Mephedrone & 2c-b, de ultieme ervaring!Eindelijk, de tijd was aangebroken. Het laatste weekend van januari 2011 was begonnen. Een weekend vol nieuwe ervaringen, de een nog leuker dan de ander. Wat een tijd heb ik gehad. Het begon allemaal op de vrijdag, die ik voor het gemak maar even aan het weekend vast plak. Want ja, na 5 uur is het eigenlijk ook weekend. Rond half 7 pik ik Daniël op van het station Duivendrecht in mijn leuke cabriootje. “Wat een bak!” is het eerste wat hij zegt als hij komt aanlopen. Nou, de toon was gezet. Een cabrio, een snuifbuis, tig pillen en wat andere dingen die God verboden heeft: dit weekend zou geweldig worden.
Maar first things first, eerst moest er eten ingekocht worden. Dan hebben we het niet over een vette hap, maar over de gezonde dingen. Want ja, dit weekend zou een aanslag worden op ons lichaam, dus moesten we wel een beetje gezond blijven doen. Dat deden we door middel van veel fruit (mandarijnen en bananen), groenten (Japanse wokgroenten als avondeten), en heerlijk stukje kipfilet, wat rijst en liters Fanta. De middeltjes die we op de vrijdagavond zouden gebruiken moesten nog worden opgehaald rond een uur of half 11, dus eerst gingen we eten koken. Damn, die Daniël kan koken! Want wat ging deze ‘Oosterse maaltijd’ er lekker in!
Rond kwart over 10 gingen we weer een stukje rijden met als doel de spullen voor de avond op te halen: 2c-b en mephedrone. En toen we rond 11 uur weer op m’n kamer zaten was het eindelijk zo ver. We besloten om te beginnen met de mephedrone, omdat we trachtten op het moment van uitwerking de 2c-b te laten inwerken. Eigenlijk kun je hier dus spreken van een combinatie. Een combinatie die heerlijk viel, zo bleek.
We hadden de lijnen mephedrone uitgelegd (we hadden geen weegschaaltje, dus we deden het op gevoel, 10 lijnen van 100mg) en namen ieder een lijn. Ik dacht even rustig te gaan zitten zodat het spul een half uur later wel in zou slaan, maar dat ging mooi niet door. Binnen enkele minuten voelde ik al een heerlijke gloed van energie, ik werd heel relaxed en raakte enorm ontspannen. Waar Daniël meteen vanaf het begin een enorme praatkick kreeg, zat ik meer in de ‘chill-zone’, aan het genieten van alles wat over mij heen kwam. Alles was mooi, elk geluid was prachtig, elke tinteling voelde goddelijk, elke aanraking was fijn en elke slok Fanta gleed heerlijk door mijn keel heen. Wat een geweldig spul. Na een dikke 20 minuten kreeg ik ook de behoefte om veel te praten en kon ik aan een stuk doorlullen. Waar we het zoal over gehad hebben? Geen flauw idee, maar dat maakte me totaal niet uit. Wat ik hoorde ging er aan de ene kant weer in en de andere kant weer uit en ik wist mijn god niet meer wat ik allemaal heb gezegd op dat moment. Maar erg hadden we er niet in.
Toen was het even tijd om op te staan en echt, wat was dat relaxed. Ik voelde alsof ik door m’n kamer zweefde, zo licht was alles. In mijn hoofd was het nog wel aardig helder voor mijn gevoel, maar ik stond heerlijk te zweven en te dansen op de muziek die heel zacht stond (ivm huisgenoten), maar veel harder leek dan het in werkelijkheid was. Ik genoot van elk deuntje wat ik hoorde en vooral Wildstylez – Stardust was hét nummer van de avond/nacht.
