Het grote almachtig zever topic #2

Oke



Pornboy
Hardtraxx Newbie


En dit mag wel?
15jarig jochie

hahahahaha ik was echt NET op tijd om Olijfboompje te quoten in dat porntopic haha.
like a boss

porno posten

ik zag het idd, niiiice

Ik ben 2 dagen even 'afwezig' en meteen dikke rellen hier haha.
Moet ik alles weer bijlezen

Dat was inderdaad epic man

Respect *boks*

Ik voel weer een bitchbui opkomen jegens een mede hardtraxx lid.

Niet hateng

Niet happen

Ik hapte niet

Ik zei alleen maar; ''Niet hateng''

doelde ook niet op jou

Ai, shit, dan heb ik min of meer gehapt

Ik heb gehapt in een ''don't hap''.

Incephap.

haters gonna hate.

jeuuzes, ik ook effe bijlezen van afgelopen 2 dagen
ben steeds wezen werken van 6 tot 3 xD

achja, over dat schelden en opmerkingen:
ik denk dat het met kanker schelden iets anders is dan (overleden) ouders.

ik heb het (verdomme) allebei mee gemaakt, en ik reageer heel anders als iemand met kanker scheld. ik reageer daar niet eens op maar het zorgt wel voor een piekerbui, en haalt gelijk elk fijn gevoel uit me weg. terwijl als iemand een hatelijke opmerking maakt over mn moeder, ik wel heel boos wordt.

Als iemand een opmerking maakt over mijn vader, dan heb ik een gevoel waar je u tegen zegt. Erger dan wat dan ook.

Ik denk ook dat dit verschilt per persoon. Je ouders verliezen is naar mijn mening het ergste wat je kan overkomen naast je man/vrouw verliezen.

En weg is de fake-account

Je bent er nog steeds. Grapje!

Kijk, daar kan ik dus om lollen

Hetzelfde als mijn kok eergisteren.
Ik zo, heb de auto bij..
dus hij kijkt uit het raam.. en zegt; "waar staat hij dan?"
ik zo: daar, die twingo
hij: "oh zeg dat dan, ik zocht een auto"

eens

denk er bijna nog elke dag aan
ook al is het in november 5 jaar geleden

Ik kan hetzelfde zeggen.
Vooral omdat ik het zag gebeuren en nog tegen heb proberen te houden.

Zoiets blijft voor eeuwig in je geheugen gegrift.

ik heb het helaas niet tegen kunnen houden
had me pa voor die tijd amper meer gesproken (gescheiden ouders) maar toen ik t hoorde (hij overleed de avond van qlimax 2006 waar ik was) toen ik thuis kwam storte alles letterlijk in, blijft hoe dan ook je pa

ik hield haar zelfs vast toen ze heen ging. dat blijft ook voor je hele leven in je geheugen en netvlies gegrift.

Je kind verliezen is volgens mij nog erger. Neemt niet weg dat ik helemaal kapot zou zijn als ik pa of ma zou verliezen.

Ik zelf heb (gelukkig) niks meegemaakt mbt die dingen maar ik zou nooit iets als ''kanker'' zeggen in het bijzijn van iemand die een naaste is verloren óf als ik van diegene zoiets niet weet. Stel je zegt zoiets en diegene blijkt er een familielid aan te zijn verloren.

Sowieso scheld ik er eigenlijk nooit meer mee sinds ik er een 2 jaar geleden een klasgenoot/''goeie kennis'' aan verloor(zeg maar niet iemand waar ik vaak thuis kwam ofzo maar hele aardige kerel waar ik wel eens mee voetbalde enzo). Jezus wat een impact heeft dat gedoe op me gemaakt zeg...

Klopt zeker...

Het blijft diegene die je op de wereld heeft gezet.
Klopt.
Ik had hetzelfde..op den duur weggestuurd door de ambulancebroeders, omdat het allemaal geen nut meer had.

Ik praat liever niet over wat er is gebeurd.
Dat is mij iets te persoonlijk om hier te vertellen.
Toch moet ik zeggen dat ik het wel fijn vind (op de een of andere manier) dat er hier wel mensen zijn die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt. Soort van gevoel dat je niet de enige bent die dit heeft meegemaakt. Tot voorheen slechts een persoon ontmoet die hetzelfde heeft meegemaakt.