Deze mening deel ik eigenlijk wel. Alhoewel de melodieën bij dit album wel sterker zijn, vond ik bij PoT vaak de breaks en vocalen een stuk sterker. Inderdaad ook meer variatie, heb bij dit album een beetje het gevoel dat het 'veel van hetzelfde' is. Misschien dat een aantal plaatjes nog bij me gaat groeien, maar vooralsnog spreken vooral BMS en Drift Away me echt aan. Deze waren echter al bekend, wellicht dat ik iets te hyped was voor de platen die ik nog niet gehoord hadCrippled wrote:Ik vind het album sterk, dat zeker. Alleen echt niet sterker dan pursuit of thunder. Gevoelsmatig stond er op PoT veel meer variatie. Ook heb ik het idee dat op dat oude album meer positieve uitschieters stonden. Platen als Fire en Temple bijv. Op dit album heb ik alleen bij circles and squares het gevoel dat dit zo'n plaat zou kunnen zijn.
Zeker een heel sterk album, maar er staat ook echt veel op wat me (te) weinig doet.
Related topics
- View the latest post: Phuture Noize - Black Mirror Society Deluxe Edition (Q218)
- View the latest post: Phuture Noize: Black Mirror Society LIVE @ Reverze 2019 Edge Of Existence
- View the latest post: Broken Balance - Phuture Noize: Black Mirror Society Warm Up
- View the latest post: Q-dance presents: Phuture Noize | Black Mirror Society (08-06-2018, Westerunie, Amsterdam)
- View the latest post: Steve Aoki, Showtek & Jem Cooke - Mirror Mirror (Showtek 360 Blue Edit) (SK290)
Active topics in Hardstyle
- View the latest post: Phuture Noize - Wait, What
- View the latest post: 4444 Of A Kind - 4 The Rave
- View the latest post: Alphaverb - The Untitled Album (WAMALBUM-001)
- View the latest post: Ran-D - Level Up (Knockout Outdoor Anthem 2026) (ERA003)
- View the latest post: Devin Wild - ID (Imagination To Reality)
Moderators
-
PHardtraxxer
- 626 posts member since 2012
- last seen 24 days ago
Black Mirror Society: Natuurlijk al een tijdje bekend. Helemaal grijsgedraaid. 8,5/10.
World of Distortion: Hele gave 2e climax, zonder die toevoeging vond ik deze iets minder. 1e climax is me namelijk te leeg, iets waar PN in mijn ogen een handje van heeft. 8/10.
Run Away: Ben helemaal gek van deze vocals, sleuren me echt in een bepaalde flow. Tevens beste melodie van het album dus ik baal als een stekker van de anti. Al hoewel ik het wel goed vind dat het album een anti bevat voor de afwisseling. 9/10.
Drift Away: Bak drive die deze melodie met zich meebrengt! Heerlijk die snelle tonen in plaats van iedere keer die lange uithalen, waar ik ook van kan genieten, daar niet van. 8,5/10.
Circles And Squares: Twijfel nu eigenlijk of ik deze melodie niet beter vind dan Run Away.. Kan niet kiezen. 9/10.
Make The World Go: Leuk die invloeden van dubstep/hiphop(?). Mooie grootse euforische melodie. 8,5/10.
Lost In The Moment: Heb wat minder met deze maar voor de variatie binnen zijn album horen dit soort plaatjes erbij. Productietechnisch ook gewoon een goede plaat. 7/10.
United States of Amnesia: Een van de hardere/ meer duistere tracks van zijn album. Hierin duidelijk geslaagd! Krijg een beetje een Yellow Minute feeling hierbij
8/10.
Kill The Future: Lekker experimenteel plaatje, vet die 'jankende' synth zonder dat die schel of zeurderig wordt. Lijkt op een solo van een elektrische gitaar, leuke muzikale toevoeging. 7,5/10.
We Are The Future: Dit is hoe je een album als deze moet willen afsluiten. Opbouw, raggen, nog sneller raggen, pianooooo
Doet me desondanks nét wat minder dan Chaos en Order. 8,5/10.
Sounddesign is natuurlijk van de bovenste plank. Ik heb het hierboven vooral over de melodieën. Intro's en mid-intro's vind ik namelijk niet denderend of bijster origineel over het algemeen. De creativiteit zit hem in de vocals en zijn geniale melodieën maar daarvoor kom ik ook naar een festival. Een mid-intro die aansluit is voor mij een leuke positieve verrassing. Verhaal wordt mooi vertelt en die tussenstukjes zoals bij HHZ maken dit af. Kicks ben ik niet de allergrootste fan van en de kickvariaties zijn wel steeds hetzelfde, maar ik vind het aan de ene kant juist heerlijk om lekker mee te kunnen meppen
Ik weet nog niet zo goed of ik hem beter vind dat Pursuit of Thunder. Ik denk dat ik te veel gehyped ben door Drift Away en Black Mirror Society en stiekem hoop had dat de nieuwere platen nóg beter zouden zijn. Ook tussendoor nog gewoon zoveel kwaliteit geleverd met het Qapital anthem, Afthershock EP en de nieuwe collab met BF. Al met al een belachelijke goede producer die samen met Myst (worden vaker samen genoemd) garant staan voor een mooie toekomst binnen de scène!
