Het grote almachtig zever topic #2

Een manier waarop mensen die er niets mee te maken hebben niet onnodig betrokken raken?

- Polsen doorsnijden
- Overdosis slaapmiddelen

Zomaar even twee die in me opkomen. Nog nooit over nagedacht, dus creatievere voorbeelden heb ik even niet voor handen.

Natuurlijk dat snap ik ook wel. Het ging me er meer om dat als een familielid of goeie vriend(in) zelfmoord pleegt het voor het verdriet niet veel uitmaakt of je nou onder de trein springt of jezelf ophangt. Sowieso het idee je door een trein aan stukken te laten rijden.

Die vader van mijn verhaal heeft iets genomen waardoor hij binnen no-time bewusteloos raakte. Soort van gas. Hij is met zijn auto naar het bos gereden en heeft het daar gedaan.

Dit kan met Stikstof(mits half vloeibaar), koolmonoxide, koolstofdioxide, of koolstofgas.

Zolang het de zuurstof kan verdringen en de ruimte afgesloten is kan het SO de intoxincatie niet meer voelen bij bewustzijn danwel meemaken in nuchtere toestand, dan is het een stille maar snelle dood. de longen krijgen geen zuurstof, sommige gassen worden sneller opgenomen dus het hart krijgt krampen, klopt onregelmatig en staat uiteindelijk stil. Dan is het Post Mortum moment.

...

gaan we het hier nou hebben over wat de beste manier is om een eind aan je eigen te maken?

mag wel wat vrolijker

Speciaal voor ani wat lieve poesjes

lol

@joost, pols doorsnijden is nou ook niet echt een fijne

Waar is -RiiANNE?

waarschijnlijk 1 van de velen die een account aanmaken en maar een paar weken actief zijn, daarna komen ze nooit meer terug.

Of op vakantie

heeft waarschijnlijk iets te maken met die PM-berichtwisseling tussen haar en en-er-gy

http://nos.nl/op3/artikel/2017072-meer- ... nodig.html

Vooral het stukje over jongeren tussen 20 - 25 dat zelfmoord doodsoorzaak nummer 1 is, dat is wel echt bizar zeg

Het verbaast mij eigenlijk helemaal niks. Het aantal valt mij zelfs nog mee. Gedurende hun hele leven krijgt ongeveer 50% te maken met een psychische stoornis waarbij de meeste stoornissen zich ontwikkelen gedurende de adolescentie. Dit kan variëren van een 'simpele' depressie, tot schizofrenie, tot borderline, tot OCD, noem maar op. Ik citeer even uit mijn studieboek: "Meer dan 90 procent van de mensen die suïcide pleegt, had waarschijnlijk een psychologische stoornis. De diagnose wordt vaak pas na de suïcide gesteld. Door psychologische autopsie, ofwel door gesprekken met de nabestaanden en dagboekverslagen, wordt het psychologisch verleden in kaart gebracht." Als je alleen al kijkt naar de borderline persoonlijkheidsstoornis onderneemt 75% van de patiënten (=mensen met de diagnose) een zelfmoordpoging, waar vervolgens 10% van hen in slaagt. Volgens het Trimbos instituut zijn er zo'n 100.000 mensen met de stoornis in Nederland (prevalentie van ~0.6%). Van deze mensen plegen er dus al 7500 zelfmoord, waarop het risico het grootst is in de eerste twee jaar.

