Dit weekend had een feest moeten zijn. Voor mij was het dat ook, al was het maar voor één avond.
Donderdag mocht ik mijn debuut draaien op Defqon.1. Een moment waar ik 17 jaar lang naartoe heb geleefd. De energie, de mensen, de sfeer... het was alles waar ik op had gehoopt.
Juist daarom doet het extra pijn om te zien hoe dit weekend is geëindigd. Mijn gedachten gaan uit naar iedereen die hierdoor geraakt ism. De bezoekers die hun weekend zagen verdwijnen, de artiesten die niet meer konden optreden, maar vooral ook de volledige Q-dance crew. Achter de schermen werken honderden mensen maandenlang met bloed, zweet en tranen aan een evenement van deze omvang. Om dan alles zo abrupt te moeten beëindigen en vervolgens de afbouw te starten... dat is echt hartverscheurend. Zeker omdat het zo uit het niets kwam en de crew groten deels het via socials kregen te zien omdat dit eenmaal te snel ging. Team managers kregen niet de kans om ze eerst te informeren. Wat ik ook begrijp omdat alles direct uitgevoerd moest worden.
Wat er ook gebeurd is, laten we elkaar met respect blijven behandelen. Niemand heeft dit gewild. Complete onmacht.
Aan Q-dance wil ik toch zeggen, bedankt voor het vertrouwen en de kans om mijn allereerste Defqon.1 set te mogen draaien. Aan de crew, bedankt voor alles wat jullie achter de schermen doen. Aan alle artiesten en fans, bedankt voor de warmte, de energie en de passie die deze community zo bijzonder maken.
Deze ervaring pakt niemand mij meer af.

Ondanks de zure nasmaak.
Ik zal mijn set binnenkort uploaden, zodat we dat mooie moment samen nog een keer kunnen beleven. Het was echt goud en hopelijk krijg ik volgend jaar weer het vertrouwen.