World of Distortion: Hele gave 2e climax, zonder die toevoeging vond ik deze iets minder. 1e climax is me namelijk te leeg, iets waar PN in mijn ogen een handje van heeft. 8/10.
Run Away: Ben helemaal gek van deze vocals, sleuren me echt in een bepaalde flow. Tevens beste melodie van het album dus ik baal als een stekker van de anti. Al hoewel ik het wel goed vind dat het album een anti bevat voor de afwisseling. 9/10.
Drift Away: Bak drive die deze melodie met zich meebrengt! Heerlijk die snelle tonen in plaats van iedere keer die lange uithalen, waar ik ook van kan genieten, daar niet van. 8,5/10.
Circles And Squares: Twijfel nu eigenlijk of ik deze melodie niet beter vind dan Run Away.. Kan niet kiezen. 9/10.
Make The World Go: Leuk die invloeden van dubstep/hiphop(?). Mooie grootse euforische melodie. 8,5/10.
Lost In The Moment: Heb wat minder met deze maar voor de variatie binnen zijn album horen dit soort plaatjes erbij. Productietechnisch ook gewoon een goede plaat. 7/10.
United States of Amnesia: Een van de hardere/ meer duistere tracks van zijn album. Hierin duidelijk geslaagd! Krijg een beetje een Yellow Minute feeling hierbij
Kill The Future: Lekker experimenteel plaatje, vet die 'jankende' synth zonder dat die schel of zeurderig wordt. Lijkt op een solo van een elektrische gitaar, leuke muzikale toevoeging. 7,5/10.
We Are The Future: Dit is hoe je een album als deze moet willen afsluiten. Opbouw, raggen, nog sneller raggen, pianooooo
Sounddesign is natuurlijk van de bovenste plank. Ik heb het hierboven vooral over de melodieën. Intro's en mid-intro's vind ik namelijk niet denderend of bijster origineel over het algemeen. De creativiteit zit hem in de vocals en zijn geniale melodieën maar daarvoor kom ik ook naar een festival. Een mid-intro die aansluit is voor mij een leuke positieve verrassing. Verhaal wordt mooi vertelt en die tussenstukjes zoals bij HHZ maken dit af. Kicks ben ik niet de allergrootste fan van en de kickvariaties zijn wel steeds hetzelfde, maar ik vind het aan de ene kant juist heerlijk om lekker mee te kunnen meppen
Last edited by poekiepoes12 on 12 Jun 2018 11:13, edited 1 time in total.
Black Mirror Society 8 Sterke plaat, goede melodie en dan vooral de 2e climax.
World Of Distortion 8,5 Zelfde verhaal als BMS eigenlijk, alleen dan beide climaxen even vet.
Run Away 6 Leuk sfeertje maar de climaxen zijn mij te slap/saai.
Drift Away 8 1e climax doet me niet heel veel maar de drive is enorm vet en zodoende de 2e melo ook.
Circles & Squares 8 Aparte kick in de mid maar wel vet, melodie en sfeer zijn wederom vet
Make The World Go 9 Goede sfeer in de break, heerlijke melodie en de rest is ook top, beste plaat voor mij.
Lost In The Moment 7 Leuke kick, melodie vind ik minder, die eerste climax is wel leuk maar die doffe kick minder.
United States Of Amnesia 6,5 Vette mid, kick vind ik wat minder, melodie imo ook niet heel bijzonder, vrij leeg.
Kill The Future 7,5 Goede melo en sfeer alleen het klinkt allemaal wat dunnetjes.
We Are The Future 8 C&O 2.0, echter lag C&O me meer, desondanks vette plaat, hc stuk mist kracht in de kicks. Had liever die hc melo in het hs stuk gehoord.
Het album ligt me beter dan het vorige in de zin dat ik meer platen vet vind. Echter mis ik wel een paar krachtigere kicks zoals in The Grind en iets oudere platen. Plus sommige climaxen klinken nog een beetje dun imo qua kick en synthesizer.
Kan het verhaal er achter beter in terug vinden en achter de nummers individueel ook. Het is goed dat het zo complex doordacht is qua uitwerking, sounds e.d. maar ik zou toch graag van hem ook weer eens wat rechtoe rechtaan horen zoals The Grind, Save Me, Suicidal Superstar (1e climax), Existence Through Sound, Enclosure e.d., gewoon een lekkere ramplaat met een sterke melodie.
World Of Distortion 8,5 Zelfde verhaal als BMS eigenlijk, alleen dan beide climaxen even vet.
Run Away 6 Leuk sfeertje maar de climaxen zijn mij te slap/saai.
Drift Away 8 1e climax doet me niet heel veel maar de drive is enorm vet en zodoende de 2e melo ook.
