Irritatiemomentjes

Een vaag (pijnlijk) gevoel in je voorhoofd hebben, iets wat anders aanvoelt als hoofdpijn.

Lange nacht met Biscuit gehad?

Nee, maar wel met je moeder.

Oef, die doet pijn..
Doelde op dat je gister zei van 'Biscuit trek je broek uit' ofzo iets ;D

Oh no he didn't!

LIES!

Gisteravond cola over mn Macbook Pro gevallen, mag weer geld kosten.
Waardoor waarschijnlijk mijn zomervakantie niet doorgaat dit jaar..

Carnaval komt eraan, en ik voel me een soort van verplicht om het te vieren..

Bij nummer 15 zijn van je mix, en dan moeten eten!

Mn broertje hij is echt dood voor me nu.

Watisser ?

Heb jij ooit een broertje gehad die tegen je zegt dat hij hoopt dat je dood gaat aan een overdosis? Ik ben nu bijna 2 weken alleen met hem thuis en ik trek het echt niet meer. Ik krijg echt steeds meer het gevoel dat ik mezelf echt niet meer in kan houden en dat ik echt klappen ga uitdelen. Met die jongen valt echt niet te communiceren echt dat me ouders nog steeds niet in zien dat die jongen gewoon een autist is.

Hoe oud is hij?

16 maar de leeftijd lijkt me niet relevant eigenlijk.

keer goed wacht aan zeggen en hem anders het laten voelen, werkt het beste!

Ja en dan begint die gozer te blerren en schreeuwen en komen de buren (weer) kijken om te kijken of alles wel goed gaat. Natuurlijk ben ik dan natuurlijk weer verkeerd omdat ik de oudere ben het gaat echt altijd hier zo. Ik ben er wel zo klaar mee. Ik heb hem zover ik me herinner 1 keer echt aangepakt en daarna is het gewoon wekenlang blauw geweest met als resultaat jankende ouders. Ik kan je garanderen dan ga je van binnen kappot vooral als je je vader ziet huilen.

Nu zit ik echt met een dilemma. Hij is gewoon te beroerd om zijn eigen zooi op te ruimen en nu heb ik een week lang ook zijn zooi opgeruimd maar ik ben er echt klaar mee. Er zijn met mn ouders simpele regels/richtlijnen gemaakt en hij heeft zich niet aan 1 regel gehouden. Nu wil ik ook niet dat als zij terugkomen vrijdag dat ze terugkomen in een huis vol met troep (dit is vorige keer ook gebeurt).

Nou, weet je wat je moet doen..
het huis opruimen, foto's maken van hoe het helemaal opgeruimd is..
en dan vanaf nu elke actie die je doet (mbt. iets pakken en dan weer opruimen) vastleggen..
hoe meer zooi er komt van hem, des te meer heeft het tegne hem

Luister, ik ben autist, dus ik weet zelf hoe ik mensen kan naaien daarmee..

En alles ook alles van hem opruimen, maar dan ook echt alles (heeft wel veel dozen nodig om al zijn zooi weg te halen (lees; persoonlijke zooi)

Is je ouders opbellen en de situatie uitleggen geen optie? Een andere vraag: Als het toch de vorige keer al is misgegaan, waarom blijven jullie dan opnieuw alleen met z'n tweeën alleen thuis?

Nee dit zie ik niet als optie. Mn vader heeft een erg moeilijke en lastige tijd gehad het laatste half jaar. Hij is zijn vader verloren, zijn moeder is erg ziek geweest en de relatie met zijn zus is bijna op de klippen gelopen om het eerder genoemde. Als dit nog niet genoeg was heeft hij nu een nieuwe baan wat op het eerste gezicht goed is, want hij was toe aan iets nieuws een nieuwe uitdaging. Aan de andere kant brengt het nog meer stress mee, lange vergaderingen, tripjes naar het buitenland, dat hij in de nacht wordt opgebeld en dat hij naar het kantoor moet komen. Naast dit alles heeft hij ook nog een deel van het huis verbouwd.

Ik zie hem letterlijk stapje voor stapje steeds meer naar een break down gaan zeker nu ik zag wat voor hoeveelheid alcohol hij nuttigde voor hij weg ging. Ik doe momenteel zelf een opleiding als personeelsadviseur, maar ook zonder lijkt me dit vrij duidelijk.

Voor de buitenwereld is alles goed maar schijn bedriegt. Met andere woorden op dit moment heeft hij dit echt niet nodig en ik ben niet van plan dus om zijn vakantie te verpesten.

dump je broertje bij iemand en heb huis voorjezelf.. beste oplossing

Geen oplossing. Ik heb een broertje dat 12 jaar jonger is als mij, een achterkomertje zeg maar, en toen ik eens een week met hem alleen was zei ik hem dat ook, deed hem niks.

Dan heb ik hem eens héél hard aangepakt (zelfs mijn pa heeft mij nog nooit zo aangepakt denk ik), echt gestraft en geen medelijden (ook niet mishandeld natuurlijk) en nu is hij echt heel aanhankelijk aan mij een paar maanden later. Gewoon mij echt als grote broer en voorbeeld zien, waarbij hij me ervoor als een lastpak aanzag.

Wat ben ik blij dat ik een broertje heb die nooit wat zegt of verkeerd doet! M'n zusje daarentegen... Maar goed, daar kan ik het de laatste tijd ook steeds beter mee vinden, zolang ik haar maar niet dronken in de stad zie.

Jouw broertje is rustigheid zelve en je zusje kon je wel mee/om lachen tijdens het voetbal kijken
Is een lekker rebbetlje wat dat betreft lijkt ze op haar oudste broer.