Ik heb hem nu 5x geluisterd, maar ik ben er niet zo over te spreken als de rest.
Ten eerste vind ik de vocalen totaal niet lekker uit de verf komen. Ze zijn echt een klein gedeelte in de plaat, had dat graag anders gezien, zonde want in GS platen vind ik het altijd een stuk fijner.
Dat ze dan aangeven dat het hier iets minder om de vocalen draait snap ik, maar het voelt nu echt als een bijzaak. De mannelijke vocalen voegen w.m.b. ook totaal niks toe.
De melodie is echt niet te volgen vanaf het tweede stuk. Ik vind er geen fijne lijn in zitten. Daarnaast helpen de chords in het begin ook niet mee, deze huppelen ook maar wat op en neer. Het is wel typisch DBSTF met die korte nootjes die op en neer gaan, maar deze pakt me helemaal niet.
De kicks in de midintro klinken nergens naar. Er zit een hele vervelende sound in (in de punch) die mij helemaal van het pad brengt. Ik denk dat ze wel iets doorslaan in de hype "gekke kicks in de mid!!!11!1elf". Mag wel iets cleaner allemaal. De kicks in de 1ste climax zijn te doen, maar dit zijn ook de kicks die we van ze gewend zijn met die uitgesproken punch.
De tweede climax is iets beter met die hoge melodie, maar de tweede kicks klinken wel wat krachtloos t.o.v. de eerste.
Ik vind het eerlijk gezegd een van de minste platen van DBSTF van de afgelopen jaren. Kan er weinig mee. Misschien dat hij het live leuk doet, maar dat mogen we helaas nog niet meemaken.
wel een leuke manier om een album te releasen. Mooi inkijkje in hun manier van werken 
Kicks zijn hier ook al beter. Helaas vind ik de melodie in de 2e climax dan weer te random. 
