De pitchkicks zoals die in dit nummer zitten, zijn echt te extreem kut voor woorden. Net als 2005/2006 een dieptepunt was qua sounds, is 2011/2012 een dieptepunt voor kicks.
Gelukkig is de hardstyle-scene een stuk groter dan die in 2005/2006 was en wordt er naast deze graftakkeherrie ook gewoon goede, melodische hardstyle geproduceerd. En ook rauwere hardstyle voor het betere stampwerk. Enige wat ik mis, is goede, nieuwe Italiaanse early... maar ja, je kan niet alles hebben.
Ik geloof niet dat mensen die dit soort kicks leuk vinden, ze ooit live gehoord hebben. Je hoort namelijk niets meer, zodra zo'n kick voorbij komt op een echte set speakers (en niet die van je schoolfeest of de oordopjes van je iPod). Al het andere geluid valt weg, het wordt allemaal overstemd. Ja, misschien dat je broek wat fladdert omdat er een muur van bas onder zit, maar dat is niet wat een kick een kick maakt. Daar heb je dubstep voor, als je je broek wilt laten fladderen.
Maar, als je dit soort kicks leuk vindt en het dertien-in-een-dozijn melodietje met cheesy vocals, good for you, geniet ervan zolang je dat kan.