hoebedoelje wrote:Vanwaar ineens al die 'hulde hulde'? Is het niet de normaalste zaak van de wereld dat mensen gewoon contact met elkaar kunnen hebben, wie ze ook zijn?
Plus, zoals ik hier eerder al postte, waren Headhunterz en The Prophet bij de signeersessie bij defqon sydney 2010 helemaal niet zo vriendelijk en toegankelijk dus dit geeft mij gemengde gevoelens.
Goeiemorgen! Ik ben net wakker en moet zo richting het vliegveld. Heb vast even wat dingetjes zitten lezen maar hier wil ik toch even op ingaan voor ik ga vliegen.
Sowieso top dat je dit naar boven brengt over dat ik een keer niet aardig was, ik zal proberen je uit te leggen hoe ik het zie.
Heb jij wel eens niet aardig gedaan? Zo ja, beschouw jij jezelf doordat je wel eens niet aardig hebt gedaan als een onsympathiek persoon?
Ik denk dat iedereen zijn momenten heeft. We zijn allemaal mensen. Ik kan me het moment niet herinneren maar het is een moment opname, er kunnen zoveel redenen zijn waarom ik op dat moment in jouw ogen niet aardig ben geweest.
Ik weet absoluut niet meer wat het op dat moment dan was maar ik kan je wel dit vertellen:
Ik vind aandacht leuk, ik vind het tof om erkenning te krijgen voor wat ik doe, ik vind het leuk om een praatje met mensen te maken. Voel me er goed bij. Maar ook al vind ik het leuk, dan nog kan het me soms even teveel worden en heb ik behoefte aan een momentje voor mezelf.
Ik zeg niet dat dat goed is, want als jij een baan hebt waar je sociaal moet zijn kun je ook niet zomaar een momentje voor jezelf pakken tijdens je werk. Dus als dat het was dan heb ik er op dat moment aan toegegeven en dat is niet goed geweest.
In de 6 jaar van mij carriere heb ik een hoop dingen geleerd en leer ik nog steeds een hoop bij. En 1 daarvan is met aandacht omgaan.
Ik zeg je eerlijk, ik heb vannacht gedraaid in een club in Frankrijk en na het draaien om half 5 's ochtends wilde serieus de hele club op de foto en een handtekening, honderden mensen.
super super tof dat ik dat mag meemaken, maar een paar jaar geleden zou ik misschien nadat de helft op de foto was geweest het afgekapt hebben en lekker naar m'n bedje zijn gegaan.
Nu zet ik even door en doe ik wel iedereen, en zit er toevallig ook tussen de allerlaatsten iemand die de hele tijd heeft staan wachten met een zelfgemaakt scantraxx kunstwerk in zijn handen. Dat ontroert mij, ik besef me dan hoe het moet zijn geweest voor diegene als ik op de helft zomaar was weggegaan.
Door dit soort ervaringen leer ik gewoon heel veel.
Dit is wat er zo even in me opkwam, sorry dat ik toendertijd een keer niet aardig heb gedaan. Ik hoop je nog een keer tegen te komen dan krijg je een biertje van me