Circles & Squares 8 Aparte kick in de mid maar wel vet, melodie en sfeer zijn wederom vet
Make The World Go 9 Goede sfeer in de break, heerlijke melodie en de rest is ook top, beste plaat voor mij.
Lost In The Moment 7 Leuke kick, melodie vind ik minder, die eerste climax is wel leuk maar die doffe kick minder.
United States Of Amnesia 6,5 Vette mid, kick vind ik wat minder, melodie imo ook niet heel bijzonder, vrij leeg.
Kill The Future 7,5 Goede melo en sfeer alleen het klinkt allemaal wat dunnetjes.
We Are The Future 8 C&O 2.0, echter lag C&O me meer, desondanks vette plaat, hc stuk mist kracht in de kicks. Had liever die hc melo in het hs stuk gehoord.
Het album ligt me beter dan het vorige in de zin dat ik meer platen vet vind. Echter mis ik wel een paar krachtigere kicks zoals in The Grind en iets oudere platen. Plus sommige climaxen klinken nog een beetje dun imo qua kick en synthesizer.
Kan het verhaal er achter beter in terug vinden en achter de nummers individueel ook. Het is goed dat het zo complex doordacht is qua uitwerking, sounds e.d. maar ik zou toch graag van hem ook weer eens wat rechtoe rechtaan horen zoals The Grind, Save Me, Suicidal Superstar (1e climax), Existence Through Sound, Enclosure e.d., gewoon een lekkere ramplaat met een sterke melodie.
Vanochtend een goede luisterbeurt gegeven en een review getypt tijdens het luisteren.
Black Mirror Society - 8,8
Voel me net SVB met die 8,8 maar ik vind hem net ietsje minder dik dan onderstaande track, maar ook wel weer dikker dan Circles And Squares. Deze kennen we natuurlijk al een tijdje, ontzettend sterke track en met name de tweede climax vind i echt geweldig.
World Of Distortion – 9
Hele simple melodie maar oh zo pakkend. Ik vind die eerste synth zo fijn bij deze melo pakken, ontploft meteen een bom vol sfeer. De kicks zijn voor mij altijd het grote struikelblok geweest bij de tracks van Phuture Noize, maar daar stoor ik me in deze track helemaal niet aan. Tweede climax is ook gewoon fijn, maar de eerste is de climax die het in deze track doet voor mij.
Run Away – 4,5
Opbouw naar de mid toe is fijn met die Jamaica feeling in de vocals. Maar dan de mid, daar gaan we weer: wat een verschrikkelijke kicks. De melo vervolgens is wel echt fijn, maar dan volgt er zo’n verschrikkelijke anti. Ja, het is hier door meer mensen aangekaart dat die anti niet fijn is, maar als een plaat met zo’n anti van een Rebelion o.i.d. af zou komen weet ik zeker dat er verschrikkelijk veel kritiek zou komen. Zonde dat er niks met de melo gedaan wordt, dan had deze plaat nog wel interessant kunnen zijn.
Drift Away – 6
Ik vind alles aan deze track heel vet, behalve: de kicks. Ontzettend sfeervolle melodie, dat mag gezegd worden, vind het sfeertje in deze plaat zo vet dat ik hem ondanks de kicks nog wel een enkele keer op zou zetten, maar deze plaat zou veel hoger scoren als er fatsoenlijke kicks onder gezeten hadden.
Circles And Squares – 8,5
Verschrikkelijke mid-intro maar dat vergeten we maar snel want wauw deze melodie
Kippenvel all over, wat een gevoel weet hij hierin te leggen. Die mid-intro neem ik maar voor lief want de rest van deze plaat maakt alles goed.
Make The World Go – 7
Ik ben persoonlijk erg fan van dit soort vocals. De melodie vind ik ook fijn maar de meeste sfeer vind ik hier in de break zitten. Kicks in de climax, tja, beetje hetzelfde verhaal als bij 90% van de Phuture Noize platen voor mij, die vind ik gewoon weer niet fijn. Stoor me hier wel iets minder aan dan normaal.
De break voor de tweede climax trekt het sfeertje van voorheen weer lekker verder, tweede climax is ook gewoon prima (op de kicks na).
Lost In The Moment - 8
Ik dacht dat ik het nooit zou zeggen maar: erg dikke mid! Heerlijk die eerste kick en zelfs de kickswitch naar het type kick wat ik normaal niks vind vind ik hier lekker klinken. Melodie is, zoals bij eigenlijk iedere track tot nu toe, erg fijn weer. Aan sfeer en melodieën ontbreekt het hem in ieder geval niet bij deze man. Kicks in de climax stoor ik me ook niet aan.
United States of Amnesia – 5,5
Een track waar ik wisselend commentaar op zag komen hier, dus ik ben benieuwd. Hij begint in ieder geval erg fijn met een lekker sfeervolle break en sfeervolle vocals. Vervolgens de opbouw naar de mid, draait volledig van de break weg en wordt erg energiek. Deze mid had zooo vet kunnen zijn met fatsoenlijke kicks, zo zonde weer, ik kan hier gewoon niet goed naar luisteren nu. Vervolgens de break en de lead vind ik erg fijn en sfeervol weer. Voor de climax hetzelfde verhaal als voor de mid: dit had zo vet kunnen zijn als hier fatsoenlijke kicks onder zaten… Jammer, maar deze ga ik niet zo vaak opzetten denk ik.
