hurricane wrote:
Ik zal het artikel nog eens lezen, zag er best uitgebreid uit
Het zijn maar een paar alinea's.
hurricane wrote:Geluk betekent voor mij een stabiele samenleving (kun je niet altijd kiezen natuurlijk) , gezondheid, een stabiele sociale achtergrond en opvoeding, geen financiële zorgen. Met die ingrediënten samen kan ik me wel gelukkig maken/ vinden.
Op dit moment heb ik geen werk en relatie. Maar ondanks dat voel ik me wel gelukkig. Dat betekent niet dat het altijd goed gaat, zeker niet. Covid helpt daar bepaald niet aan mee. Misschien komt het omdat ik makkelijk kan relativeren. Ik heb in mijn achterhoofd altijd dat er hele volksstammen het stukken minder hebben dan ikzelf.
Als je in oorlog leeft, vluchteling bent, ernstig ziek bent, etc etc., ja dan wordt het een stuk lastiger om gelukkig te zijn lijkt me.
En zo krijg je bij iedereen een ander antwoord op de vraag wat geluk inhoudt. Dat maakt het lastig om er over te praten.
Ik zie geluk als voldoening vinden in je leven. Dat hint naar een continue proces waarin je doelen opzet en behaalt. Geluk moet daarmee imo vooral een streven zijn, want een staat van geluk zal nooit blijven hangen maar moet je continue opnieuw uitvinden. Zo is een gezonde sociale omgeving bijvoorbeeld iets waar je uit kan putten om geluk na te streven. Voldoening is geen synoniem voor geluk, maar je kan er gevoelens van geluk wel heel goed mee verklaren.
Dat is ook waar voor veel jongeren de schoen wringt in de huidige maatschappij. Ze laten zich gek maken te moeten voldoen aan verwachtingen die hen vanuit het collectief worden opgelegd en raken uitgeput bij het nastreven ervan. Verwachtingen voornamelijk verpakt in oppervlakkigheid zoals cijfers, materialisme en daarmee opvallen in de massa. Verwachtingen die niet passen bij het karakter van het individu. Na de studie tijd vind dit deze oppervlakkigheid zich opnieuw uit als ze de banenmarkt op gaan. Ik zie zoveel jongeren iets als een bedrijfskundige studie achter hun naam plakken op linkedin en daarmee een tak van sport gaan beoefenen die model staat voor de zielloosheid van de huidige maatschappij. Ik vind daarme die surge aan depressies en burn outs en weet ik veel wat allemaal echt niet gek. Voor veel mensen zaten die moeilijke gedachten er namelijk al. Corona beroofd ze van de nodige uitlaatkleppen om die gevoelens te balanceren.
Je hebt natuurlijk ook een grote groep waar het gebrek aan contact an sich een obstakel vormt, maar dat zijn doorgaans niet de mensen die bij de GGZ belanden.
