Citaat:
Het festivalseizoen is hier, en dat betekent helaas niet alleen maar verstand op nul en lekker naar de tyfus. Het betekent ook een flinke dosis hoofdrekenen, omdat iemand ooit heeft besloten dat je op festivals alleen nog maar met plastic muntjes kunt betalen. Dit mensonterende muntjessysteem moet zo snel mogelijk kapot.
Het begint al goed: je komt aan op het festivalterrein en moet eerst rustig je beurt afwachten in een lange rij, tot je eindelijk je dierbare spaargeld mag inwisselen voor wat hoekige stukjes plastic. Dan moet je optellen, aftrekken, vermenigvuldigen en met breuken aan de slag: hoeveel muntjes moet je halen? Beter meteen ruim inslaan of is dat juist zonde? Wat kan je eigenlijk voor een muntje krijgen? Waarom kost één muntje eigenlijk €4,34 en niet gewoon een euro? Als je eindelijk klaar bent kun je opnieuw in de rij gaan staan, maar deze keer voor een waterig biertje of een halflege beker Pepsi.
Je hebt net een rondje gegeven en nog maar anderhalf muntje op zak. Wat is er met die 30 euro gebeurd? Twee biertjes, een Vomar-wijntje uit een kartonnen pak en een lauwe Red Bull. Ach, je wilt vandaag niet te veel op de centjes letten. Je gaat gewoon weer wat muntjes halen, de rest van de maand leef je maar op die zak AH Basic zilvervliesrijst die je moeder mee had genomen tijdens haar laatste bezoek.
Tering, je muntjes zijn alwéér op?! Het wordt rood voor je ogen en je ziet de ongeopende enveloppen van de Belastingdienst op je eettafel haarscherp voor je. Maar je gaat net zo lekker. En je krijgt een droge bek van deze pil. Een cola zou er wel ingaan. Toch nog een laatste keer muntjes halen? Je weet dat je belazerd wordt, maar doet het toch. Door die pil heb je het beste voor met de wereld, ook al is die wereld een kapitalistische dystopie, die er op uit is jou financieel volledig uit te knijpen.
Het festival loopt ten einde, je bent best ver heen en komt erachter dat je OPEENS SUPERVEEL muntjes overhebt. Wanneer heb je die dan gehaald?! Maar hee, je kunt de muntjes inruilen voor geld. Succes met je concentratie bij elkaar rapen om een omruilplek te vinden en de rij die daar staat vol te houden zonder dat je blaas explodeert over de trien voor je. Je weet hoe dit afloopt: deze muntjes belanden in een la met troep en je komt ze pas weer tegen tijdens je eerstvolgende verhuizing.
Er zijn echt heel veel goede alternatieven voor het muntjessysteem en toch blijven demonische festivalorganisaties ons tarten. Het is na Laura Ponticorvo het grootste mysterie van deze tijd. Waarom kan er wel in de Miss Etam, kringloopwinkels, aftandse avondwinkels en zelfs bij fucking collectebussen contactloos betaald worden met een betaalpas of mobieltje, maar. Niet. Op. Festivals⁉
Geplaatst op 24 jun 2016 08:35 
Tot morgen!
