Biografie van hardstyle: van geboorte tot dood

Unknown wrote:Leuk om te lezen en ik heb wel ongeveer hetzelfde.

Maar volgens mij was B-Front 1 van de eerste artiesten die raw begon te produceren, dat resulteerde in Loudness (wat er wel al eerder was geloof ik) eind 2010 in de Factory010. Na Decibel stond er namelijk een groot interview met B-Front in dat boekje.
Ik kan helaas niet zo snel dat interview terugvinden.

Hysteria Outdoor 2010 nog voor de eerste Loudness editie. Chris One had hier zijn eerste Nederlandse optreden. De eerste keer dat mijn oren Psycho hoorde. Wat vond ik deze ultieme rauwe track geweldig. Ik wilde alleen nog maar raw. Toen kwam de eerste Loudness editie in Factory 010. Een meeting met minimaal 40 hardtraxx leden was een hoogtepunt. Vanaf de eerste loudness editie is de populariteit van de raw echt in een stroomversnelling gegaan.

Een stroomversnelling die 5/6 jaar heeft geduurd ?

Unknown wrote:Leuk om te lezen en ik heb wel ongeveer hetzelfde.

Maar volgens mij was B-Front 1 van de eerste artiesten die raw begon te produceren, dat resulteerde in Loudness (wat er wel al eerder was geloof ik) eind 2010 in de Factory010. Na Decibel stond er namelijk een groot interview met B-Front in dat boekje.
Ik kan helaas niet zo snel dat interview terugvinden.

Ik produceerde gewoon wat ik vet vond zo kunnen we wel meer artiesten noemen. ik denk dat de sound van toen en nu ook niet helemaal te vergelijken zijn. Ik denk dat er qua variatie wat meer gedaan mag worden. Dus artiesten mogen meer hun eigen sound creëren en organisaties ook wat meer gevarieerd programmeren. Verder heeft iedereen de keuze om muziek te kiezen waar hij of zij van houdt. Want nu heb je de groep die roept dat het zachter mag (of terug moet naar een bepaalde sound) en een groep die roept dat het harder mag. Het begint uiteindelijk om elkaar wat meer te respecteren. Uiteindelijk geloof ik in feesten waar er wordt opgebouwd qua muziek. Zo komt alles aan bod.

B-Front wrote:Het begint uiteindelijk om elkaar wat meer te respecteren. Uiteindelijk geloof ik in feesten waar er wordt opgebouwd qua muziek. Zo komt alles aan bod.

Ik vind dat ook het beste, maar helaas is dit amper nog het geval op hedendaagse feesten. De ene helft vind euforisch vet en de andere helft vind raw vet, en jezelf vermaken op de andere stijl lijkt onmogelijk te zijn voor veel van deze mensen. Komt de sfeer vaak ook niet ten goede.

B-Front wrote:Uiteindelijk geloof ik in feesten waar er wordt opgebouwd qua muziek. Zo komt alles aan bod.

Qlimax was daar altijd het ultieme voorbeeld van, of althans, in mijn beleving. Kan me de edities in '09/'10 nog goed herinneren: beginnen met, wat toen, early heette, opbouwen naar, wat toen, "nu" heette en door richting hardcore, steeds 'n stapje harder. Prima te doen.

RTM93 wrote: Is er een plek waar ik de geschiedenis kan terug lezen. Dit was net 1 jaar voor ik erin ben gedoken en ben wel benieuwd naar die periode.

Volgens mij dekt dit alles wel.
Overigens ben ik blij dat ik de afgelopen jaren die hele GHF ellende vergeten ben. Man, wat een drama was dat zeg...

Voornamelijk voor het sfeerverhaal wil ik graag CRAFT als voorbeeld noemen.

CRAFT had twee "mainstages", 1 zo goed als helemaal raw en 1 tijdmachine. Bij beide stages was de sfeer matig, maar was er ook zeker een groep fanatiekelingen die alles meeschreeuwden en keihard aan het beuken waren met een grote smile op hun kop (of bij de raw een iets agressievere blik, maar dat is ongeveer het zelfde, beleving van het gevoel dat de muziek je geeft). Ik denk dat de sfeer ongeveer vergelijkbaar was.