Rond middennacht besloten we om nog wat extra te nemen, want dit spul was goddelijk en we wilden het nog even rekken voordat we aan de 2c-b gingen. We maakten opnieuw 2 lijntjes, deze keer van rond de 70mg schat ik zo. Net zoals de eerste keer viel het snuiven me reuze mee, zeker als je nagaat dat ik in mijn leven nog maar 3, hooguit 4 keer heb gesnoven. Normaal werk ik altijd met bommetjes of drop ik een capsule. Maar goed, we gingen weer. En deze keer was nóg beter! Het ultieme love-gevoel kwam weer naar boven, steeds een trapje hoger. Wat een heerlijk gevoel! M’n kaken gingen als een malle tekeer, maar daar had ik maling aan. Ik merkte het pas echt toen ik voor het eerst in de spiegel keek. M’n lichaam tintelde harder dan ooit en de rillingen die over m’n lichaam gierden waren een geschenk uit de hemel. Aangezien we vastgeklemd zaten op m’n kamer hebben we schijnbaar ook veel achter MSN en internet gezeten. Helaas heb ik de gesprekken niet opgeslagen, maar m’n typkunsten waren beneden peil en met wie we allemaal hebben lopen lullen staat ook niet meer in m’n herinnering. Ondertussen hadden we de mephedrone opgeborgen en de overige lijntjes keurig terug in het papiertje teruggestopt. Toen dat gebeurd was legden we de 2c-b klaar. Dit keer 20 lijntjes van 5 á 6 mg, omdat het doseren van 2c-b wat lastiger is, gezien de geringe hoeveelheid die je nodig hebt.
Uiteindelijk was het bijna 1 uur ’s nachts en namen we beide een lijntje. We merkten dat de mephedrone nog goed aan het werken was, dus lieten we het eerst bij 1 lijn. Het snuiven van 2c-b zou verdomd pijnlijk moeten zijn, maar we hadden er beide geen last van. Zal wel door de mephedrone komen. Weer rustig zitten, praten, muziek luisteren en vooral genieten, om een kwartiertje later opnieuw een lijntje te nemen. Ondertussen werd het allemaal al wat waziger voor mijn ogen. De letters op m’n laptop gingen heen en weer en ik zag de gordijnen in elkaar overlopen. Zo, wat was dit geniaal. Kleurtjes sprongen eruit, maar echte vervormingen kreeg ik nog niet. Ik denk dat de mephedrone alles nog een beetje overschaduwde. Maar toch, ik voelde me al compleet anders dan een paar minuten eerder. Op een gegeven moment werd mij verteld dat ik met een enorme big smile naar het scherm aan het kijken was en dat duidelijk was dat ik echt héél hard ging. Ik kon beter even gaan liggen. Ik volgde dit advies op, ook met in het achterhoofd houdende dat dit m’n eerste keer was dat ik deze twee stofjes heb genomen. Ik ging liggen en keek naar het plafond. Ik begon al lichtjes figuurtjes in de patronen te zien. En al die figuurtjes zijn te veel om op te noemen. Toen ik een klein half uurtje heb gelegen ben ik maar weer opgestaan en naast Daniël gaan zitten, die ook aan het genieten was, maar in tegenstelling tot mij, wél normaal kon typen. Ik had nog steeds niet het gevoel dat ik echt hard aan het hallucineren was, kon er nog steeds goed bij met mijn gedachten, maar het verschil met de werkelijkheid was overduidelijk aanwezig. Zo was het beeld van de laptop enorm aan het schuiven, kleurtjes veranderden constant, ik had het gevoel dat alles ademde, zo golfde een slaapzak de hele tijd op en neer evenals de gordijnen die van contrast veranderden.
Rond 3 uur/kwart over 3 besloten we om nog een keer een lijntje bij te pakken. Zo zouden we tussen de 15 en 20 mg zitten. Prima dosis. Deze keer brandde de 2c-b wél wat harder in de neus, maar echt pijnlijk was het niet. Het kietelde meer. De mephedrone was inmiddels aan het uitwerken, want de kaken werden weer redelijk normaal. Of nou ja, wat minder strak, het kaakschaatsen was er nog steeds wel een beetje bij. Ondanks dat de mephedrone aan kracht begon te verliezen wisten we dat we zo echt kneiterhard gingen en dat het beter was om op bed te liggen en daar verder te genieten. De laptop ging uit, maar de CD van D-Block & S-Te-Fan bleef wel aan staan. Perfecte nummers om op te trippen. Meteen merkte ik de dingen op die ik al hoopte te zien, maar dan duizend keer mooier. De vervormingen werden heftiger, de kleuren werden intenser en de gordijnen gingen nu echt als een malle centrifuge heen en weer. Het liep schitterend in elkaar over en ik had de tijd van m’n leven. Ik had nooit gedacht dat dit mogelijk was. Ik had wel eens eerder gehallucineerd, maar dat was van MDMA en dus niet zo goed voor m’n lichaam en geest. Maar wat ik nu meemaakte overtrof al mijn verwachtingen. Ik lag op m’n bed en die ligt precies in de hoek van m’n kamer. Ik focuste mij op de hoek van muur A, muur B en het plafond. Dat werd me even té heftig. Ik zag de muren op elkaar af komen en het leek alsof het plafond langzaam mijn richting op kwam. Tijd om mijn blik ergens anders op te richten, voordat er bange gedachten zouden ontstaan. Ik besloot om naar mijn deur te kijken. Een hele mooie donkere gloed zat eromheen. Zoiets als een zwarte cirkel waar je doorheen kan kijken. Zo mooi. Ik heb daar wel een half uur naar lopen staren.
