Hardstyle vandaag de dag

Jawel wrote:

Broken Balance wrote:Dus wanneer mensen te lang over platen doen is het niet goed maar wanneer ze er te kort over doen is het ook niet goed?

Rickzel wrote:Als ik een verhaal wil horen ga ik wel naar de bioscoop. Lekker weer terug naar de tijd dat elke break bestond uit een speech van 3 minuten.

Wow mannen, het is wederom van een hoog niveau. Chapeau! Zit niet vaak op dit forum, maar van BB ben ik inmiddels ook bijna niet anders gewend. Het is namelijk niet de eerste keer. Deze man neemt ook de moeite om hier te reageren met zijn mening en zijn visie op de scene en jullie knallen er meteen weer in. Vragen jullie jezelf nooit af waar die enorme behoefte vandaan komt om zo stellig en kort door de bocht op alles en iedereen te reageren?

Het is ook geen wonder dat dit forum zo rustig is de laatste jaren. Een aantal leden uiten zich op dit forum op een dusdanige wijze dat een groot deel inmiddels wel afgehaakt is. Misschien kunnen we daar ook nog wel een topic over starten onder de naam 'het forum vandaag de dag'. Voor mij is het inmiddels ook wel klaar. Kom er maar in met jullie opmerkingen. Maar bespaar je de moeite, ik zal het niet lezen.

Dezelfde reden als dat hoty of jij je mening komt delen. Hoty vindt iets kut, rick vindt zijn mening kut. Jij vindt rick zijn mening kut. Ik vind jouw mening kut. We zitten hier allemaal omdat we onze mening willen delen.

Of wil je je mening kunnen geven op een online forum zonder tegengas te krijgen? Dat gaat niet he.

makrooy wrote:Dat gaat niet he.

Jawel



Hij leest niet onze reacties niet meer en negeert ons, dus in zijn wereld heeft hij geen tegengas gekregen.

Waarom je mening verdedigen? Tegengas is moeizaam en eng. Je zou maar van mening veranderen

Ondertussen heb ik in m'n eentje bij elkaar bijna al een pagina gevuld aan tekst met discussie, onderbouwing, enthousiasme (hier en daar wat gekloot) en het proberen te begrijpen van de andere meningen in dit topic maar word ik door onze vriend afgerekend op 1 zin die (bewust) wat over the top kort door de bocht was. Tsja, dan vind je het ook wel heel lekker om je op te winden over wat random internet soldaten op een dood hardstyle forum.

Maar Jawel, ik weet dat je stiekem nog leest, de groete, jankerd!

Het is alleen jammer (naar mijn mening) dat het rauwe/harde wat meer de boventoon voert op de meeste feesten. Vaak is er een mainstage waar 50/50 euforisch/raw geprogrammeerd wordt, dat is prima, maar daarnaast is er dan nog een 100% rawstage terwijl de 100% euforische stages steeds meer verdwijnen

Dit maakt het voor mij ook jammer inderdaad.
En het zit 'm bij mij vooral in het gebruik van het soort kicks waardoor het allemaal als raw hardstyle begint te klinken. En euforische artiesten zoals bijvoorbeeld Sound Rush gaan ook die kant op, het tweede deel van hun vrijdag set op Defqon.1 is niet wat ik van ze verwacht had. https://www.youtube.com/watch?v=_030njP ... dstyle2022
Het mainstream hardstyle geluid wordt steeds meer die typische raw tok-kick / punch (of hoe dat ook heet)


Blij wordt ik nog wel van oa Jay Reeve, Ecstatic, Wildstylez, D-Block & S-Te-Fan, Noisecontrollers, Isaac, TNT, The Elite, Keltek. Dus gelukkig wordt er ook nog voldoende prima-te-pruimen hardstyle gemaakt.
En ook de recente tracks van Hard Driver - Rise Again en Psyko Punkz - The Alchemist zijn echt weer pareltjes.


En tuurlijk, hardstyle veranderd. In de auto luister ik nog wel early hardstyle 2000 - 2006, maar die sound hoef ik op een evenement ook niet meer de hele dag te horen.
Tegelijkertijd mis ik soms wel de eenvoud en het 'simpele' wat een hardstyle track kon hebben, bijvoorbeeld 'Max Enforcer and Frontliner - On The Go'.

edit:
Bij The Elite bedoel ik eigenlijk vooral het nummer The Sword dan. En zo zijn er her en der nog wel meer tracks die de vertrouwde hardstyle sound dragen.