Kill The Future – 6
Uiteraard is de sfeer weer helemaal prima. Deze man weet erg boeiende breaks te maken waarin het verhaal wat hij wil vertellen heel goed naar voren komt. Die schelle sound in de synth vind ik best vet, past goed bij de melodie. Kicks vervolgens weer erg matig waardoor het gevoel wat er in de melodie gelegd wordt voor mij ook een beetje uit gaat. Tweede climax vind ik vrij saai, wel knap gedaan dat het een compleet andere climax is maar toch dezelfde sfeer heeft als de eerste.
We Are The Future – 8
Ja deze is weer heel erg gaaf
De platen van dit album die ik vet vind, vind ik ook wel echt héél vet. Net als bij World Of Distortion stoor ik me helemaal niet aan de kicks, ik vind ze goed bij de track passen. Wat een gevoel in deze plaat! De opbouw naar het hardcore gedeelte is goed gedaan. Die kick klinkt een beetje als een oudere Evil Activities kick, en daar ben ik helaas geen erg grote fan van, maar vind ik ook weer niet dusdanig storend dat het de climax gelijk verpest voor me. Outro is erg mooi gedaan om het album en het verhaal mee af te sluiten.
Eindcijfer: 7,1
Conclusie: Ik ben positief verrast door dit album. Er staan meerdere platen op die ik vet vind en dan ook meteen erg vet, maar zoals ik altijd al bij Phuture Noize gehad heb blijven de kicks een groot struikelblok voor me en dat is voor mij persoonlijk een van de belangrijkste aspecten van een track. Met andere kicks had dit album zo een 8,5 kunnen scoren voor mij. Ik moet wel zeggen, puur kijkend naar sfeer krijgt dit album van mij wel heel zeker die 8,5. Benieuwd naar wat deze man in de toekomst gaat brengen want ik begin steeds meer van zijn tracks wel interessant te vinden!
Black Mirror Society - 8,8
Voel me net SVB met die 8,8 maar ik vind hem net ietsje minder dik dan onderstaande track, maar ook wel weer dikker dan Circles And Squares. Deze kennen we natuurlijk al een tijdje, ontzettend sterke track en met name de tweede climax vind i echt geweldig.
World Of Distortion – 9
Hele simple melodie maar oh zo pakkend. Ik vind die eerste synth zo fijn bij deze melo pakken, ontploft meteen een bom vol sfeer. De kicks zijn voor mij altijd het grote struikelblok geweest bij de tracks van Phuture Noize, maar daar stoor ik me in deze track helemaal niet aan. Tweede climax is ook gewoon fijn, maar de eerste is de climax die het in deze track doet voor mij.
Run Away – 4,5
Opbouw naar de mid toe is fijn met die Jamaica feeling in de vocals. Maar dan de mid, daar gaan we weer: wat een verschrikkelijke kicks. De melo vervolgens is wel echt fijn, maar dan volgt er zo’n verschrikkelijke anti. Ja, het is hier door meer mensen aangekaart dat die anti niet fijn is, maar als een plaat met zo’n anti van een Rebelion o.i.d. af zou komen weet ik zeker dat er verschrikkelijk veel kritiek zou komen. Zonde dat er niks met de melo gedaan wordt, dan had deze plaat nog wel interessant kunnen zijn.
Drift Away – 6
Ik vind alles aan deze track heel vet, behalve: de kicks. Ontzettend sfeervolle melodie, dat mag gezegd worden, vind het sfeertje in deze plaat zo vet dat ik hem ondanks de kicks nog wel een enkele keer op zou zetten, maar deze plaat zou veel hoger scoren als er fatsoenlijke kicks onder gezeten hadden.
Circles And Squares – 8,5
Verschrikkelijke mid-intro maar dat vergeten we maar snel want wauw deze melodie
Make The World Go – 7
Ik ben persoonlijk erg fan van dit soort vocals. De melodie vind ik ook fijn maar de meeste sfeer vind ik hier in de break zitten. Kicks in de climax, tja, beetje hetzelfde verhaal als bij 90% van de Phuture Noize platen voor mij, die vind ik gewoon weer niet fijn. Stoor me hier wel iets minder aan dan normaal.
De break voor de tweede climax trekt het sfeertje van voorheen weer lekker verder, tweede climax is ook gewoon prima (op de kicks na).
Lost In The Moment - 8
Ik dacht dat ik het nooit zou zeggen maar: erg dikke mid! Heerlijk die eerste kick en zelfs de kickswitch naar het type kick wat ik normaal niks vind vind ik hier lekker klinken. Melodie is, zoals bij eigenlijk iedere track tot nu toe, erg fijn weer. Aan sfeer en melodieën ontbreekt het hem in ieder geval niet bij deze man. Kicks in de climax stoor ik me ook niet aan.
