Radical Redemption - Command & Conquer (MIMCD1803)

En de Yellow Claw en Carnage collabs? Ze verkopen wel gewoon mosh pit merch op noizevizion, dus raar dat die er niet bij zit.

Staat op spotify, beetje snel doorheen gegaan maar vind het toch wel vrij teleurstellend allemaal. Naast The Darkest Moment en Child Of God niet heel veel soeps meer te vinden. Van de collabs alleen Vampire vet en klinkt Ride On Our Enemis nog wel prima.

Echt waar, sommige kicks kunnen echt niet
Vampire & Ride On Our Enemies zijn dik Kingpin was wel vet geweest zonder Nolz vocals.

Best wel teleurgesteld. Word echt moe van die ‘stoere’ vocals en die hoge kicks.
Met als dieptepunt nog wel de collab met Act of Rage (halve melodie van Reawakening jatten).
Ik was eerst erg fan van RR maar na TOMA lijkt kwantiteit belangrijker dan kwaliteit.
Als je het hele album achter elkaar luistert, hoor je ook dat Vampire er production wise ver boven uitspringt. Dat zegt denk ik wel wat over Noisecontrollers .
Kortom: Paar leuke platen om live te horen maar zal het album niet snel thuis opzetten.

Nog geen tijd gehad om m helemaal te luisteren -meeste platen wel een keer gehoord op feesten - maar de eerste climax van Razor Jammer van de gepitchde kicks in de anti erna, maar die climax pakt heerlijk dat oude MiM geluid op een moderne manier.

Precies wat ik ervan verwachtte: kwantiteit boven kwaliteit.. Echt sommige tracks slaan gewoon nergens op Vampire is met stip de beste plaat van het album Waarom maakt hij nu niet een album met 12/15 tracks zodat er meer tijd te besteden is aan de kwaliteit! Die man kan het echt wel..

Noemenswaardige tracks:

Razor: 1e climax maar hoe verkracht je een vette plaat met de 2e climax les 1
Darkest Moment: vette melodie en zit goed in elkaar
Child Of God: God's Child vond ik echt vet en dit is een meer dan waardige opvolger!

Nou dat was het dan ook wel

DonnyD wrote:Precies wat ik ervan verwachtte: kwantiteit boven kwaliteit.. Echt sommige tracks slaan gewoon nergens op Vampire is met stip de beste plaat van het album Waarom maakt hij nu niet een album met 12/15 tracks zodat er meer tijd te besteden is aan de kwaliteit! Die man kan het echt wel..

Noemenswaardige tracks:

Razor: 1e climax maar hoe verkracht je een vette plaat met de 2e climax les 1
Darkest Moment: vette melodie en zit goed in elkaar
Child Of God: God's Child vond ik echt vet en dit is een meer dan waardige opvolger!

Nou dat was het dan ook wel

Ik heb echt precies hetzelfde, zo jammer want hij kan het wel.

Die Sacrifice he.. dat is toch gewoon een plaat van Sa+an?

Heb ik zojuist naar unresolved zitten luisteren? Wat een ge ping pong... die Radical kan zo veel beter

Man man man... Vind Evil Exists met Warface zon dikke plaat maar die kick verpest het weer helemaal

Enige vette plaat die nog niet bekend was vind ik See You Again, is ook gelijk een van de weinigen met fatsoenlijke kicks. Evil Exists had ook zeker potentie maar wordt compleet verpest door de kicks. De rest wil ik geen woorden aan vuil maken, snap niet hoe hij die bonuskaartkicks goed vind klinken

Ik zie mensen wel zeggen dat het kwantiteit > kwaliteit is en dat het beter zou klinken als hij meer de tijd nam. Maar volgens mij kiest hij heel bewust voor deze richting. Die kicks zijn niet zo slecht omdat hij het afraffelt.

Een hoop meuk op een cd gegooid met hier en daar een hele dikke uitschieter zoals Vampire, Darkest Moment, Child of God. Jammer, als hij een album van 8 tracks zou leveren met de kwaliteit van de genoemde tracks zou ik een stuk enthousiaster worden.

See You Again Zijn beste werk in jaren samen met Chaos remix

Voor mij 3 platen die de moeite zijn: Darkest Moment, See You Again en Vampire. De rest varieert van niet mijn ding tot een hoop ellendigheid.

Veel platen met een wat TE hoog-gepitchte bliepjes op dit album, niet normaal. Daarbij is de distortion op bijna alles gewoon zo overdreven dat het niet eens meer lekker luisteren is maar tijdens het luisteren hopen dat het minder wordt, of dat het ophoudt.

Er zijn paar een paar platen die goed zijn/er mee door kunnen, en daarvoor heb je zelfs minder dan 1 hand nodig.
The Darkest Moment, Vampie (beste plaat), Ride On Our Enemies (klinkt meer als D-Sturb dan Radical), Brothers in Sound (aka Alpha Rebel).

Bij Handle This heeft hij volgens mij zijn speakers uitgezet en wat distortion toegepast, en toen maar geëxporteerd.

Jordi wrote:See You Again Zijn beste werk in jaren samen met Chaos remix

Hier was ik het misschien mee eens geweest als er normale kicks onder hadden gezeten.. Ik kan er met de huidige kicks echt niet naar luisteren

Jammer dat hij zijn oude kicks heeft verandert naar dit want vond ze vorige kicks voller en beter klinken.

En valt het ook jullie op dat de gepitchde kicks in de climax van See You Again naar de achtergrond worden gegooid? Lijkt er zo wel op.

