Hoe de fuck typ je nou een trip report over paddo's
We waren dus thuis met z'n 3en (ik, Mandi en een vriendin van haar), maaltijdje gegeten, Life of Brian gaan kijken voor een uurtje ofzo, en dan rond een uur of 7 de paddo's gaan wegen en opeten. Mandi en ik gingen voor 1,4g (gedroogd), die vriendin voor 0,8 (te weinig ervaring met drugs vond ik om meer te geven, lekker rustig aan doen dus). Uiteindelijk had die vriendin nog wat overgelaten, wat Mandi dus op at, dus we zaten zo rond 1,4g, 1,6g en 0,6g. Wat dat meisje van die 0,6g heeft gevoeld, hebben we echt geen idee van nog. Zat er altijd maar een beetje raar bij alsof ze er niet helemaal tussen hoorde zeg maar. Ik vond het trouwens reuze meevallen hoe die dingen smaakten. Vond ze prima zo te eten met een glas water erbij.
We zetten iig een paar afleveringen Family Guy op. Na een 20 minuten ongeveer, begon ik me lichamelijk wel wat anders te voelen, een beetje misselijk-achtig, maar niks ergs ofzo. Na een paar minuten van de 2e aflevering was ineens alles zo ontzettend grappig. Ik lag echt helemaal in een deuk om alles, zowel in de show als daarbuiten. Kon me echt helemaal niet meer focusen op wat er allemaal gebeurde in die aflevering eigenlijk. Heb m nog teruggespoeld om het te proberen, maar toch maar stopgezet om me meer met de trip bezig te houden. Het is moeilijk te beschrijven, maar alles werd gewoon veel interessanter, veel grappiger. Ik ging allemaal raar lopen omdat dat een stuk comfortabeler aanvoelde. Eerst echt duidelijke visuele verschil was een patroon in de vloerbedekking (waar geen patroon in zit). Eerst was het gewoon een random patroon van stippeltjes dat steeds terugkeerde, maar als ik lang genoeg keek, werd het een soort van Perzisch tapijt met allemaal kleuren en bloemen enzo
Verder was alles echt steeds nieuw. Elke verschillende plek in de kamer was zowat een andere kamer. Donkere hoeken (naast het matras dat ik neergelegd had bijv.) waren niet hele fijne plekken, maar het was niks engs ofzo. Vooral als ik bij Mandi lag, wou ik dat ze op het matras of op de bank bleef, en niet in de donkere hoeken ging liggen enzo. Alles werd een soort van missie ook... er was de hele tijd iets mis (niet iets ernstigs), maar er moest een oplossing voor gevonden worden steeds. Elk idee was een goed idee, en het uitvoeren van dat idee was interessant en uitdagend, ookal was het maar muziek opzetten ofzo. Voelde echt goed om simpele taken uit te voeren. Het duurde alleen wel lang om uit te voeren wat ik steeds van plan was, want er kwamen weer in de tussentijd 10 betere ideeen langs die eerst uitgevoerd moesten worden, onder andere tafels verplaatsen, stoelen pakken, drinken pakken, dingen halen voor andere mensen... alles ging steeds voor het oorspronkelijke plan.
Dus alles duurde ook heel lang, of dat leek iig zo. De trip duurde eigenlijk maar een uur of 2,5, ookal waren we echt een uur of 10 weg zeg maar. Het was vooral echt een raar idee dat er buiten onze werkelijkheid gewoon de normale werkelijkheid was, waarin vrienden van ons straks naar XQ DBSTF gingen enzo
Heb nog geprobeerd om John te bellen, maar die nam niet op helaas
Was op dat moment al over de piek heen, en had wel zin om de ervaring te delen met mensen buiten de trip, dus heb wat smsjes rond lopen sturen enzo. Het rare was dat het meest intense nog moest komen. Ik was een beetje terug in de werkelijkheid aan het belanden, terwijl Mandi er juist nog helemaal in zat. Hoewel ik eigenlijk veel met haar bezig wou zijn, was zij juist heel erg met haarzelf bezig, aan het genieten van het gevoel in haar lichaam, de warmte van de verwarming, de muziek en alle ideeen in haar hoofd. Vond ik wel een beetje 'koud' op dat moment, ookal was ik ook gewoon gelukkig om met haar bezig te zijn, zolang ik maar af en toe een respons kreeg.
Op een gegeven moment gingen we weer op de bank zitten, en kreeg zij echt een hele diepe inzicht als het ware, over hoe het leven in elkaar zit en hoe klein en onbelangrijk alles is. Op dat moment had ze best gemengde gevoelens, aangezien heel veel dingen toch wel heel mooi waren, maar ze toch met dat enigszins depressieve idee zat van hoe onzinnig onze levens eigenlijk zijn, maar hoe ze het toch erg vond dat we uiteindelijk dood zouden gaan. Ik deed natuurlijk m'n best om haar te troosten met het enige stukje filosofie waar ik me echt in kan vinden:
Citaat:
In Seneca's case, he admits not knowing what death may be, but posits that it is "Either end or transition." (Seneca p. 201) Neither of these is to be feared, for ceasing to be "is the same as not having begun to be", and presumably one cannot be harmed if one does not exist.
Oftewel, we moeten niet bang zijn voor de dood, omdat we er al oneindig veel jaren zijn geweest. Voordat we geboren werden, waren we ook in een staat van 'niets', en daar hebben we ook geen moeite mee gehad... dus waarom moeite hebben met dood zijn?
Ze was ook een klein beetje bang dat ze er de volgende dag ook nog zo over zou denken en als het ware niet uit de trip zou komen, maar echt erg was het niet ofzo. Dat ging wel over en ongeveer toen was een beetje de zoektocht opgelost voor ons allebei, en was iig voor mij op dat moment 'datgene wat ik moest realiseren' dat het allemaal om haar draaide voor mij. Zowel (het tweede deel van) de avond als de rest, alles draait om haar en ookal kan ze soms wat koud overkomen, ben ik daar hartstikke tevreden mee (zo, ff hele persoonlijke dingen delen op een forum zeg
). Natuurlijk kun je wel de link proberen te leggen van dat 'koude' met iets in het echte leven, maar eigenlijk was het gewoon puur omdat zij een level dieper zat dan ik en dus gewoon met andere dingen bezig was, die veel belangrijker waren dan waar ik mee bezig wou zijn. Zij heeft echt een diepe trip gehad volgens mij, terwijl ik vooral gewoon gefocust heb op lol maken, tot dat allerlaatste filosofische kwartiertje ofzo.
Iig, na de 'oplossing', zakten we weer op een toch wel fijne en comfortabele manier terug in de werkelijkheid. Die Family Guy aflevering afgekeken en wat American Dad. Was toch echt vet om die shit te kijken als je nog een beetje aan t trippen bent. Wordt echt veel interessanter, veel grappiger, veel dieper, etc. Vanochtend 1 van die afleveringen nuchter gekeken en vond het toch een hoop minder aan dan gister
Tja, dat was het wel denk ik
Langste post die ik ooit heb gemaakt denk?
Geplaatst op 22 jan 2011 17:00 
ikke tot 12 feb wachten 