Waarom The Elite wel dan?

Heb dat album toen doorgeluisterd en het had echt voor een groot deel dat soort kicks wat jij nu beschrijft.

Verder wel eens, euforische platen waar een storende piepkick oid in zit die zet ik vrijwel meteen af, ze zijn dan vaak te aanwezig en gaan niet lekker mee met de melodie. De melodie e.d. moeten wel heel goed zijn wil ik me er minder wat van aantrekken, zoals D-Charged - Unlimited.

Ik weet niet of het helemaal de bedoeling is maar wil de vraag toch stellen; hoe voelen mensen zich over hardcore vandaag de dag? Is jouw mening over de huidige hardcore muziek significant anders t.o.v. jouw mening over de huidige hardstyle muziek?

PS: ik dacht dat het niet helemaal waard was hier een topic voor aan te maken omdat ik het gevoel heb dat hardstyle meer leeft hier dan hardcore.

Snoeien wrote:Ik weet niet of het helemaal de bedoeling is maar wil de vraag toch stellen; hoe voelen mensen zich over hardcore vandaag de dag? Is jouw mening over de huidige hardcore muziek significant anders t.o.v. jouw mening over de huidige hardstyle muziek?

PS: ik dacht dat het niet helemaal waard was hier een topic voor aan te maken omdat ik het gevoel heb dat hardstyle meer leeft hier dan hardcore.

Ha! Als hardcore veteraan (sinds 1993) zou ik mij hier graag in mengen en als ik een beetje goed heb meegelezen is Broken Balance hier ook wel voor te porren. Maar of we dat in dit topic moeten doen. Als men akkoord is wil ik wel even spuien hoor, geen probleem.

Tja, ik ben grotendeels echt hardcore-af als het gaat om alles wat niet industrial is. Uptempo en piepkicks zijn gewoon niet mijn ding en het gros van de scene is dat nu. Nu hardstyle sneller is geworden en uptempo/frenchcore populair is, is het bpm van mainstream hardcore ook een stuk hoger geworden. Het gemiddelde hangt rond 185 voor mainstream spul terwijl dit eerder 160-175 was.

Echter snap ik wel waarom uptempo zo populair is geworden. Deels de zelfde reden dat hardstyle weer meer rechtoe rechtaan is geworden. Maar ook omdat het soort van terug gaat naar de early en rave tijd. Daar waren veel platen ook gewoon alleen maar kicks met wat simpele geluidjes, het was alleen maar dansen. En ik denk dat dat gewoon weer aan populariteit wint tegenwoordig. Je ziet het in hardstyle ook en in lompe techno ook.

Het lijkt mij allemaal te veel op elkaar en de mainstream heeft ook niet veel unieks tegenwoordig. Imo klinkt het allemaal of als Sefa of als Angerfist of als iets wat afgeleid is van Tha Playah of Nosferatu. Uptempo zullen ook wel verschillen in zitten maar linksom of rechtsom vind ik 9/10 richtingen gewoon om de zelfde redenen niks. Er zijn wel wat unieke grote namen natuurlijk zoals Ophidian, Dither, Mad Dog e.d. maar imo is dat clubje relatief veel kleiner als de club aan unieke stijlen en artiesten in hardstyle.

Al vraag ik me af hoe je danst/hakt op sommige uptempo. Het is zo snel dat je er hooguit 3 minuten op kan hakken voordat je bekaf bent. Ik zag op de yellow ook vooral mensen wat met de armen zwaaien en wat heen en weer bewegen af en toe.

Daarom luister ik mainstream hardcore amper tot niet meer. Ik hou het wel bij maar de platen en artiesten die ik links laat liggen is aanzienlijk groter dan jaren terug. Zeker in de tijden van millennium (2002 - 2012) kon je bijna elke artiest gewoon van elkaar onderscheiden. Bijna iedereen had een unieke stijl en er was absurd veel variatie. Tegenwoordig is veel het zelfde en de stijlen die populair zijn liggen me bijna allemaal niet. En dat is al een proces wat zich opbouwt sinds 2012/2013 met de opkomst van uptempo en het begin van #TiH.