United States of Amnesia – 5,5
Een track waar ik wisselend commentaar op zag komen hier, dus ik ben benieuwd. Hij begint in ieder geval erg fijn met een lekker sfeervolle break en sfeervolle vocals. Vervolgens de opbouw naar de mid, draait volledig van de break weg en wordt erg energiek. Deze mid had zooo vet kunnen zijn met fatsoenlijke kicks, zo zonde weer, ik kan hier gewoon niet goed naar luisteren nu. Vervolgens de break en de lead vind ik erg fijn en sfeervol weer. Voor de climax hetzelfde verhaal als voor de mid: dit had zo vet kunnen zijn als hier fatsoenlijke kicks onder zaten… Jammer, maar deze ga ik niet zo vaak opzetten denk ik.
Kill The Future – 6
Uiteraard is de sfeer weer helemaal prima. Deze man weet erg boeiende breaks te maken waarin het verhaal wat hij wil vertellen heel goed naar voren komt. Die schelle sound in de synth vind ik best vet, past goed bij de melodie. Kicks vervolgens weer erg matig waardoor het gevoel wat er in de melodie gelegd wordt voor mij ook een beetje uit gaat. Tweede climax vind ik vrij saai, wel knap gedaan dat het een compleet andere climax is maar toch dezelfde sfeer heeft als de eerste.
We Are The Future – 8
Ja deze is weer heel erg gaaf
Eindcijfer: 7,1
Conclusie: Ik ben positief verrast door dit album. Er staan meerdere platen op die ik vet vind en dan ook meteen erg vet, maar zoals ik altijd al bij Phuture Noize gehad heb blijven de kicks een groot struikelblok voor me en dat is voor mij persoonlijk een van de belangrijkste aspecten van een track. Met andere kicks had dit album zo een 8,5 kunnen scoren voor mij. Ik moet wel zeggen, puur kijkend naar sfeer krijgt dit album van mij wel heel zeker die 8,5. Benieuwd naar wat deze man in de toekomst gaat brengen want ik begin steeds meer van zijn tracks wel interessant te vinden!
Last edited by Fuzzylogic on 12 Jun 2018 11:18, edited 1 time in total.
Wauw echt wel een dik album. Run away, drift away,we are the future en lost in the moment springen er voor mij uit. Maar de rest zit ook zeker sterk in elkaar en luistert lekker weg. Intro deed mij gelijk denken aan Virtual Self, het project van Porter Robinson. Misschien heeft PN hier ook wel de inspiratie uit gehaald, zou mij niks verbazen.
Dikke 8
Dikke 8
Die mid nam ik eerst ook voor lief maar ondertussen skip ik elke keer de eerste minuut. Heel erg jammer want anders stond deze zeker op mijn lijstje met mogelijke TOTY.Fuzzylogic wrote: Circles And Squares – 8,5
Verschrikkelijke mid-intro maar dat vergeten we maar snel want wauw deze melodieKippenvel all over, wat een gevoel weet hij hierin te leggen. Die mid-intro neem ik maar voor lief want de rest van deze plaat maakt alles goed.
Nu een aantal keer aandachtig beluisterd en ik kom ongeveer tot dit oordeel:
Black Mirror Society: 8
World Of Distortion: 7,5
Run Away: 5,5
Drift Away: 9
Circles & Squares: 8,5
Make The World Go: 7,5
Lost In The Moment: 8,5
United States Of Amnesia: 5,5
Kill The Future: 7
We Are The Future: 7
Uitschieters Drift Away en Circles & Squares (wel jammer van de mid idd) en alle tracks met een 7,5/8 vind ik ook vet. De rest doet me vooralsnog niet heel veel, in tegenstelling tot Pursuit waarbij ik letterlijk elke track heel vet vond op the Grind na.
Black Mirror Society: 8
World Of Distortion: 7,5
Run Away: 5,5
Drift Away: 9
Circles & Squares: 8,5
Make The World Go: 7,5
Lost In The Moment: 8,5
United States Of Amnesia: 5,5
Kill The Future: 7
We Are The Future: 7
Uitschieters Drift Away en Circles & Squares (wel jammer van de mid idd) en alle tracks met een 7,5/8 vind ik ook vet. De rest doet me vooralsnog niet heel veel, in tegenstelling tot Pursuit waarbij ik letterlijk elke track heel vet vond op the Grind na.
Last edited by Pommer on 13 Jun 2018 08:42, edited 4 times in total.
Heb bij Run Away juist het tegenovergestelde beeld. Dat de anti er juist in zit omdat je daar niet van weg kunt rennen, zou dan best de negatieve grip van het internet kunnen zijn, of die oceaan die over je heen valt of zo zoals hij in dat Hard News interview beschrijft. Dat stuk over fake leven/echte leven ook, waarbij het fake leven een groter deel is van de albumcover en dus een groter deel van "yourself". En dat die melodie (het vrolijke/mooie) dan de poging tot wegrennen is en het dan niet lukt. If that makes sense.Bastiaan wrote:Enige minpuntje is zoals de rest al zei de anti in run away, al weet ik bijna zeker dat deze anti er met een reden in zit om een soort beeld te creeëren van 'weg rennen'.
