Freeman) in de film met dezelfde naam. Ik zag wederom overal dimensies zoals in de film Interstellar. Ik kon niet meer lopen, mijn maat probeerde volgens mij nog met mij te communiceren maar ik kon bijna onmogelijk woorden maken. Nadenken kon ook bijna niet meer. Soms kwam het besef wel weer een beetje terug. Ik wist op de een of andere manier heel goed dat ik ergens zou liggen flink lam van de keta, maar het was allemaal zo onwerkelijk. Ik had totaal geen connectie meer met mijn lichaam, als ik met mijn hand mijn hoofd aanraakte voelde dat alsof dit 100km verderop gebeurde en helemaal niet belangrijk was. Tijd bestond niet. Langzaam keerde ik terug, waarna ik het een goed idee vond om te gaan pissen. Kan me herinneren dat ik de slangenarmen van mijn maat vasthield en dat hij me naar de wc bracht. Eenmaal op de wc leek de het hokje een oneindige gang te zijn, waarvan de bodem als een zee op en neer golfde. Het leek verder alsof ik me in een meteorietenregen waande. Ik was een meteoriet, dacht ik. De deur van de wc stond op een kier, zo kon ik in de gaten gehouden worden zou ik nu nuchter interpreteren. Na mijn urinelozing ben ik weer teruggewaand naar het bed waar ik eerst lag. Ik heb geprobeerd mijn lenzen uit te doen, maar dat ging zo fucking leip. Het is wel gelukt. Op de een of andere manier had ik heel de tijd wel het nuchtere in mijn hoofd dat het een trip was en dat het wel over zou gaan, maar het deed er op het moment niet echt toe. Ik ging weer op bed liggen. Ik heb hier nog een soort van ervaring gehad in de hoek van de kamer naar mezelf te kijken als ik me niet vergis. Het bed stond opeens aan de top van een Azteekse pyramide, en ik deed mijn best om er niet af te rollen. Ik wist het verschil niet meer tussen mijn ogen open hebben en dicht hebben (het was ook donker in de kamer). Ik wilde eigenlijk dit allemaal niet meer en werd een beetje angstig. Met een greintje verstand probeerde ik me nog te realiseren dat dit niet de werkelijkheid was, en dat het over zou gaan. Dus ik liet me gewoon gaan. Ik ben denk ik half in slaap gevallen, ik heb geen idee hoeveel tijd verstreken is. Uiteindelijk voelde ik een enorme hoofdpijn opkomen, niet prettig maar hierdoor wist ik op de een of andere manier wel dat het uit ging werken en weer een connectie had met mijn aardse lichaam (de echte werkelijkheid). Toen ik weer een beetje bijkwam mijn maaginhoud geleegd in een emmertje. Dit was echt alleen maar vocht, niks vast te bekennen. Het besef dat ik flink gezopen had kwam ineens in me naar boven, en daarmee ook de verklaring van mijn hoofdpijn. De uren daarna heb ik op bed gelegen met een helse koppijn. Bij een slokje water kreeg ik weer kotsneigingen. Uiteindelijk belde mijn zusje op ofdat ze me op kon halen. Daar kon ik geen nee tegen zeggen (OV naar mijn dorp is niet mogelijk op zondag en ik had de nacht ervoor gezegd dat ik in tilburg zou blijven slapen). Ik voelde me kut voor mijn maat dat ik nog wat misgekotst had maar ik kon me er lichamelijk onmogelijk toe zetten op dit op te gaan ruimen. Uiteindelijk al mijn krachten bij elkaar geraapt op mijn schoenen en jas te zoeken waarna ik door de voordeur op straat kwam. Heel surrealistiche ervaring was dat van dat donkere hol in dat huis naar de gewone wereld waar het zonnetje scheen. Ik zag de auto met mijn zusje staan en ben er meteen ingerold. We waren het er beide over eens dag ik een gruwelijke kater moest hebben. Eenmaal thuis na een soepje en wat suikerbrood welke ik wonder boven wonder binnen kon houden in bed beland. The End.

Uiteindelijk supervaag, maar ook super interessant. Zeer spiritueel en mindfucking. Ik vond het prachtig om me te verliezen in andere dimensies. Zet je wel aan het denken.

Screenshot meerdere dimensies scene Interstellar:

Goed en vermakelijk verhaal 8/10
Lijkt me echt heel raar zo'n trip zonder het macht over je lichaam te hebben. Ik gebruik geen drugs dus kan me ook niet zoiets voorstellen.