Hierbij ook mijn eerste report, ik zal beginnen met wat statistieken:
Wat: Xtc > Blauwe Diamantjes
Hoeveel: 1 p.p. (95 mg MDMA 1 mg Amfetamine)
Wie: Klos, een andere kameraad en ik zelf, Mojo
Waar: In het huis van de kameraad (woont op zichzelf samen met 3 andere kameraden)
Ervaring: 0,0 > allemaal voor de eerste keer
Gewichten: Klos en kameraad ~67 kilo, ik 75 kilo
Vooraf hebben Klos en ik ons goed ingelezen, met name hier. Maar onze kameraad wist eigenlijk nog van vrij weinig, hij vertrouwde op ons, maar ging er zeg maar blank in.
Uiteindelijk willen we ook op feesten gebruiken (HardBass) maar daarom leek het ons eerst verstandig om er lekker thuis op ons gemakje kennis mee te maken.
Over thuiservaringen lees je vaak dat er grote vertrouwelijke gesprekken ontstaan, en een soort van love-gevoel, maar onduidelijk was het een beetje wat de bezigheden zouden zijn. Zouden we chill gaan zitten of moesten we iets ondernemen? Een spelletje doen, potje kaarten, tv-kijken, muziek luisteren? Dat was allemaal maar een beetje de vraag.
Voorheen was een enkele keer een joint en een keer wietboter onze enige ervaring met drugs, onze kameraad had een tijd geleden ook een keer salvia gehad, maar goed, dat is dan weer een beleving van een andere orde.
Toen de pilletjes om 19.30 uitgedeeld werden en we ze tegelijk innamen kwam bij mij de spanning op zetten, ik begon een beetje te zweten. Als je je goed inleest, zoals wij gedaan hebben, en je houdt je aan de afspraken, hebt je pil laten testen enz., dan kan er eigenlijk vrij weinig gebeuren wisten we al, maar toch dacht ik bij mezelf... Wat als ik nou net die ene persoon ben die er geen bal aan vind, of er slecht van wordt ofzo. Zodra het gevoel op kwam was daar niets meer van te merken en liet je je gewoon meevoeren op die heerlijke golf van fijne gevoelens.
Zoals ook in het report van Klos te lezen is, begon het allemaal met de 'klap' bij onze kameraad, hij had het eerste echt hele tijd WTF-momentjes omdat hij dus eigenlijk niet wist wat hij kon verwachten. Dat hij in eerste instantie de enige was die wat voelde zal daar vast toe bijgedragen hebben.
Op een gegeven moment wou die kameraad graag muziek, dat ging ik dus al gauw regelen. Eerst ging ik weer zitten maar toen, mede aangespoord door de kameraad, stond ik op en begonnen we een beetje los te gaan. Mijn benen, die de hele tijd al op en neer zaten te bewegen toen ik nog zat, konden eindelijk aan de bak.
In tegenstelling tot onze kameraad maar net als Klos kwam het bij mij langzaam op. In het begin was het echt het besef van: 'Damn, dit is eigenlijk best wel een heel vet gevoel'.
Terwijl Klos, en vooral die kameraad elkaar de oren van de kop lulden ging ik vooral op in de muziek (het was mijn setje die op stond, voor het eerst, dus waarschijnlijk ook daarom). Elk geluidje, en vooral andere geluidjes dan normaal waren er te horen. Het licht kwam ook overal vandaan, en de woonkamer leek wel op een discotheek, onze eigen party-tent.
Mijn kameraad zat mij af en toe best 'lomp' aan te spreken, waarom ik niks zei, en of ik wel wat voelde. Het leek een beetje vijandig, maar ik wist gewoon, ik voelde gewoon dat hij gewoon blij was en dat het allemaal goed was. Ik probeerde hem duidelijk te maken dat het allemaal prima was, en dat hij gewoon lekker moest doen wat hij fijn vond, ik had het namelijk ook fijn, en dat ik nog wel zou gaan beleven wat hij op dat moment onderging.
Ondertussen stonden we continu te bewegen, en ging alles zo licht dat je soms het gevoel had dat je veel groter was, en dat je wel tot het plafond kon springen als je wou. Inmiddels was het denk ik 21.30 en moesten we bijna aan het hoogtepunt zitten.
Soms leek het net of het weer afnam, om vervolgens, wanneer je dat besefte weer keihard op te komen en je even een momentje te geven waarop het enige wat je kon uitbrengen: 'WOOOOOW'
was.
De kameraden die nuchter waren en ook in dat huis wonen zaten ons te filmen en waren foto's van ons aan het maken. Normaal gesproken vind ik een fotootje op zijn tijd wel leuk, maar constant door is ook vervelend, nu was dat echt top en wilde ik elke keer wel weer op de foto. De spotlights stonden op ons en het was ons feestje en dat helemaal top.
Bewegen ging hartstikke licht en af en toe zaten we elkaar om de onbenulligste dingen te bedanken:
'Bedankt dat jij dit nummertje ooit een keer geïntroduceerd hebt op een vakantie, waardoor dit een top nummer is'. 'Bedankt dat jij de cd-speler mee had, waar die cd toen in ging'. 'Bedankt dat jullie er zijn, vet feest!'
Met elkaar stampen en los gaan was dan ook wel 1 van de fijnste dingen. Ik was nog steeds wel met de muziek bezig en wat minder aan het praten en had al een aantal van die 'WOOOOW' momenten gehad. Toen was het tijd om de peuken erbij te pakken.