Daarom luister ik eigenlijk alleen nog maar industrial als het gaat om hardcore. Omdat dat me meer ligt en ik daar die variatie nog wel kan vinden.

Kan mij denk ik volledig aansluiten bij jouw verhaal.

Ik heb zelf de (mainstream) hardcore een beetje uit het hoog verloren in dezelfde periode dat Endymion de overstap maakte naar de hardstyle. Hiervoor was ik echt addicted, luisterde alles en labels als Enzyme (plus sublabels), The Third Movement, Traxtorm, Neophyte Records, Hardcore Blasters etc zaten standaard in de playlist. Sterker nog, geef mij nou 50 random voiceclips van platen uit die tijd en ik weet ze allemaal.

Waar het voor mij eigenlijk mis ging was dat Partyraiser begon af te sluiten op mainstages (niets ten nadele van die kerel, hij doet zijn ding en doet dat goed). Het tempo ging omhoog, artiesten als Tha Playah, Ophidian, Nosferatu en zelfs mijn held Promo, maakten voor mij niet meer die klappers waarvan ik kippenvel kreeg. Dit kwam natuurlijk ook door het verdwijnen van vinyl, waar artiesten nog wel eens een experimenteel b-kantje maakten. Nu moest iedere release een 'hit' zijn. Je merkte ook aan bijvoorbeeld een Tommyknocker dat hij de verandering niet echt trok en stopte met produceren. (wat die nu doet is mijn een raadsel).

De scene veranderde drastisch en er leek op het begin van de avond al vol gas te worden geknald op de mainstage van bijvoorbeeld Thunderdome of MOH.
Die hele uptempo kring leek de overmacht te gaan hebben met gasten als Peacock en Sefa. Niet mijn ding, maar ontzettend populair blijkbaar. Ik merkte dan ook steeds meer dat ik op festivals, feesten of clubs de early/millennium stages op zocht omdat ik hunkerde naar die goede vibe. Maar dat komt misschien ook gewoon omdat ik ouder word. In hardstyle heb ik eigenlijk weer die vibe gevonden, met melodieën die mij wel konden bekoren en het tempo wat meer aansloot op de millennium hardcore (welke dat toen nog niet was).

De hardcore van nu kan mij op een enkele plaat na gestolen worden (Fear Factor is tof bezig, maar dat is een maat van mij, dus niet geheel objectief) en Mad Dog is wat mij betreft als enige weer een beetje vernieuwend bezig met zijn EP's en geeft wel een beetje moed. Verder is mij vaak aangeboden om 'luister toch eens dat Ophidian of Nosferatu album' maar het doet me gewoon niets. Het is snel, zenuwachtig en mist gewoon hetgeen wat ik ooit in hardcore vet vond. Dat is hetzelfde met vrouwenvoetbal eigenlijk, het mist alles wat voetbal leuk maakt.

Industrial blijf ik luisteren en op de voet volgen, maar The Outside Agency zijn eigenlijk de enigen die ik met Ghost In The Machine nog volg en kan waarderen. Maar tips zijn altijd welkom natuurlijk.

Met Ophidian wel oneens. Op een plaat na en het 2e gedeelte van End The Earth III gaat niks boven de 175 op dat album . Ik vind sommige kicks die Ophidian gebruikt op dat album ook wat minder maar ik vind platen als Music (The Cosmonaut), Redshift, The Sky On Fire, Helicoprion, Who You Are e.d. nog steeds peak Ophidian. Vooral The Sky On Fire is echt een kippenveltrekker.

En helemaal de recente Hidden - Chosen (Ophidian Remix) en Ophidian - Silver.22 al is dat natuurlijk industrial.

Dat het je niks doet kan natuurlijk verder.

Hardcore is voor mij ook een geval apart, ben er verre van bekend mee maar in normaal festival jaar bezoek ik toch altijd wel 1 écht hardcore feest (Dominator/Masters/Thunderdome).

Nou was dit jaar dus voor het eerst Masters maar of dat nou kwam door de opzet (alleen maar liveacts op de main) ik kon er gewoon met geen mogelijkheid in komen. Er waren best hier en daar wat leuke setjes, maar keer op keer 30 minuten lang van 190 tot 250 bpm EN OPNIEUW was hem gewoon echt niet voor mij. Als er weer een editie thunderdome aan komt ga ik er zeker weer een kijkje nemen. Maar Masters sla ik echt over.

