Typhoon / Warface = Wat andersVlegel wrote:Vind Typhoon eigenlijk wel heel anders dan een Radical of Warface.
Dark Universe is een typische Raw plaat. Wat ik zei, simpele melodie met overdreven kicks. Het tempo ligt erbij ook hoger dan normaal, wat ook typisch raw is. I Don't Care zelfde verhaal. Simpele melodie met een overdreven kick. Dat er wat verschillende sounds zijn is wel zo maar het complete concept is het zelfde.Vlegel wrote:
Dus een Adaro of Dark Pact niet? I Don't Care is dus een standaard Raw track en Dark Universe ook? En je kan die tracks niet onderscheiden van elkaar? Lijkt mij toch dat je dan niet echt de Raw volgt. Toch heel duidelijk dat daar twee verschillende stijlen aanwezig zijn. En met een Warface ook, ja het zijn dezelfde kicks en sounds, maar toch mag ik hopen dat je een warface track van een Adaro track kan onderscheiden.
Theracords catalogBroken Balance wrote:Wil je een Raw plaat die niet typisch is?
▶Aeros - Subculture
▶Ecstatic & Aeros - Time To Dance
▶Geck-o & Aeros - Give It To Me
Singularity is toch juist de anti climax met overstuurde kick die jij hier noemt:Broken Balance wrote:Dark Universe is een typische Raw plaat. Wat ik zei, simpele melodie met overdreven kicks. Het tempo ligt erbij ook hoger dan normaal, wat ook typisch raw is. I Don't Care zelfde verhaal. Simpele melodie met een overdreven kick. Dat er wat verschillende sounds zijn is wel zo maar het complete concept is het zelfde.Vlegel wrote:
Dus een Adaro of Dark Pact niet? I Don't Care is dus een standaard Raw track en Dark Universe ook? En je kan die tracks niet onderscheiden van elkaar? Lijkt mij toch dat je dan niet echt de Raw volgt. Toch heel duidelijk dat daar twee verschillende stijlen aanwezig zijn. En met een Warface ook, ja het zijn dezelfde kicks en sounds, maar toch mag ik hopen dat je een warface track van een Adaro track kan onderscheiden.
Mainstream heeft hetzelfde Cyber, Devin Wild, Demi Kanon en Atmozfears hebben allemaal wat andere sounds maar het geheel is nog steeds het zelfde.
Ik bedoel het verschil tussen een B-Front - Blackness/Mysterias en een Sub Zero Project - Funky Shit/Hit The Funk. Of om het bij de zelfde artiest te houden Minus Militia - Legion Of Strength en Minus Militia - The Endless Void, Radical Redemption - Daylight en Radical Redemption - Brutal 4.0, Titan & The Machine - Apocalypse en Titan - Psychopath en Jack Of Sound - 911 en Jack Of Sound - Starlight.
Wil je een Raw plaat die niet typisch is? The Machine - Hit 'Em Up, Phuture Noize - Wrong Attitude, Chris One - Wolf Amongst Dogs, Thryon & Delete - The Swarm en Atmozfears - Singularity.
Die catalog bestaat voor een groot deel juist uit early achtige platen (Do The Happy Face/Two And A Half Kings/Fight!), Melodieus met, meestal, harde kicks (Live Hard Now/Contrast/Pan-Demic), Duitsere platen (Can't Remember, Rotten From The Inside, Madness) of gewoon lompe platen (Stash, Trespassing, Lomperkennie) heb ik het idee. Dat laatste zou je er wel onder kunnen scharen enigszins.DjThera wrote:Theracords catalogBroken Balance wrote:Wil je een Raw plaat die niet typisch is?
Noem een andere plaat met hetzelfde patroon in de climax als Singularity. Ik kan er zelf maar een verzinnen en die is pas na Singularity gereleased (The Pitcher - Power To The People). En de kick in Singularity is aardig clean, gaat wel diep, maar meer niet.Vlegel wrote:Singularity is toch juist de anti climax met overstuurde kick die jij hier noemt:
"De rest zijn hebben altijd het zelfde principe, anti plus screech en de screech patronen zijn daarbij vaak hetzelfde, evenals de screech zelf. Vaak klinken de kicks ook onnodig overstuurd."
Spreek je jezelf daarin toch een beetje tegen en dan vervolgens een track als I Don't Care standaard RAW noemen en Dark Universe ook, terwijl dat beide verre van extreem overstuurde kicks zijn en anti climaxes. Ik neem dat dan eigenlijk niet zo serieus want volgens mij is dat gewoon bashen om het bashen en volg je dan die stroming niet genoeg.
Nieuw subgenreBroken Balance wrote:Duitsere platen
I Don't Care stoere vocalenBroken Balance wrote:Die catalog bestaat voor een groot deel juist uit early achtige platen (Do The Happy Face/Two And A Half Kings/Fight!), Melodieus met, meestal, harde kicks (Live Hard Now/Contrast/Pan-Demic), Duitsere platen (Can't Remember, Rotten From The Inside, Madness) of gewoon lompe platen (Stash, Trespassing, Lomperkennie) heb ik het idee. Dat laatste zou je er wel onder kunnen scharen enigszins.DjThera wrote:Theracords catalogBroken Balance wrote:Wil je een Raw plaat die niet typisch is?