Overduidelijk de beste sfeer heb ik meegemaakt in de Access area. Waar mensen toch bewust voor een artiest naar een area gingen, of misschien voor de sfeer. Waar aan het begin van de dag enorm veel melodische hardstyle aan bod kwam (ook met cheesy vocals en pop-invloeden), werd veel meegeschreeuwd en er gingen veel mensen los. Het viel me wel op dat als de kicks erg hoog gingen of niet lekker klapten de sfeer wat minder was. De access area waar Max Enforcer een heerlijke set draaide met heel veel reverse basses (en toch voornamelijk "recente" platen) waarbij ik echt heeeeel veel mensen blij heb zien zijn bij vooral die reverse basses.
Op het eind ging het gas er nog even op bij Prefix & Density, maar toch ook wel hardstyle met nog enig gevoel en muzikaliteit en niet alleen maar lomp kicktafeltennisroltrommelen met een screech.

Mijn eerste punt: Mainstages hebben nou eenmaal niet zo'n goede sfeer. Daar komen vooral (dagjes-) mensen op af die een festivalletje mee willen pakken met een biertje. Het lijkt niet echt uit te maken wat er gedraaid wordt.
Het publiek geniet het meeste van dingen die "anders" zijn dan de uitgemolken rotzooi. Enorm geforceerde raw en housy- en pop-achtige hardstyle zonder fatsoenlijke kicks is er in overvloed.
Ik kan me dan ook aansluiiten bij het punt dat ome Bob maakt: Variatie is de sleutel, producers moeten juist hun EIGEN stijl aanhouden. En met meerdere areas kan iedereen dan gewoon z'n eigen ding kiezen, beste sfeer want iedereen is blij. En inderdaad een feest als Qlimax dat opbouwt en variatie kent zorgt ook voor een topavond, waar mensen misschien even 1 of 2 uurtjes wat minder aan hun trekken komen, dan ga je even lekker kletsen, rondjes lopen of wat eten. Is ook goed voor de sfeer.

Ik ben de laatste keren eens goed gaan letten op reacties van publiek in meerdere areas op feesten, omdat ik me ook niet echt meer kan vinden in de meeste hedendaagse hardstyle (ook zeker veel uitzonderingen) en het liefst het "oude gevoel" weer terug heb en eens wilde peilen hoe het publiek daar nou tegenover staat.
Wat me toch wel echt opvalt, ook bij mainstages, is het volgende: Goede melodieën, reverse basses en harde klappende kicks (zonder al te veel poespas) worden het meeste gewaardeerd door de meeste mensen. Laat dat nou net de sound zijn van 2006-2010.
Nu is het aan de producers om hier wat mee te doen. Sound Rush gaat een poging wagen las ik gisteren. Hopelijk volgen er meer.

Het is gewoon erg jammer dat veel artiesten denken dat ze om succesvol te zijn moeten maken wat het gros van het publiek het vetst LIJKT te vinden. Hierdoor laten ze dat publiek de kaas van hun brood eten en gooien zelf al het andere beleg weg van een uitgebreide sandwich die best wel luxe en lekker had kunnen zijn. Het verlaagt de diversiteit en zorgt steeds voor het overhypen en uitmelken van een (nieuw en) specifieke manier van hardstyle maken, waardoor er steeds na korte tijd moet worden gezocht naar iets nieuws en anders. Als dan 1 artiest iets nieuws gevonden heeft en het publiek vindt het wel leuk, wat overigens logisch is omdat het anders is dan dat wat we de hele nacht voorgeschoteld krijgen, dan duikt elke producer daar op en begint het riedeltje weer opnieuw.

Het CRAFT verhaal was mij ook opgevallen. Acces had veruit de beste sfeer van het festival.

Grappig om dat topic over GHF te lezen. Het early vs. nu-style is echt bijna exact wat we nu hebben met euphoric en raw.

Pommer wrote:

B-Front wrote:Het begint uiteindelijk om elkaar wat meer te respecteren. Uiteindelijk geloof ik in feesten waar er wordt opgebouwd qua muziek. Zo komt alles aan bod.