Ik zet liever het album van Malice aan dan dit. Jeetje, wat is dit slecht in tegenstelling tot TOMA. Alsof er 30 keer zelfde nummer op staat. Staan 3/4 leuke platen op. Nouja blijkt dat dit het goed doet bij het publiek, maar ik vind er niet veel meer aan.

TheUnnamed wrote:Jammer dat hij zijn oude kicks heeft verandert naar dit want vond ze vorige kicks voller en beter klinken.

En valt het ook jullie op dat de gepitchde kicks in de climax van See You Again naar de achtergrond worden gegooid? Lijkt er zo wel op.

Het klinkt alsof hij de Judge Me snare omhoog heeft gepitched en die vervolgens op de punch layert.
Weet het natuurlijk niet zeker.

Ik ben een beetje verdeeld over dit album. Aan de ene kant lijkt hij na TRTR met plaatjes als Child of God, Sacrifice, Darkest Moment, out for blood, Razor en The Swirling Black Waters( ) terug te gaan naar zijn iets duisterdere oude stijltje, wat ik zelf heel erg kan waarderen. Aan de andere kant staat hier een een berg platen op die niet alleen klinken of ze niet af zijn, maar ook de dodelijke zonde begaan van niet interessant zijn (see you again, bloodstain, assassins).

Het gevoel wat ik vooral overhoud is niet dat dit een slecht album is, maar vooral dat het zoveel meer had kunnen zijn. razor met die oninteressante anti, Kingpin die gewoon de hard bass tool met andere vocals is, het klinkt allemaal alsof het met net iets meer moeite iets heel goeds had kunnen zijn. Het is makkelijk om hier op mijn bureaustoeltje een producer af te zeiken die hier honderden - zo niet duizenden - uren in steekt, dus ik ga hier ook niet roepen dat ie wat rustiger moet produceren en een kleiner album moet uitbrengen over 2 jaar want ik weet totaal niks over hoe hij produceert. Ik hoop wel dat hij een beetje van z'n huidige pad kan afwijken door bijvoorbeeld eens met wat andere artiesten te collabben, en daardoor misschien ook wat kan neerzetten wat net zoveel impact op mij maakte als TOMA ooit deed.

broodjebeenham wrote:Ik ben een beetje verdeeld over dit album. Aan de ene kant lijkt hij na TRTR met plaatjes als Child of God, Sacrifice, Darkest Moment, out for blood, Razor en The Swirling Black Waters( ) terug te gaan naar zijn iets duisterdere oude stijltje, wat ik zelf heel erg kan waarderen. Aan de andere kant staat hier een een berg platen op die niet alleen klinken of ze niet af zijn, maar ook de dodelijke zonde begaan van niet interessant zijn (see you again, bloodstain, assassins).

Het gevoel wat ik vooral overhoud is niet dat dit een slecht album is, maar vooral dat het zoveel meer had kunnen zijn. razor met die oninteressante anti, Kingpin die gewoon de hard bass tool met andere vocals is, het klinkt allemaal alsof het met net iets meer moeite iets heel goeds had kunnen zijn. Het is makkelijk om hier op mijn bureaustoeltje een producer af te zeiken die hier honderden - zo niet duizenden - uren in steekt, dus ik ga hier ook niet roepen dat ie wat rustiger moet produceren en een kleiner album moet uitbrengen over 2 jaar want ik weet totaal niks over hoe hij produceert. Ik hoop wel dat hij een beetje van z'n huidige pad kan afwijken door bijvoorbeeld eens met wat andere artiesten te collabben, en daardoor misschien ook wat kan neerzetten wat net zoveel impact op mij maakte als TOMA ooit deed.

Het is wel Radical Redemption die collabs doet met Frontliner, Noisecontrollers, Moksi en Yellow Claw. Dat kan je van andere producers niet zeggen. Radical is ook een van de weinige die een CD uitbrengt met collabs. Dat vind ik dus een onterecht punt.

Zelf vind ik het gros van de platen teleurstellend, puur omdat ik niet van die kicks hou die Radical nu gebruikt. Kicks met de vele ping pong en de distortion, dat vind ik gewoon niks. Als hij minder ping pong en distortion had gebruik, dan was het toegankelijker geweest en hadden meer mensen het leuk gevonden. Maarja, Radical vindt het vet en is de producer, dus hij bepaalt natuurlijk wat er gebeurt. Zo simpel is het.

Ben het over het algemeen met je eens. Goed album, maar het had meer kunnen zijn.

Jambekkieee wrote:
Het is wel Radical Redemption die collabs doet met Frontliner, Noisecontrollers, Moksi en Yellow Claw. Dat kan je van andere producers niet zeggen. Radical is ook een van de weinige die een CD uitbrengt met collabs. Dat vind ik dus een onterecht punt.

Heb je gelijk in, had het beter moeten verwoorden. Hij gaat inderdaad de breedte in zoals weinig artiesten dat doen, van Frontliner tot Drokz zie je niet vaak. Het probleem ligt eerder bij de andere 70-80% van de collabs die altijd uit hetzelfde cliqueje komen. Als je een set kan vullen met collabs met Digital Punk, of in <2 jaar 5 collabs met D-sturb maakt blijf je wel een beetje in hetzelfde stijltje hangen. Als ie er dan eens buitenstapt is het met een Killshot, wat eigenlijk nog steed 13/12 raw is. Een collab met een B-front, Adaro of Rooler zou nog steeds binnen de duistere RR-sfeer passen, terwijl je wel nieuwe invloeden en dus hopelijk ook nieuwe inspiratie krijgt.

Die Digital Punk remix van The Resurrected Soul is dik!

Ride On Our Enemies