Er zijn momenteel zoveel tracks met breaks, vooral in de mainstream hardstyle, dat het hele effect van een break bij voorbaat al verloren gaat. Zelfs de goede breaks worden in mijn ogen irritant, omdat het door het vele voorkomen ervan, je de break als irritant element in de track gaat beschouwen.
99% van de breaks zitten erin, omdat het bij de blauwdruk van mainstream hardstyle hoort. Wil je een hardstyleplaat maken volgens het boekje, dan hoort de break erbij. Ik heb dat een verkeerde ontwikkeling gevonden, dat die break in de blauwdruk werd opgenomen en sowieso dat mensen vrijwel altijd maar volgens een en dezelfde structuur werken. Het hoort erbij en ik pas me aan vind ik dan ook hele domme argumenten. Als je zegt dat je je aanpast, bedoel je eigenlijk dat je het liever niet had gehad, maar je bewust bezig bent om je er niet aan te storen. Maarja, dat zal wel te maken hebben met het met de tijd meegaan. Iets wat ik toch al nooit begrepen heb binnen de muziek. En als je zegt het hoort erbij, ondersteun je gewoon het produceren volgens de blauwdruk.
Ik luister zelf nooit naar mainstream setjes, maar wat moet het ongelofelijk frustrerend zijn om om de paar minuten weer een break te hebben en alle handjes en aanstekers de lucht in moeten :') . Dat laatste vind ik sowieso al in schril contrast staan met het losgaan, wat overigens wel sinds het ontstaan van het genre bij het genre hoort i.t.t. de breaks. Hardstyle, en dan met name de mainstream, is teveel om emoties gaan draaien en dan met name de blije emotie en steeds minder om het energieke en harde waar hardstyle eigenlijk om bekend stond, en je kunt van breaks alles vinden, behalve dat ze hard en energiek zijn.
Dus als ze het aantal breaks eens drastisch terug gaan brengen, zal uiteindelijk de functie ervan weer tot zijn recht komen en zullen de liefhebbers, in ieder geval ik, het ook een stuk beter gaan waarderen.
.
. Voor de rest kan het wel wat aan een plaat toevoegen bijvoorbeeld bij Everything Changes. Hangt er per plaat vanaf eigenlijk.