Ik vind dat ook het beste, maar helaas is dit amper nog het geval op hedendaagse feesten. De ene helft vind euforisch vet en de andere helft vind raw vet, en jezelf vermaken op de andere stijl lijkt onmogelijk te zijn voor veel van deze mensen. Komt de sfeer vaak ook niet ten goede.

Als variatie (in de vorm van een opbouwende line-up) een vorm van respect is. Wat leert ons dat dan over bijvoorbeeld hardstyle line-ups van Art of Dance? Of artiesten die week in week uit (bijna) dezelfde 15 (eigen platen) in een set draaien?

Art of Dance duikt gewoon in een markt waar volgens hun op dit moment het meeste geld te halen valt. Door vooral uit eigen vijver te vissen (most wanted dj) promoten ze vooral uit eigen belang! Lage dj gages voor die feesten, en eigen artiesten meer in de picture waardoor andere partijen ze ook vaker boeken. Heeft weinig met respect te maken maar is meer een zakelijke beslissing.

Persoonlijk vind ik het erg jammer, want geen line up is voorspelbaarder dab die van Art of Dance, maar zakelijk gezien maken ze vooralsnog de juiste beslissing.

Ja dat is mij bekend. Ik vroeg mij nu juist af wat dat dan wel over (elkaar) respecteren zegt. Vooral ook omdat er in de MW stal niet heel veel variatie zit. Voortbordurend op wat Pommer stelt dus.

Dag allen. Waardering voor de moeite om zo'n overzicht te geven. Maar heel veel dingen kloppen niet. Laat ik me maar vooral eens richten op het begin stuk. Zelf meegemaakt.

Geboorte: hardstyle zoals het begonnen is
Vlak voor de laatste millenniumwisseling was er onvrede over de muzikale stromingen uit die tijd (1). De markten leken verzadigd en groeiden niet of gestaag (2). Voor dj’s en producers uit allerlei elektronische-dansmuziekrichtingen werd de concurrentie nijpend. Er moest gezocht worden naar nieuwe muziekstijlen voor nieuwe markten (3). En met name een groep oud-hardcore-dj’s was daarin erg succesvol. Het gaat om onder andere de legendes The Prophet, Luna, Pavo en (Lady) Dana. Zij lieten de harde distorted kicks en het hoge tempo van hardcore achter zich voor de kenmerkende reverse bass op iets minder dan 150 beats per minuut (4). Ze ontwikkelden zodoende een sound die dicht tegen de hardtrance aanlag. Al snel maakten ook andere dj’s uit allerlei andere muziekstijlen de overstap naar de nieuwe sound (5). Op feesten als Qlubtempo en Houseqlassics werden de melodische, hard doorbeukende maar niet geforceerde beats ten gehore gebracht. Organisator Q-dance registreerde in 2001 de term ‘hardstyle’ als haar merknaam. Met dank aan dj’s, producers en de organisator was hardstyle daarmee officieel geboren (6).

1) Die onvrede viel wel mee. De grootste hardere stijl, hardcore lag op zijn gast. Vrijwel geen feesten meer en producties. Slechts MOH hield het eigenlijk nog vol, een enkele Thunderdome. Veel van de 'gabbers' waren afgehaakt. Gestopt met uitgaan of overgestapt naar opkomende stromingen als (hard)trance en vooral hardhouse. Dance Valley was met HQ telkens uitverkocht. En HQ daar binnen het meest prominente geluid. Met de komst van wat steviger tracks uit de oorspronkelijke hardtrance scene vond daar langzamerhand een verandering plaats. Steeds meer werd de hardhouse vervangen door wat we nu vroege hardstyle noemen. Dit tot afgrijzen van het hardhouse publiek. De opkomende sound werd vooral omarmt door een nieuwe generatie danceliefhebbers.
2) Juist niet verzadigd, er was juist veel ruimte om te experimenteren en nieuwe dingen te ontdekken. Dat zeg je trouwens even later zelf ook
3) Eind jaren 90 was vooral oldschool populair. Om af en toe ook wat nieuws te draaien pakte djs als Lady Dana ook de nieuwe opkomende Italiaanse en Duitse sound erbij. Dat werd geleidelijk steeds meer en populairder. Nederlandse producers gingen zich m.i. helaas ook mee bemoeien, waardoor al snel veels te veel nadruk kwam op de kick ipv melodie en de kick. Het geheel.
4) hardcore eind jaren 90 was al niet snel, vaak rond 150-160. PCP sound was populair.
5) over welke producers heb je het?
6) het was aanvankelijk juist vooral hardhouse georienteerd met oldschool invloeden en steeds meer early hardstyle. Q-dance was en is de grote boeman in de hardere dance. En vanuit marketing opzicht hadden ze dus een naampje nodig. De opmaat naar eenheidsworst zoals je zelf ook al schreef.

