Het boeit geen zak hoe je het definieert, want het resultaat is hetzelfde. In de loop der tijd gaan praktische vaardigheden, verwacht ik, steeds relevanter worden, naarmate de technologie intelligenter wordt dan de mens (dat is het tot zekere hoogte al het geval). We hebben een generatie waar iedereen zo hoogopgeleid mogelijk wil zijn, maar wanneer iedereen manager en adviseur wil zijn en er niemand het daadwerkelijke werk verricht... wat blijft er dan nog over om te managen/over te adviseren? Zelf voor mijn HBO geslaagd, maar in de loop der tijd heb ik meer en meer respect gekregen voor mensen die een vak zijn gaan leren en/of een passie zijn gaan najagen, dan mensen die krampachtig hun eigenwaarde koppelen aan de zwaarte van het papiertje wat ze met hun studie hebben binnengehaald en zich als manager van Excel sheets het mannetje voelen.
Hoe denk jij hierover?