Noem een andere plaat met hetzelfde patroon in de climax als Singularity. Ik kan er zelf maar een verzinnen en die is pas na Singularity gereleased (The Pitcher - Power To The People). En de kick in Singularity is aardig clean, gaat wel diep, maar meer niet.Vlegel wrote:Singularity is toch juist de anti climax met overstuurde kick die jij hier noemt:
"De rest zijn hebben altijd het zelfde principe, anti plus screech en de screech patronen zijn daarbij vaak hetzelfde, evenals de screech zelf. Vaak klinken de kicks ook onnodig overstuurd."
Spreek je jezelf daarin toch een beetje tegen en dan vervolgens een track als I Don't Care standaard RAW noemen en Dark Universe ook, terwijl dat beide verre van extreem overstuurde kicks zijn en anti climaxes. Ik neem dat dan eigenlijk niet zo serieus want volgens mij is dat gewoon bashen om het bashen en volg je dan die stroming niet genoeg.
Ik bash raw niet zo zeer. Ik kan platen van Sub Zero Project als Funky Shit, Hit The Funk en Time To Die best waarderen of de Regain remix van For The Street, vind ik ook een leuke plaat. Puur omdat er wat drive in zit. Maar meer standaard raw dan die platen wordt het niet. En Dark Universe en I Don't Care klinken als alle andere laatste releases op A2 Records. Zelfde formule, bijna zelfde synth, zelfde soort kicks. Lekkere stoere vocalen zitten er ook in trouwens, ook zo typisch.
Ik denk eerder dat je het zelf niet zo kan waarderen omdat je de platen zelf leuk vindt. Moet je zelf weten.
en een artiest die nooit iets met A2 te maken heeft wel A2 sounds...
Jammer dat ik niet ga want dit lijkt me heel vet om mee te maken! Wat een sound heeft die gastSAIN7 wrote:Phuture Noize
New shit to play at Q-Base:
- Existence through Sound
- Save me
- Enclosure
- Paranoid (finished with extra freaky sounddesigny mid intro)
- The One Lie
Next to that; since its a special set, it's going to be 100% Phuture fuken Noize music!
Bron: Facebook.
Dat leek op Q-base vorig jaar toch wel andersVlegel wrote:I Don't Care stoere vocalenBroken Balance wrote:
Die catalog bestaat voor een groot deel juist uit early achtige platen (Do The Happy Face/Two And A Half Kings/Fight!), Melodieus met, meestal, harde kicks (Live Hard Now/Contrast/Pan-Demic), Duitsere platen (Can't Remember, Rotten From The Inside, Madness) of gewoon lompe platen (Stash, Trespassing, Lomperkennie) heb ik het idee. Dat laatste zou je er wel onder kunnen scharen enigszins.
Noem een andere plaat met hetzelfde patroon in de climax als Singularity. Ik kan er zelf maar een verzinnen en die is pas na Singularity gereleased (The Pitcher - Power To The People). En de kick in Singularity is aardig clean, gaat wel diep, maar meer niet.Vlegel wrote:Singularity is toch juist de anti climax met overstuurde kick die jij hier noemt:
"De rest zijn hebben altijd het zelfde principe, anti plus screech en de screech patronen zijn daarbij vaak hetzelfde, evenals de screech zelf. Vaak klinken de kicks ook onnodig overstuurd."
Spreek je jezelf daarin toch een beetje tegen en dan vervolgens een track als I Don't Care standaard RAW noemen en Dark Universe ook, terwijl dat beide verre van extreem overstuurde kicks zijn en anti climaxes. Ik neem dat dan eigenlijk niet zo serieus want volgens mij is dat gewoon bashen om het bashen en volg je dan die stroming niet genoeg.
Ik bash raw niet zo zeer. Ik kan platen van Sub Zero Project als Funky Shit, Hit The Funk en Time To Die best waarderen of de Regain remix van For The Street, vind ik ook een leuke plaat. Puur omdat er wat drive in zit. Maar meer standaard raw dan die platen wordt het niet. En Dark Universe en I Don't Care klinken als alle andere laatste releases op A2 Records. Zelfde formule, bijna zelfde synth, zelfde soort kicks. Lekkere stoere vocalen zitten er ook in trouwens, ook zo typisch.
Ik denk eerder dat je het zelf niet zo kan waarderen omdat je de platen zelf leuk vindt. Moet je zelf weten.
Singularity is een flink overstuurde kick, clean is wat anders, kicks van Adaro zijn ook clean.
. 
Dit is al gepost.Nuracore wrote:Aanstaande Q-base is Cellrocks laatste performance.
Hij is de laatste tijd zich zelf niet meer en heeft te veel aan zijn hoofd.
Hij stopt niet maar neemt een 'pauze'
Bron: fb video message
Dit dus,, ik vroeg me precies hetzelfde af vandaagSAIN7 wrote: Hoe zit het trouwens met Psyko Punkz, ik zie vaak alleen van een vent iets voorbij komen en de ander zie ik nooit in de studio zitten.