Wat mij betreft was het van 1998-2003/4 interessant, daarna was het te saai, te voorspelbaar, te weinig afwisseling. Vanaf die tijd vind ik er eigenlijk weinig aan, afgezien van een enkele dj of set. Veel sets zijn producerset. Dus vrijwel alleen hun eigen werk. Hoe saai wil je het hebben.

TheNabster wrote:Art of Dance duikt gewoon in een markt waar volgens hun op dit moment het meeste geld te halen valt. Door vooral uit eigen vijver te vissen (most wanted dj) promoten ze vooral uit eigen belang! Lage dj gages voor die feesten, en eigen artiesten meer in de picture waardoor andere partijen ze ook vaker boeken. Heeft weinig met respect te maken maar is meer een zakelijke beslissing.

Persoonlijk vind ik het erg jammer, want geen line up is voorspelbaarder dab die van Art of Dance, maar zakelijk gezien maken ze vooralsnog de juiste beslissing.

TiMOTHYb wrote:Ja dat is mij bekend. Ik vroeg mij nu juist af wat dat dan wel over (elkaar) respecteren zegt. Vooral ook omdat er in de MW stal niet heel veel variatie zit. Voortbordurend op wat Pommer stelt dus.

Ik heb het ook niet over organisaties. Maar over de mensen die continu de discussie voeren over hard/zacht. Uiteindelijk heeft iedereen een bepaalde smaak. De 1 roept dat hij kick bass wilt horen, de andere roept dat de softere muziek geen hardstyle is en andersom gebeurt dat ook. Het is veel al gewijs naar elkaar. Daarom zeg ik dat als deze mensen elkaar eens wat meer respecteren dat het al minder een strijd zou zijn En misschien wat meer openstaan voor ontwikkeling en sounds. Er zullen altijd veranderingen plaatsvinden, in welke markt dan ook. Aan het eind van de rit bepaald iemand zelf wat hij of zij leuk vindt. Maar sinds het social media tijdperk roepen mensen van alles online. Het is natuurlijk heel makkelijk om vanaf je laptop/tablet/telefoon wat te typen.

B-Front wrote:

Unknown wrote:Leuk om te lezen en ik heb wel ongeveer hetzelfde.

Maar volgens mij was B-Front 1 van de eerste artiesten die raw begon te produceren, dat resulteerde in Loudness (wat er wel al eerder was geloof ik) eind 2010 in de Factory010. Na Decibel stond er namelijk een groot interview met B-Front in dat boekje.
Ik kan helaas niet zo snel dat interview terugvinden.

Ik produceerde gewoon wat ik vet vond zo kunnen we wel meer artiesten noemen. ik denk dat de sound van toen en nu ook niet helemaal te vergelijken zijn. Ik denk dat er qua variatie wat meer gedaan mag worden.

Nja wat mij betreft verdien je juist respect als je niet hetzelfde doet als wat de ander doet. Idd je eigen sound creëren ipv iedereen klakkeloos na te doen. Op een gegeven moment deed (op wat uitzonderingen na) haast iedereen hetzelfde. Hoe dat nu is weet ik eigenlijk niet aangezien mij de hardstyle in het algemeen niet echt meer interesseert, dus zelf een eerlijk beeld geven van hoe het er nu voor staat kan ik niet echt.

Heb jij dat interview niet nog ergens?