Climax edit lijkt me wel heel vet. Zou dan prima "Ran Away" kunnen heten, met als vocal "We ran away from ourselves". Past ook prima in het verhaal als een vervolg, dat het na het album wél kan en de melodie dus ook doorgetrokken kan worden.
Jezus wat zweverig trouwens.
Vind het wel heel tof dat je tracks zo kunt interpreteren.
Rowanyt1309 wrote:Op dit moment World of Distortion favoriet..
Dit is precies hetzelfde wat ik dacht bij dit nummer. Lijk ook een van de weinige te zijn die dit nummer vet vindt. Nummer doet het ook heel goed live. Al zou in de toekomst een climax edit zeker niet verkeerd zijn.Joey wrote:Heb bij Run Away juist het tegenovergestelde beeld. Dat de anti er juist in zit omdat je daar niet van weg kunt rennen, zou dan best de negatieve grip van het internet kunnen zijn, of die oceaan die over je heen valt of zo zoals hij in dat Hard News interview beschrijft. Dat stuk over fake leven/echte leven ook, waarbij het fake leven een groter deel is van de albumcover en dus een groter deel van "yourself". En dat die melodie (het vrolijke/mooie) dan de poging tot wegrennen is en het dan niet lukt. If that makes sense.Bastiaan wrote:Enige minpuntje is zoals de rest al zei de anti in run away, al weet ik bijna zeker dat deze anti er met een reden in zit om een soort beeld te creeëren van 'weg rennen'.
Climax edit lijkt me wel heel vet. Zou dan prima "Ran Away" kunnen heten, met als vocal "We ran away from ourselves". Past ook prima in het verhaal als een vervolg, dat het na het album wél kan en de melodie dus ook doorgetrokken kan worden.
Jezus wat zweverig trouwens.
Vind het wel heel tof dat je tracks zo kunt interpreteren.
Nu begonnen met luisteren. Ben benieuwd. 
Live is dit echt een heerlijke plaat inderdaad. Misschien zien we soort edit of remix ervan zien, net als de Human Machinery (Aftershock remix)?makrooy wrote:Dit is precies hetzelfde wat ik dacht bij dit nummer. Lijk ook een van de weinige te zijn die dit nummer vet vindt. Nummer doet het ook heel goed live. Al zou in de toekomst een climax edit zeker niet verkeerd zijn.Joey wrote:Heb bij Run Away juist het tegenovergestelde beeld. Dat de anti er juist in zit omdat je daar niet van weg kunt rennen, zou dan best de negatieve grip van het internet kunnen zijn, of die oceaan die over je heen valt of zo zoals hij in dat Hard News interview beschrijft. Dat stuk over fake leven/echte leven ook, waarbij het fake leven een groter deel is van de albumcover en dus een groter deel van "yourself". En dat die melodie (het vrolijke/mooie) dan de poging tot wegrennen is en het dan niet lukt. If that makes sense.Bastiaan wrote:Enige minpuntje is zoals de rest al zei de anti in run away, al weet ik bijna zeker dat deze anti er met een reden in zit om een soort beeld te creeëren van 'weg rennen'.
Climax edit lijkt me wel heel vet. Zou dan prima "Ran Away" kunnen heten, met als vocal "We ran away from ourselves". Past ook prima in het verhaal als een vervolg, dat het na het album wél kan en de melodie dus ook doorgetrokken kan worden.
Jezus wat zweverig trouwens.
Vind het wel heel tof dat je tracks zo kunt interpreteren.
-
A
Lose My Mind heeft ook prima verhaallijn, wat een gezwets hier
OT: We Are The Future
OT: We Are The Future
Last edited by Anonymous on 12 Jun 2018 14:46, edited 2 times in total.
-
BHardtraxxer
- 381 posts member since 2018
- last seen Jul 2020
Inmiddels ook zo'n 5/6 keer volledig naar dit album geluisterd, en ik geef de volgende cijfers:
Black Mirror Society: 8,5
World Of Distortion: 9,5
Run Away: 5,5
Drift Away: 9,0
Circles And Squares: 9,5
Make The World Go: 8,5
Lost In The Moment: 9,0
United States of Amnesia: 6,5
Kill The Future: 7,5
We Are The Future: 9,5
Black Mirror Society: 8,5
World Of Distortion: 9,5
Run Away: 5,5
Drift Away: 9,0
Circles And Squares: 9,5
Make The World Go: 8,5
Lost In The Moment: 9,0
United States of Amnesia: 6,5
Kill The Future: 7,5
We Are The Future: 9,5
Op zich kun je zo overal wel iets achter gaan zoeken. Oké hij heeft een goede eigen stijl maar overdrijven is ook een vak.Exterkate wrote:Dit. Ik kan echt bij elke track een verhaal erachter kwijt. Of dat verhaal dan ook overeenkomt met het verhaal wat PN eigenlijk bedoelt is het tweede maar het is echt super tof dat hij de tracks zo heeft gemaakt dat je wel ergens snapt wat hij ermee mee bedoelt maar tegelijkertijd is er ook ruimte voor de luisteraar om het zelf in te vullen. Compleet ander genre maar De Jeugd van Tegenwoordig doet dat ook al jarenlang heel goed.Joey wrote: Vind het wel heel tof dat je tracks zo kunt interpreteren.