De visuele effecten begonnen nu nog feller toe te nemen. Inmiddels zag ik in die grote zwarte cirkel allemaal kleine cirkeltjes die allemaal verschillende kleurtjes hadden. En dan begon het ook nog eens te draaien. Wat een prachtig beeld. Na een tijdje keek ik weer naar het plafond. Waar ik eerst nog even een aantal seconden moest kijken om figuurtjes in de patronen te ontdekken, was het nu een instant succes. Ik haalde de raarste vormen eruit en alles waar ik op dat moment aan dacht, kwam ook meteen tevoorschijn. Ik had zelfs het gevoel dat ik ze aan kon raken. Ik wilde de som op de proef nemen en ik probeerde aan iets te denken wat met elkaar in verbinding stond. Waren het eerst allemaal figuurtjes die los van elkaar stonden, nu kon ik ze in mijn beeld zelfs naar elkaar toe laten bewegen en ze laten dansen. Inmiddels was er al een tijdje niet meer gesproken in de kamer. Zowel Daniël als ik genoten met volle teugen van de dingen die we zagen. Wat hij zag weet ik niet en wat ik zag weet hij niet, maar we hadden op het moment zelf ook totaal geen behoefte om dat te weten. Beiden waren we in onze eigen space en genoten we optimaal van deze geweldige trip.
Terwijl ik al geen besef van tijd meer had (de klok die aan de muur hing draaide rondjes als een malle) besloot ik om m’n ogen dicht te doen en te kijken wat ik zou zien. Och, wat was dit prachtig! Ik zag allerlei kleurtjes, allerlei gebouwen en vooral heel veel lichtjes. Ik had het gevoel alsof Las Vegas mijn kamer was binnen gedrongen. Torens zo hoog als wolkenkrabbers die schitterend verlicht waren, verkeer waar ik van bovenaf op uitkeek een heuse voetbalwedstrijd in een stadion… Alles waar ik aan dacht werd werkelijkheid in mijn ogen, alleen dan nog stukken mooier dan verwacht. Ik kon overal aan denken. Gierende sirenes, brandweerwagens in de mooiste kleuren, allerlei mensen die enorm blij met mij waren, wat een geweldig gevoel. Wat heb ik hiervan lopen genieten.
Ik wou dat de visuals nooit weg gingen, want ik voelde me echt in de zevende hemel. Wat was dit gevoel lekker. Alles was prachtig, schitterend, magnifiek… Ik heb eigenlijk geen woorden om te beschrijven hoe vet deze ervaring was. Het hele rare was wel dat we tussen half 5 en 5 uur ’s nachts in slaap vielen. Gewoon nog midden in de space. Waarschijnlijk komt het doordat we onze ogen de hele tijd dicht hadden en ten volste genoten van de ervaring. Maar goed, erg was het niet, want ik droomde heerlijk. Toen ik wakker werd de volgende morgen, kwam het hele gevoel weer naar boven. Wat voor geweldige avond we beleefd hadden. En het mooie was op dat moment: we mochten die dag nog een keer. Want Robert kwam langs en dan zouden we alles dunnetjes overdoen, dit keer de combinatie omgedraaid en met een afsluiter in de Matrixx waar, om in de woorden van een speciaal iemand te spreken, geschiedenis is geschreven. Het verslag van de zaterdag zal binnenkort ook online staan. In ieder geval was de vrijdag een geweldig begin en gaf mij de beste ervaring die ik ooit gehad heb. Mephedrone en 2c-b, wat een geweldig spul!
Liefs,
Christian
Geplaatst op 02 feb 2011 22:35 
ben nu bezig met die van zaterdag 
moeilijk moeilijk
als ik dit zo lees