B-Front wrote:Ik heb het ook niet over organisaties. Maar over de mensen die continu de discussie voeren over hard/zacht. Uiteindelijk heeft iedereen een bepaalde smaak. De 1 roept dat hij kick bass wilt horen, de andere roept dat de softere muziek geen hardstyle is en andersom gebeurt dat ook. Het is veel al gewijs naar elkaar. Daarom zeg ik dat als deze mensen elkaar eens wat meer respecteren dat het al minder een strijd zou zijn En misschien wat meer openstaan voor ontwikkeling en sounds. Er zullen altijd veranderingen plaatsvinden, in welke markt dan ook. Aan het eind van de rit bepaald iemand zelf wat hij of zij leuk vindt. Maar sinds het social media tijdperk roepen mensen van alles online. Het is natuurlijk heel makkelijk om vanaf je laptop/tablet/telefoon wat te typen.

Ik ben het helemaal met je eens, maar ik ben niet degene die line-ups bepaalt en splitsingen binnen de stijl nodig acht. Wat mij betreft is ieder feest net als Qlimax met een mooi verloop in de avond wat variatie alleen maar ten goede kan komen. Mijn tenen beginnen te krullen bij termen als raw euphoric, of atmosferische raw. Ik zie alweer een aantal nieuwe stages ontstaan waar artiesten enkel 15 platen raw euphoric in een uur draaien omdat "het publiek dat nu eenmaal verwacht".

Verhaal werkt beide kanten op vind ik. Jarenlang werd er amper naar een oud plaatje gegrepen, en nu de classic concepten goed draaien zijn de comebacks niet van de lucht. Tevens ben ik ook van mening dat je als artiest ook je crowd kan respecteren door keer op keer een uitdagende, afwisselende set weg te zetten. Week in week uit hetzelfde wegzetten (voor soms een jaarlang) heeft daar m.i. niets mee te maken.

Ik denk dat dit vooral te maken heeft met een scene die volwassen wordt. Hardstyle in zijn huidige vorm bestaat hoogstens 10 jaar, dat is echt niet lang. Als je kijkt naar house/techno/dnb dan zie je daar nog regelmatig oudere plaatjes langskomen, en een veel grotere veelzijdigheid. Daarnaast ben ik het wel met Timothy eens dat er wat meer veelzijdigheid mag komen in de sets. Helaas zie je in onze scene nog te veel dat er een producer op het podium staat, in plaats van een DJ. Wederom wijs ik naar techno/dnb/house, waar vaak veel meer spannend wordt gemixt, andere stijlen geblend, en waar DJ's vaak ook veelzijdiger zijn. Daar kunnen we denk ik in de toekomst nog wel een en ander van leren

The Skribbler wrote:Als je kijkt naar house dan zie je daar nog regelmatig oudere plaatjes langskomen, en een veel grotere veelzijdigheid. Wederom wijs ik naar house, waar vaak veel meer spannend wordt gemixt, andere stijlen geblend, en waar DJ's vaak ook veelzijdiger zijn.

Hoe kom je hier nou weer bij?

Inno wrote:Voornamelijk voor het sfeerverhaal wil ik graag CRAFT als voorbeeld noemen.

CRAFT had twee "mainstages", 1 zo goed als helemaal raw en 1 tijdmachine. Bij beide stages was de sfeer matig, maar was er ook zeker een groep fanatiekelingen die alles meeschreeuwden en keihard aan het beuken waren met een grote smile op hun kop (of bij de raw een iets agressievere blik, maar dat is ongeveer het zelfde, beleving van het gevoel dat de muziek je geeft). Ik denk dat de sfeer ongeveer vergelijkbaar was.

Overduidelijk de beste sfeer heb ik meegemaakt in de Access area. Waar mensen toch bewust voor een artiest naar een area gingen, of misschien voor de sfeer. Waar aan het begin van de dag enorm veel melodische hardstyle aan bod kwam (ook met cheesy vocals en pop-invloeden), werd veel meegeschreeuwd en er gingen veel mensen los. Het viel me wel op dat als de kicks erg hoog gingen of niet lekker klapten de sfeer wat minder was. De access area waar Max Enforcer een heerlijke set draaide met heel veel reverse basses (en toch voornamelijk "recente" platen) waarbij ik echt heeeeel veel mensen blij heb zien zijn bij vooral die reverse basses.
Op het eind ging het gas er nog even op bij Prefix & Density, maar toch ook wel hardstyle met nog enig gevoel en muzikaliteit en niet alleen maar lomp kicktafeltennisroltrommelen met een screech.

