De verandering was overduidelijk te merken, waar setjes van 158 bpm een aantal jaar geleden een zeldzaamheidje waren (correct me if i'm wrong) hoor je het tegenwoordig bijna overal. Helaas volgen veel mensen gewoon de menigte, waardoor hypes als Radical Redemption, Warface en Minus Militia opeens ongekend populair zijn terwijl een heel groot deel van het publiek niet weet wat het er mee moet.The Venator wrote:Klopt. Ben het ook eens. Ik mijd de grote feesten al een tijdje precies om de reden die jij hierboven noemt. Ik ben blij met kleinere feesten, want daar valt het niet zo op. Ik weet niet of jij als 'nieuwe' luisteraar (om het zo maar even te noemen haha) de verandering hebt meegemaakt, maar ik verbaas me gewoon over het feit dat het zo snel gegaan is. Ik betrap mezelf er ook op dat ik steeds meer naar andere genres toe ga en het liefste de (raw)hardstyle van tegenwoordig ontwijk.Fantazoo wrote:Zou dit niet kunnen komen door het feit dat Tijdmachine opeens enorm gehyped werd? Natuurlijk krijg je dan dat het publiek ook voor een groot deel uit dagjesvolk bestaat dat niet weet wat ze met die muziek moeten.The Venator wrote:
Een goed voorbeeld: Tijdmachine begin 2014 en eind 2014.
Ik ergerde me aan mensen die gewoon wat dom stonden te lullen en niet eens naar de muziek omkeken. Ook gingen ze steeds lopen als mensen los wilden gaan. De editie in maart was helemaal het tegenovergestelde. op een groepje van 4 man na helemaal geen rawboys gezien. helemaal niks.
Ik voel de behoefte ook totaal niet meer om naar grote (alles raw enter) feesten te gaan.
De jongere generatie hardstyle-luisteraars (laten we even stellen dat door Lose my Mind en Year of Summer een nieuwe generatie is aangeboord), heeft de verschuiving van hardstyle heel anders ervaren dan de oudere generatie, simpelweg omdat ze er nog minder lang bekend mee zijn. Dat deze jongere generatie zich vaak stoer loopt te gedragen achter hun computerschermpje is spijtig, maar de helft van dit volk zal je toch niet echt tegenkomen op feesten; en anders mijd je de grote feesten waar veel van dit volk komt gewoon.
Ik schaar mezelf ook onder de jongere generatie, echter zorgen dit soort remixen er wel voor dat ik ook de oudere platen nog regelmatig opzet en ook graag naar feesten ga waar de muziek gedraaid wordt die de oudere generatie meer aanspreekt.
Begrijp me niet verkeerd, ik heb bewondering voor iedere artiest die zoiets klaarspeelt en iedere dj (waaronder ik) droomt er van om een keer op zo'n feest te staan, maar het brengt volk met zich mee dat niet de meest gezellig sfeer neerzet op een feest. Vaak word je hier dan ook door beïnvloed zonder dat je er zelf eigenlijk schuld aan hebt (helaas is ruzie zoeken steeds vaker aan de orde van de dag).
Bovenstaande wordt voor mijn gevoel ook nog eens bevestigd doordat Loudness nog niet is uitverkocht. Doordat de line up hier aangevuld wordt met onbekendere namen blijft het kuddevolk weg en is de sfeer hier over het algemeen ook gewoon beter dan op een feest als DefQon en Hard Bass.
Nogmaals, ik wil iedere artiest in zijn of haar waarde laten en Freakz at Night heeft met deze plaat op zijn eigen manier een bijdrage geleverd aan de scene die gegarandeerd door iedereen op een andere manier geïnterpreteerd wordt. Ik ben blij met deze toevoeging, hierdoor zet ik het origineel van Samara ook weer eens wat vaker op. Je kan ook gewoon genieten van oud en nieuw zonder telkens te moeten haten.
Buiten het feit dat ze er niet bepaald een brede kijk op hebben, is het ook nog eens behoorlijk egoïstisch om muziek, waarvan jij niet houdt, zo erg af te blazen? Onbegrijpelijk.. 
.