Een tip van hier uit een berichtje van Chukkelz geloof ik
, had mij, aangespoord door Klos, die middag Menthol peuken laten kopen. Dit was als een godsgeschenk. Vanaf het moment dat ik die sigaretten rookte, was het alsof ik pure zuurstof aan het inademen was. Zo licht, zo fijn, het gaf extra energie, en vanaf dat moment was ik ook aan het lullen alsof mijn leven er van afhing. Uitspraken als: 'Als astronauten dit in de ruimte hebben, hoeven ze helemaal geen zuurstofflessen bij zich te hebben, ze hangen gewoon aan menthol-peuken en dan gaan ze keihard' is er eentje die ik mij nog voor de geest kan halen.
Hetgeen de nuchtere kameraden natuurlijk gigantisch liet lachen, maar onszelf was het allemaal zo logisch en mooi als maar kan. Constant bewegend hadden we ook chille gesprekken met elkaar, die niet echt bijzondere onderwerpen hadden maar waarbij we het wel altijd met elkaar eens waren.
Opeens wilde ik graag het licht uitdoen, en dat werd ook goed door de anderen ontvangen. Het was op dat moment gewoon ontzettend fijn, zonder al te veel licht.
Het geluid kwam vanaf 1 kant uit 2 bureauspeakertjes maar opeens had ik een moment waarop het geluid gewoon uit alle muren kwam. Het was alsof op een groot feest, en toen de kameraad op de bank ging staan leek het net alsof hij de DJ was waar Klos en ik voor op de knieen gingen
. De kameraad zelf sprak na de tijd alsof het was dat hij een legeraanvoerder was die een groot leger aanvoerde (of zoiets, als ik het me goed herinner). Toen we ook gingen wisselen en een ander op de bank ging staan was het net zo mooi. Knielen, of staan, allebei had het zeg maar wat.
Ik weet nog dat ik op een moment op de grond ging liggen en dat dat ook gigantisch fijn was, gigantisch blijven bewegen op het ritme van de muziek, en tegelijkertijd fijn liggen op die zachte grond.
Slokjes water waren ook hartstikke fijn, en zoals Klos ook al zei, heerlijk koud. De kameraad had de literfles met water vast en besloot dat over mijn kop te gooien, toen ik op de grond lag. Normaal wordt je om zoiets natuurlijk hellig, maar nu was ik hem aan het bedanken. Met mijn handen door mijn natte, wat langere haar gaan was heerlijk om te doen. En elke keer als mijn haar weer een beetje opdroogde ging ik naar de kraan en maakte ik het samen met mijn gezicht en armen weer nat, superfijn!
Ik voelde weer een 'WOOOW-moment' opkomen en voegde daar woorden en daden bij. De anderen zagen dat en zeiden: 'Jaaa Mojo, jaaa, dit is jouw moment'
. En het voelde ook als mijn moment. Er stond een lekker nummertje op en ik ging gigantisch hard.
Fysieke ongemakken had ik niet, strakke kaken vielen ook nog wel mee, ik had af en toe echter ongecontroleerde bewegingen met mijn kaken die ik ook niet kon tegenhouden en gewoon wilde laten gaan. Op foto's stond ik vaak wel met een scheve kaak, waar Klos bijvoorbeeld zijn kaken strak op elkaar had
. Ik had het bij mijn kameraad zien inklappen aan het begin en dacht daarom onderweg al dat ik misschien nog wel wat meer kan een volgende keer.
Het gevoel nam ook heerlijk af, totaal niet abrupt, geleidelijk en met af en toe nog een lekkere piek. De kameraad ging als eerste zitten, een kwartiertje later Klos, en een kwartier daarna ging ik zitten. Het einde vond ik nog steeds fijn, ik kon door, en wilde daarom ook nog niet gaan zitten. Met elkaar stampen was natuurlijk vetter, maar in mijn eentje had het ook wel wat.
Toen ik ging zitten was het ook wel echt bijna voorbij, ik pakte een glaasje sinas erbij, wat een heerlijke smaak had, en toen ik na een half uur op stond besefte ik pas hoe licht het was geweest, want op dat moment voelde staan en lopen erg zwaar aan de benen.
Even later kwamen ook de huisgenoten weer terug van de stad, en zaten we allemaal nog even na te praten over hoe het was geweest.
Ik had nog steeds hele tijd 1 bepaald nummertje in mijn hoofd en daar ging ik ook mee slapen en werd ik ook mee wakker. Ik heb er zelfs over gedroomd al weet ik niet precies meer hoe dat ging: Bang the Bass!
Vandaag ook totaal geen fysieke ongemakken, geen inzinkingen. Ik denk alleen wel dat als ik zou moeten sporten vanavond, ik niet genoeg energie zou hebben. Gelukkig hoeft dat niet.
Al met al was het een unieke super ervaring, die zeker een gevolg gaat krijgen op Hard Bass. Net als Klos hoop ik natuurlijk velen van jullie daar te ontmoeten.
Geplaatst op 06 jan 2011 15:02 
: (ik heb me gebruikersnaam gewijzigd btw ..)
Maar na 15 minuten al kreeg die maat van ons waar we op bezoek waren al een gevoel te pakken!
wordt masterlijk! 