Moet wel zeggen dat ik meer en meer uptempo (van sommige namen als Barber/Spitnoise) echt wel ben gaan waarderen en snappen, maar zolang namen als The Dark Horror zo extreem populair blijven dan weet ik eigenlijk zeker dat 90% van de uptempo niet voor mij is.

Wat dat betreft is een groot weekend festival wel perfect dat je heel doelgericht evne je favoriete namen qua hardcore/uptempo mee kan pakken voor de afwisseling en de rest van de dag weer bij andere genres kan loeren. Een heel feest hardcore (en dus uptempo) is 'm gewoon niet voor mij.

Tha Playah/Nosferatu/Wasted Mind dat is de mainstream hardcore die ik wil horen, maar krijg meer en meer het idee dat het publiek hier (bijna) niet meer op zit te wachten.

Industrial kan ik wel meer en meer m'n ei in kwijt, heb inmiddels een flinke playlist kunnen vullen met nummers die me in dat genre weten te bekoren. Dat is wel een mooi begin om me eens verder in te verdiepen. Af en toe ook wel lekker om je in een nieuw onbekend genre te gooien.

Als ik zo eens kijk naar een Dominator line-up, zou ik niet eens weten waar ik heen moet om mij enigszins langer dan een uur te kunnen vermaken.

Over hardcore ben ik wel wat negatiever dan over hardstyle. Hardstyle vind ik namelijk helemaal prima ookal slaat het soms de plank mis voor mij.

Hardcore is waar ik zelf ben begonnen (wel iets later dan 1993 omdat ik was in 1995 geboren ben ). Maar vanaf het begin hield ik al van de drive en de lekkere duistere vibe die je krijgt van bepaalde nummers. Die twee elementen zijn ook echt de dingen die voor mij een nummer kunnen maken of breken. Ik luister nog altijd wel naar millennium hardcore en wil nog heel graag een keer naar een millenium feest.

Met mainstream hardcore (of de hardcore die op de mainstage van een hardcore feest gedraaid wordt) heb ik momenteel ook zeker geen probleem, ik geniet er nog enorm van. De show van N-Vitral op black op vrijdag was voor mij wel één van de beste sets van het weekend. Het was natuurlijk soms wel echt lomp huishouden maar dat mag van mij ook wel als afsluiter. Daarnaast probeer ik altijd wel setjes mee te pakken van Tha Playah, Mad Dog en Dither.

Uptempo vind ik sinds corona wel echt minder geworden. Het kan zijn dat ik nog niet heel lang in aanraking ben geweest met uptempo en dat ik nu pas de eenheidsworst begin te herkennen maar de “race to the bottom” qua tempo is voor mij wel een stuk meer zichtbaar dan voor corona. Het is wel te snel om te hakken maar ik vind het niet minder om maar een beetje de lucht in elkaar te slaan . Ik kan nog steeds wel genieten van sets van bijv. Spitnoise of Partyraiser maar begin wel echt te merken dat ik niet zoveel meer hoef te horen van artiesten zoals Chaotic Hostility of Cryogenic.

Industrial is voor mij een redelijk nieuwe liefde maar ik vind het echt geweldig. Echt leren kennen in 2019, daarvoor wel hier en daar wat nummertjes gehoord maar nooit actief gelinkt aan een apart sub genre. Dit is ook wel echt vrij hard maar niet op de platte manier van sneller is beter. Het voelt als hele zware muziek en dat is top. Met Defqon heb ik me ook zeker goed kunnen vermaken bij Ophidian & Thrasher en bij Dither & N-Vitral op Silver. Deze smaak ligt alleen veel minder bij de rest van de groep dus ik merk dat als mensen meegaan ze het echt voor mij doen (wat ik niet chill vind om te doen) of dat ik alleen moet gaan (wat ik dikke prima vind om zelf te doen maar de rest van de groep minder ligt). Ik kan dus minder vaak of lang bij een Industrial stage staan.

Frenchcore is voor mij nog gewoon prima, ik kan zowel Sefa, Peacock, Radium en The Sickest Squad goed waarderen. Merk wel dat ik Sefa iets te vaak heb gezien maar een set van hem is altijd wel lekker.

Broken Balance wrote: De melodie e.d. moeten wel heel goed zijn wil ik me er minder wat van aantrekken, zoals D-Charged - Unlimited.

