Het grote almachtig zever topic #2

Sterkte man!

Sterkte Tom.

Sterkte.

Ik vind dat altijd wel interessant wat er in het hoofd van iemand om gaat wil hij/zij dit idee in de bovenkamer krijgen. Daarbij komt het lef dat je moet hebben, of de pure onmacht, zo groot moet zijn dat je niet meer voor jezelf in kan staan.

Bedankt! Net een hele mooie uitvaart gehad, niet in de kerk maar alleen met naaste familie en goede vrienden bij hem thuis. Hangt toch een hele andere sfeer dan op een 'gewone' (hoe zeg je dat?) begrafenis.
Helemaal omdat dit al de tweede van dezelfde kant van de familie was die het leven op deze manier heeft verlaten.

En teup, ik denk dat niemand dat ooit zal begrijpen. Het is in mijn ogen ook niet iets waar je voor kiest, maar wat je overkomt.

Sterkte man!

Waarom denk je dat het je overkomt? Ik heb zelf met een goede vriendin zo'n situatie meegemaakt. Die had dan zelf Borderline en heeft uiteindelijk zelfmoord gepleegd. Ze had een afscheidsbriefje geschreven naar haar nichtje toe "Zo, nu heb je wat je wilt toch?"

Maar ik denk dat je in een geval van bv een depressie geen uitweg meer ziet er dan voor kiest om uit het leven te stappen. Ik geloof niet dat het je overkomt.

Als je depressief bent komen er hele nare en rare gedachtes bij jezelf op waar je misschien niet de baas over kan zijn. (Zonder hulp iig niet) Je hebt geen idee hoe gek je jezelf kan maken wanneer je depressief bent.

Holy shit!

Ja misschien heb je daar ook wel gelijk in, maar ik geloof iig niet dat zelfmoord in alle gevallen iets is wat je overkomt.

Sterkte man!

Nadat mijn andere oom (zijn broer) hetzelfde heeft gedaan, was hij degene die maar bleef roepen 'hoe heeft hij het toch kunnen doen', 'wat heeft hij ons toch aangedaan' en dat soort dingen. Er is gewoon een knop in zijn hoofd omgegaan, anders kan ik het niet verklaren.

En zoals Raven het zegt: je bent je eigen gedachten niet meer te baas.

Moet je eens voorstellen dat jij dat nichtje bent, kolere zeg.

Tom, nogmaals sterkte man!

Eens met Raven en Fuzzy. Het is zo naar als je in een negatieve denkspiraal komt, en dat kunnen zulke zwarte gedachten zijn dat het enige lichtpuntje wat er doorheen komt is "Er is dus wèl een manier om me geen zorgen meer te hoeven maken"

En ja, het kan dus zijn dat dat de enige oplossing lijkt.

Je hoort ook vaak mensen zeggen "Ja maar hoe kan je dat nou doen, denk dan na over wat jij je nabestaanden aandoet!"
Probleem met een depressie is alleen dat je bijna verdrinkt in je eigen ongeluk, er is simpelweg geen plek meer in je hoofd om aan het welzijn van anderen te denken.

Sterkte Tom....

Precies, ik vind het dan ook altijd vrij sneu als er treinreizigers lopen te klagen omdat er iemand voor de trein is gesprongen. Ja nu kom ik te laat, doe het dan op een andere manier aso!! Ja lekker fucking boeiend dat je te laat komt, alsof iemand die zo ver heen is nog rekening moet/kan houden met het feit dat andere mensen op tijd op hun afspraakje komen.

Anyway, sterkte man.

Ik weet niet of ik het wel met jullie eens ben! Dat nabestaanden pijn hebben, tot daar aan toe. Andere mensen een trauma bezorgen. Nee, daar haak ik wel af!

Eens teupie. Er zijn genoeg andere manieren om er tussenuit te knijpen. Hoef je niet een treinmachinist nog even een trauma te bezorgen.

Precies, of een klein jochie die z'n pa in het trapgat ziet hangen.

Ik ben het met Teupie en Chicken eens. Mijn buurman is toevallig treinmachinist en die zegt dat het gemiddeld twee a drie keer in je loopbaan voorkomt dat er iemand voor de trein springt. Hij kan er zelf wel 'tegen' (klinkt zo stom) maar andere collega's hebben er wel moeite mee, sommige krijgen er namelijk een enorm schuldgevoel van en zeker als je het lijk ook hebt gezien. Machinisten moeten namelijk de trein stoppen en naar de plaats lopen waar het is gebeurd.

Ja zo broodnuchter kun je makkelijk dingen zeggen, maar als je er écht helemaal doorheen zit ga je echt niet denken aan anderen.

Nee want in dat soort gevallen moet iedereen blijkbaar de dupe zijn van dat jij er doorheen zit.

Daar denk je op zo'n moment simpelweg niet aan.

Het gaat er meer om dat er wordt gezegd 'ik vind het dan ook altijd vrij sneu als er treinreizigers lopen te klagen omdat er iemand voor de trein is gesprongen. Ja nu kom ik te laat, doe het dan op een andere manier aso!!'.

Ik denk niet dat zelfmoord plegen een sporadische actie is. Mensen in een depressie denken zeker wel na op welke manier ze een einde aan hun leven gaan maken. Ik kan me het niet voorstellen dat het in hun hoofd opkomt en ze naar de dichtstbijzijnde spoorweg lopen om op de eerste trein te wachten.

En wat dan als je stemmen in je hoofd hoort die jou vertellen dat je voor een trein moet springen?