Mijn eerste punt: Mainstages hebben nou eenmaal niet zo'n goede sfeer. Daar komen vooral (dagjes-) mensen op af die een festivalletje mee willen pakken met een biertje. Het lijkt niet echt uit te maken wat er gedraaid wordt.
Het publiek geniet het meeste van dingen die "anders" zijn dan de uitgemolken rotzooi. Enorm geforceerde raw en housy- en pop-achtige hardstyle zonder fatsoenlijke kicks is er in overvloed.
Ik kan me dan ook aansluiiten bij het punt dat ome Bob maakt: Variatie is de sleutel, producers moeten juist hun EIGEN stijl aanhouden. En met meerdere areas kan iedereen dan gewoon z'n eigen ding kiezen, beste sfeer want iedereen is blij. En inderdaad een feest als Qlimax dat opbouwt en variatie kent zorgt ook voor een topavond, waar mensen misschien even 1 of 2 uurtjes wat minder aan hun trekken komen, dan ga je even lekker kletsen, rondjes lopen of wat eten. Is ook goed voor de sfeer.

Ik ben de laatste keren eens goed gaan letten op reacties van publiek in meerdere areas op feesten, omdat ik me ook niet echt meer kan vinden in de meeste hedendaagse hardstyle (ook zeker veel uitzonderingen) en het liefst het "oude gevoel" weer terug heb en eens wilde peilen hoe het publiek daar nou tegenover staat.
Wat me toch wel echt opvalt, ook bij mainstages, is het volgende: Goede melodieën, reverse basses en harde klappende kicks (zonder al te veel poespas) worden het meeste gewaardeerd door de meeste mensen. Laat dat nou net de sound zijn van 2006-2010.
Nu is het aan de producers om hier wat mee te doen. Sound Rush gaat een poging wagen las ik gisteren. Hopelijk volgen er meer.

Het is gewoon erg jammer dat veel artiesten denken dat ze om succesvol te zijn moeten maken wat het gros van het publiek het vetst LIJKT te vinden. Hierdoor laten ze dat publiek de kaas van hun brood eten en gooien zelf al het andere beleg weg van een uitgebreide sandwich die best wel luxe en lekker had kunnen zijn. Het verlaagt de diversiteit en zorgt steeds voor het overhypen en uitmelken van een (nieuw en) specifieke manier van hardstyle maken, waardoor er steeds na korte tijd moet worden gezocht naar iets nieuws en anders. Als dan 1 artiest iets nieuws gevonden heeft en het publiek vindt het wel leuk, wat overigens logisch is omdat het anders is dan dat wat we de hele nacht voorgeschoteld krijgen, dan duikt elke producer daar op en begint het riedeltje weer opnieuw.

Je slaat de spijker op z'n kop!

pim0412 wrote:

The Skribbler wrote:Als je kijkt naar house dan zie je daar nog regelmatig oudere plaatjes langskomen, en een veel grotere veelzijdigheid. Wederom wijs ik naar house, waar vaak veel meer spannend wordt gemixt, andere stijlen geblend, en waar DJ's vaak ook veelzijdiger zijn.

Hoe kom je hier nou weer bij?

Er is meer house dan alleen big room he

pim0412 wrote:

The Skribbler wrote:Als je kijkt naar house dan zie je daar nog regelmatig oudere plaatjes langskomen, en een veel grotere veelzijdigheid. Wederom wijs ik naar house, waar vaak veel meer spannend wordt gemixt, andere stijlen geblend, en waar DJ's vaak ook veelzijdiger zijn.

Hoe kom je hier nou weer bij?

Moet je eens naar een optreden gaan van Kink, Sidney Charles, Luigi Madonna, Joris Voorn, Loco Dice... komen toch echt nog wel platen langs die meer dan 3 jaar oud zijn, soms platen die meer dan 10 of 15 jaar oud zijn

Zoals ons aller Fothermucker zegt:

Fothermucker wrote: Er is meer house dan alleen big room he

Ik vind

This embedded player is not showing. Your browser or network may be blocking it.View on YouTube

wel een heel erg lekkere track hoor.

Daarbij wil Brennan Heart toch ook weer met een Blademasters album komen? Dat zou al helemaal nice zijn!