Mark With A Tarrel schreef:
Over het algemeen denk ik eerder dat de coronacrisis bepaalde mentale issues versterken die er al zaten.
Dat hoeft niet altijd.
Plus: al zou het wel zo zijn, maakt dat het dan minder erg? Of maakt dat het probleem minder groot? Snap dat soort opmerkingen niet zo goed. Tegenslagen hebben vrijwel altijd invloed op hoe iemand zich voelt. Dit wordt nog eens extra in de hand gewerkt doordat men je vaak het gevoel geeft dat een depressie een zwakte is in/van jouzelf. Terwijl het in veel gevallen gewoon met externe factoren samenhangt. Helemaal in deze coronatijden is het jurist zo belangrijk om uit te dragen dat dit soort gevoelens niet gek zijn, om niet meteen een waardeoordeel eraan te hangen (“lekkere sociale kring heb je dan”) of het te bagataliseren door te zeggen “maar vaak was er al wat aan de hand”.
En wat hier verder ook genoemd wordt: sleur is wel degelijk iets wat, als het lang aanhoudt, kan zorgen voor negatieve gevoelens of stemming. Er is niet meteen iets “mis” met je als je geen energie krijgt van passieve dingen als lezen, gamen, whatever, maar juist energie haalt uit dingen ondernemen en onder de mensen zijn.
Om de bal terug te kaatsen, zouden we ook kunnen zeggen: “ja de mensen die ernstig ziek worden door corona hadden meestal ook onderliggende ziektes”. Blijkbaar als het om lichamelijke ziektes gaat hebben we andere standaarden dan als het om mentale ziektes gaat. Blijf ik bijzonder vinden.