Neemt natuurlijk niet weg dat elke zelfmoordpoging er één te veel is. Ik citeer uit het artikel "Het is een stille ramp. Mensen die zelfmoord willen plegen zijn meer beïnvloedbaar dan we denken.". Juist doordat ze beïnvloedbaar zijn plegen ze zelfmoord, anders word je er niet toe "gedwongen". Het probleem hier is juist dat de maatschappij er niet goed tegenover staat. Zodra je een psychologische stoornis hebt word je gelijk als 'abnormaal' bevonden (iets wat mij redelijk verbaast als 50% van de mensen ergens in hun leven een stoornis krijgt, maar so be it). Zelfs met een vrij normale stoornis als ADHD merk ik dat er een label op je wordt geplakt en dat je anders behandeld wordt. Toen ik mijn tutor vertelde dat ik ADHD heb vertelde ze over een regeling waardoor ik extra tijd kan krijgen om bijvoorbeeld m'n BSA te halen. Alsof ze mensen met een stoornis gelijk als minderwaardig en minder intelligent zien, ik word er gewoon misselijk van. Nu is ADHD natuurlijk geen reden voor zelfmoord maar slechts een (voor mij herkenbaar) voorbeeld om m'n punt te illustreren.

Verder ben ik van mening dat mensen niet snappen wat er omgaat in iemand met zelfmoordneigingen. Een aantal van mijn vrienden (waaronder ikzelf) heeft er last van gehad (waarvan sommigen ook een poging gedaan hebben) en buiten hen is er niemand in mijn vriendenkring die het begrijpt. Vandaag bijvoorbeeld heeft iemand zich hier in Sassenheim voor de trein gegooid, jongen van ongeveer mijn leeftijd (jaar of 20). Het enige wat je hoort is gepraat over vertraging. Een enkeling heeft het over het trauma wat de machinist zal hebben opgelopen. Niemand rept ook maar met een woord over hoe die jongen zich gevoeld moet hebben dat hij er voor koos om z'n leven zo radicaal te beëindigen. Behalve de mensen die ervaring hebben met zelfmoordneigingen. Het zusje van een vriend van me (12 jaar) heeft het zien gebeuren en is opgevangen door slachtofferhulp (wat overigens zeer weinig voorstelt). Hij is natuurlijk ontzettend boos omdat z'n zusje hier nog wel eens een trauma aan kan gaan overhouden. Begrijpelijk ook dat 'ie boos is, heeft hij meer het recht toe dan die mensen die zeuren over vertraging, maar vervolgens gaat 'ie die jongen helemaal de grond in boren. Alsof de stukjes die her en der verspreid zijn nog niet tekenend genoeg zijn voor het leed wat hij heeft doorgemaakt. De meeste mensen die zich nooit op dat punt bevonden hebben zullen niet begrijpen hoe zo iemand zich gevoeld heeft. Dat zal met de bekrompen samenleving van tegenwoordig waarin het ieder voor zich is ook niet gebeuren. Zelfmoord is en blijft een taboe (en dus een probleem, want zonder erover te praten los je het niet op) en zal dat ook blijven als mensen hun denkwijze niet veranderen.

Als jullie deze column nog nooit gelezen hebben raad ik aan omdat eens te doen, heeft op mij best wat indruk gemaakt. En nu ga ik slapen.

EDIT: Shit, toch iets langer geworden dan gehoopt.

Amen. Mooi stukje ook die column, vond deze reactie ook mooi verwoord:

Mooie reactie

Ik ben een broodje aan het eten en nu ik hem bijna op heb zie ik ineens dat het broodje een beetje aan het schimmelen is. Ga ik nu dood?

De meeste schimmels kunnen we gewoon eten zonder dat we er ziek van worden. Sommige schimmels worden juist bewust gekweekt omdat we ze lekker vinden, denk bijvoorbeeld maar aan blauwschimmel kaas.

Maar zoals altijd zijn er uitzonderingen. Voor brood is dat de fusariumschimmel die een gifstof afscheidt waarvan je op langere termijn ziek kan worden. Aan de buitenkant kan je niet zien of het een schadelijke schimmel is of niet. Het is dus het beste om beschimmeld brood gewoon weg te gooien.

Wanneer je toch per ongeluk een keer beschimmeld brood eet en het was de fusariumschimmel, is er niets aan de hand. Pas wanneer je vaak brood met een schadelijk schimmel eet wordt je ziek.

Bron: http://www.willemwever.nl/vraag_antwoord/eten-en-drinken/wat-gebeurt-er-als-je-een-schimmelige-brood-opeet

Aight