Dit is dan ook wel een van de talenten die echt een verademing is in de scene

Rickzel wrote:en het proberen te begrijpen van de andere meningen in dit topic

Dit vind ik een van de leukste dingen aan het forum idd Als ik het totaal niet met iemand eens ben, maar hij/zij kan z'n verhaal goed beargumenteren en onderbouwen ga ik er vaak toch wel anders over denken. En zo hou je je eigen visie ook gewoon breed. Op die manier heb ik ook zeker wat nieuwe hardstyle (en andere muziek) leren kennen, die ik anders niet zo checken zeg maar (ook dankzij de groepsapp).

Zin om mn mening op de dringen

Ik heb het gevoel dat ik steeds meer van de 'scene' af kom te staan.
Echt liefhebber vanaf het eerste uur dus het zal de leeftijd ook zijn (39 jaar).

- Ik wordt ouder (dus publiek jonger)
- Publiek vind ik echt steeds minder gezellig (uitzonderingen daargelaten).
- Ticketprijzen (krijg steeds meer 'see that, done that' idee) waar door ik het er niet meer voor over heb.
- Veel dezelfde template/ soundbanks heb ik het idee (veel klinkt hetzelfde, zeker van bepaalde labels).
- Trage/ lange breaks in de tracks (haalt heel de energie uit het nummer).
- De trend om de set af te sluiten met uptempo.
- De trend hardstyle carnaval/ XQ holland gezever.
- Steeds lompere hardstyle waar ik 'niks' mee heb maar wel steeds vaker geprogrammeerd wordt op de (main)stages (Intents & Defqon bijvoorbeeld).

Had na de coronaperiode het idee het wel gemist te hebben de feesten & festivals maar dat is dus totaal helemaal niet het geval. Maar ondertussen vanaf 1999 wel elk feestje of weekendjes meegemaakt dus moet mij er maar bij neerleggen. Aankomende zondag Tomorrowland als kers op de taart en daarna zal ik de kleinschalige feestjes heel goed uitzoeken.

HardDB wrote:Aankomende zondag Tomorrowland als kers op de taart

Gezien het feit dat je (terecht) kritisch bent en je vraagtekens bij sommige zaken neerzet, ben ik juist benieuwd of dat wel de kers voor je gaat zijn. Tuurlijk, de juiste stages / setjes kan je wel vinden maar als je het hebt over simpel publiek, simpele sets en eenheidsworst dan zit je met Tomorrowland op de juiste plek.

Remi wrote:

HardDB wrote:Aankomende zondag Tomorrowland als kers op de taart

als je het hebt over simpel publiek, simpele sets en eenheidsworst dan zit je met Tomorrowland op de juiste plek.

Ik wilde net zeggen Heb toevallig twee weekenden achter elkaar die livestream eens gevolgd (ben er helaas zelf nog nooit geweest) maar veel kaziger wordt het niet hoor.

Goed, de Tomorrowland/EDM scene op dit moment is weer voer voor een ander topic. Mocht iemand zich daartoe geroepen voelen dan heb ik daar ook nog wel m'n zegje over te doen

Gaat iedereen nog naar een hardstylefeest met dezelfde gedachte zoals je ging toen je 16-22 was, dan?

Weet nog wel dat ik toentertijd als een Stanley3x0 nieuwe tracks stond te filmen met ons DJ Blear.

Maar dan heb je het ook wel over een legend. Het idee om Blear weer mee te maken verander ik wel weer in een 16-22 jarig jongetje

Nuracore wrote:16 jarig jongetje

@Fuzzylogic has joined the chat

Rickzel wrote:

Nuracore wrote:16 jarig jongetje

@Fuzzylogic has joined the chat

Zo oud?

Alm1ghty wrote:Gaat iedereen nog naar een hardstylefeest met dezelfde gedachte zoals je ging toen je 16-22 was

Misschien dat ik er nu nog wel meer van geniet. Toen was je nog zo bleu, wist je niks van de muziek / hoe te gedragen / had je niet de festivalervaring die je nu hebt. Nu ken je onwijs veel mensen, wellicht meer muziek dan toen, is je smaak breder en meer ontwikkelt, de festivals an sich vind ik beter / er is meer te doen. En zo kan ik vast nog wel wat punten benoemen.