Krijg er ook een beetje jeuk van, vette platen hoor, maar komop zeg, iemand had het over "de aarde die huilt"DisAster wrote:Op zich kun je zo overal wel iets achter gaan zoeken. Oké hij heeft een goede eigen stijl maar overdrijven is ook een vak.Exterkate wrote:Dit. Ik kan echt bij elke track een verhaal erachter kwijt. Of dat verhaal dan ook overeenkomt met het verhaal wat PN eigenlijk bedoelt is het tweede maar het is echt super tof dat hij de tracks zo heeft gemaakt dat je wel ergens snapt wat hij ermee mee bedoelt maar tegelijkertijd is er ook ruimte voor de luisteraar om het zelf in te vullen. Compleet ander genre maar De Jeugd van Tegenwoordig doet dat ook al jarenlang heel goed.Joey wrote: Vind het wel heel tof dat je tracks zo kunt interpreteren.
Zijn beste plaat qua Story telling en qua verwerking emotie in de melodie is nog steeds the worlds beyond imo. Dit heeft ie voor mij nog niet geëvenaard
Er zijn btw ook niet veel artiesten in de hardstyle scene die deze mate van symboliek toepast in zijn platen. En juist uit symboliek kan je een eigen interpretatie vormen, wat erg zweverig kan zijn
Er zijn btw ook niet veel artiesten in de hardstyle scene die deze mate van symboliek toepast in zijn platen. En juist uit symboliek kan je een eigen interpretatie vormen, wat erg zweverig kan zijn
Denk eigenlijk gewoon dat hij 1 dezelfde sfeer in het album neerzet waardoor je dat zelf gaat doen. Denk niet perse dat dit het doel van iedere artiest is, al helemaal niet in de hardstyle.Exterkate wrote:Niet eens. Door zo'n album een eigen thema te geven geef je de ruimte aan luisteraars om het voor hun zelf deels in te vullen. Bij The Edge of Insanity of het B-Freqz album bijvoorbeeld heb ik dat niet kunnen doen (wat verder niks zegt over de kwaliteit). Mensen kunnen het zweverig vinden of wat dan ook, ik vind het echt steengoed als je een verhaal kunt overbrengen in een heel album. Heb genoeg artiesten horen zeggen dat zij een verhaal proberen te vertellen in een album maar waar ik uiteindelijk gewoon 10 losse tracks hoorde. Maar uiteraard interpreteert iedereen het uiteindelijk ook andersDisAster wrote: Op zich kun je zo overal wel iets achter gaan zoeken. Oké hij heeft een goede eigen stijl maar overdrijven is ook een vak.
Rebelion - Empire, dat is pas een goed verhaal. 
Hij zei op FB dat er binnekort een filmpje komt over het verhaal/info over het album en de tracks. Ook gaf hij dit al aan in het interview met Hardnews.DisAster wrote:Denk eigenlijk gewoon dat hij 1 dezelfde sfeer in het album neerzet waardoor je dat zelf gaat doen. Denk niet perse dat dit het doel van iedere artiest is, al helemaal niet in de hardstyle.Exterkate wrote:Niet eens. Door zo'n album een eigen thema te geven geef je de ruimte aan luisteraars om het voor hun zelf deels in te vullen. Bij The Edge of Insanity of het B-Freqz album bijvoorbeeld heb ik dat niet kunnen doen (wat verder niks zegt over de kwaliteit). Mensen kunnen het zweverig vinden of wat dan ook, ik vind het echt steengoed als je een verhaal kunt overbrengen in een heel album. Heb genoeg artiesten horen zeggen dat zij een verhaal proberen te vertellen in een album maar waar ik uiteindelijk gewoon 10 losse tracks hoorde. Maar uiteraard interpreteert iedereen het uiteindelijk ook andersDisAster wrote: Op zich kun je zo overal wel iets achter gaan zoeken. Oké hij heeft een goede eigen stijl maar overdrijven is ook een vak.
Dit album is in iedergeval niet bedoelt om hitjes te scoren. Voor hardstyle begrippen best wel een 'moeilijk' album. Wel behoorlijke kwaliteit. Al springt er niet echt iets voor mij boven uit.
