Zoals velen vond ik de teaser van P1 bijzonder dik toen ik hem net hoorde. Ik hoorde vernieuwde melodieen waar ik zwaar in kon mee gaan en kon dus ook niet wachten tot de “albumpresentatie” op InQontrol ’08, maar helaas, Headhunterz had volgens mij een blindedarm ontsteking. En na elke keer uitstellen kwam de presentatie dan toch op DefQon. En wat was iedereen toch enthousiast!
Maanden achter elkaar hoorde ik ze allemaal voorbij komen, sommige wat meer dan andere, in de vele sets, rip-offs, radio-uitzendingen etc. Elk keer maar weer dezelfde nummers en toen was het ook wel weer voorbij (Muv the Story Unfols maar vooral ook Art of Creation) en de hype verminderde, maar toch bleef de promotie doorgaan was volgens mij averechts werkte met als toppunt de project one performance op Qlimax. Na 4 maanden was ik er wel klaar mee en zo ook vele anderen.
Maar nu ik door deze discussie de teaser weer eens ben gaan luisteren en wat nummers van het album heb opgezet merk ik wel dat ik nog steeds de nummers superdik blijf vinden en het album ansich het beste blijf vinden wat er tot nu toe is uitgekomen aan albums.
Dus op om het punt van Khadber terug te komen, volgens mij zijn er weinig mensen die het echt zwaar kut vonden, alleen na maanden van promotie en de opgezwolle hype had het merendeel, including me, het gevoel van: Jahaa die kennen we nou wel
Dus conclusie, het album was dik, met topplaten die ik ontzettend graag hoor, als ze me maar niet door de strot geduwd worden, of in dit geval mijn oorbuizen
Maanden achter elkaar hoorde ik ze allemaal voorbij komen, sommige wat meer dan andere, in de vele sets, rip-offs, radio-uitzendingen etc. Elk keer maar weer dezelfde nummers en toen was het ook wel weer voorbij (Muv the Story Unfols maar vooral ook Art of Creation) en de hype verminderde, maar toch bleef de promotie doorgaan was volgens mij averechts werkte met als toppunt de project one performance op Qlimax. Na 4 maanden was ik er wel klaar mee en zo ook vele anderen.
Maar nu ik door deze discussie de teaser weer eens ben gaan luisteren en wat nummers van het album heb opgezet merk ik wel dat ik nog steeds de nummers superdik blijf vinden en het album ansich het beste blijf vinden wat er tot nu toe is uitgekomen aan albums.
Dus op om het punt van Khadber terug te komen, volgens mij zijn er weinig mensen die het echt zwaar kut vonden, alleen na maanden van promotie en de opgezwolle hype had het merendeel, including me, het gevoel van: Jahaa die kennen we nou wel
Dus conclusie, het album was dik, met topplaten die ik ontzettend graag hoor, als ze me maar niet door de strot geduwd worden, of in dit geval mijn oorbuizen