Je kent PN toch al wel langer dan vandaag? Het is zeker wel zijn doel om in ieder track apart een verhaal/gedachte te stoppen. Heeft ie ook met PoT gedaan. Dat jij er niks van voelt is prima, maar vele anderen en ikzelf voelen dit bij hem gewoon echt veel meer dan bij andere artiesten. Bij het luisteren van dit album word ik ook gewoon zweverig vanDisAster wrote:Denk eigenlijk gewoon dat hij 1 dezelfde sfeer in het album neerzet waardoor je dat zelf gaat doen. Denk niet perse dat dit het doel van iedere artiest is, al helemaal niet in de hardstyle.Exterkate wrote:Niet eens. Door zo'n album een eigen thema te geven geef je de ruimte aan luisteraars om het voor hun zelf deels in te vullen. Bij The Edge of Insanity of het B-Freqz album bijvoorbeeld heb ik dat niet kunnen doen (wat verder niks zegt over de kwaliteit). Mensen kunnen het zweverig vinden of wat dan ook, ik vind het echt steengoed als je een verhaal kunt overbrengen in een heel album. Heb genoeg artiesten horen zeggen dat zij een verhaal proberen te vertellen in een album maar waar ik uiteindelijk gewoon 10 losse tracks hoorde. Maar uiteraard interpreteert iedereen het uiteindelijk ook andersDisAster wrote: Op zich kun je zo overal wel iets achter gaan zoeken. Oké hij heeft een goede eigen stijl maar overdrijven is ook een vak.
Oh ik voel dat ook wel hoor. Maar er wordt niet heel objectief naar gekeken. Wat natuurlijk ook niet hoeft als het erop aankomt hoe mooi iemand het vindt, maar er wordt gewoon overdreven over de hoeveelheid verhaal die erin zit. Het is niet alsof hij een wereldverhaal in z'n tracks verwerkt, desondanks laten de meesten het wel zo klinken. Ik moet toegeven dat het inderdaad wel meer verhaal vertelt dan veel andere albums (überhaupt hardstyle liedjes). Ik denk alleen niet dat ik het verkeerd heb als ik zeg dat heel veel mensen zo'n plaat voor hun kop hebben bij PN (misschien wel deels terecht, alsnog zou het niet moeten gebeuren) dat het objectieve bijna helemaal of zelfs compleet verdwenen is. De manier waarop jij jouw bericht typt doet mij lichtelijk vermoeden dat je je aangevallen voelt, wat mijn hele punt dus alleen maar zou bewijzen. Maar dat kan ik ook verkeerd hebben. Just my 2 centsmakrooy wrote:Je kent PN toch al wel langer dan vandaag? Het is zeker wel zijn doel om in ieder track apart een verhaal/gedachte te stoppen. Heeft ie ook met PoT gedaan. Dat jij er niks van voelt is prima, maar vele anderen en ikzelf voelen dit bij hem gewoon echt veel meer dan bij andere artiesten. Bij het luisteren van dit album word ik ook gewoon zweverig vanDisAster wrote:
Denk eigenlijk gewoon dat hij 1 dezelfde sfeer in het album neerzet waardoor je dat zelf gaat doen. Denk niet perse dat dit het doel van iedere artiest is, al helemaal niet in de hardstyle.Kan er niks aan doen, betekent niet meteen dat ik overdrijf.
Weet niet of aangevallen voelen het juiste woord hiervoor is, maar ik voel me wel aangesproken idd. Zie niet helemaal in hoe dat jouw punt bewijst maar dat terzijdeDisAster wrote:Oh ik voel dat ook wel hoor. Maar er wordt niet heel objectief naar gekeken. Wat natuurlijk ook niet hoeft als het erop aankomt hoe mooi iemand het vindt, maar er wordt gewoon overdreven over de hoeveelheid verhaal die erin zit. Het is niet alsof hij een wereldverhaal in z'n tracks verwerkt, desondanks laten de meesten het wel zo klinken. Ik moet toegeven dat het inderdaad wel meer verhaal vertelt dan veel andere albums (überhaupt hardstyle liedjes). Ik denk alleen niet dat ik het verkeerd heb als ik zeg dat heel veel mensen zo'n plaat voor hun kop hebben bij PN (misschien wel deels terecht, alsnog zou het niet moeten gebeuren) dat het objectieve bijna helemaal of zelfs compleet verdwenen is. De manier waarop jij jouw bericht typt doet mij lichtelijk vermoeden dat je je aangevallen voelt, wat mijn hele punt dus alleen maar zou bewijzen. Maar dat kan ik ook verkeerd hebben. Just my 2 centsmakrooy wrote:Je kent PN toch al wel langer dan vandaag? Het is zeker wel zijn doel om in ieder track apart een verhaal/gedachte te stoppen. Heeft ie ook met PoT gedaan. Dat jij er niks van voelt is prima, maar vele anderen en ikzelf voelen dit bij hem gewoon echt veel meer dan bij andere artiesten. Bij het luisteren van dit album word ik ook gewoon zweverig vanDisAster wrote:
Denk eigenlijk gewoon dat hij 1 dezelfde sfeer in het album neerzet waardoor je dat zelf gaat doen. Denk niet perse dat dit het doel van iedere artiest is, al helemaal niet in de hardstyle.Kan er niks aan doen, betekent niet meteen dat ik overdrijf.
.