Wist je dat ... Topic

... er dit jaar waarschijnlijk een Penoze CRAFT festival komt op het NDSM werf en meteen daarna een Penoze CRAFT after, ook op het NDSM werf. Zie de facebook van lose your mind.

Headhunterz follows his heart and decides to create a new Album!

He recently announced it in an interview with DJ Mag NL.
His tour across the US opened his eyes for other music. He thinks it's time to search for a new sound.

Check out the statement about his upcoming Album here: http://www.hardnews.nl/?p=13053

Hard Bass: Exploration will be broadcasted live on YouTube again! ‪#‎HB14‬

http://www.b2s.nl/news/61022/hard-bass: ... s_FqGTuJ5k

Dat is hun volledige naam
http://www.discogs.com/artist/1016605-WW#p=2&t=Releases_All

Is de ene niet zelfs een zoon van De Kromme?

Wie zijn W&W? Kunnen we niet gewoon de namen van DJ's (vooral uit een ander genre) gewoon uittypen?

1. Ga naar de supermarkt/primera/bruna
2. Loop naar het vak waar de tijdschriften liggen.
3. Pak de DJMag
4. Loop naar de kassa en reken af
5. Lees het tijdschrift inclusief het artikel en gooi hem daarna op hardtraxx.

Voor de thuisblijvers:

1. Ga naar de supermarkt/primera/bruna
2. Loop naar het vak waar de tijdschriften liggen.
3. Pak de DJMag
4. Loop naar de kassa en reken af
5. Lees het tijdschrift inclusief het artikel en gooi hem daarna op hardtraxx.

Het appartement van Willem Rebergen (28), aka dj/producer Headhunterz, in Veenendaal straalt rust uit. Er brandt wierook, er is groene thee en in een mand ligt zijn bulldog te ronken. Oké, er staat een groot studiopaneel midden in de woonkamer, maar deze setup ("niet mijn officiële studio, dit is alleen om wat ideetjes uit te werken") is ongeveer het enige dat verwijst naar zijn muziek. Het is een groot contrast met de chaotische nachten die Rebergen regelmatig meemaakt. De dj kijkt vanaf zijn comfortabele bank onder meer terug op de jaren dat hij als snotneus de dance ontdekte. Niet op feesten, maar happy hardcore en house op de radio, dát maakte indruk.

"Ik zat als jong ventje op een kinderkoor", lacht hij. "De dance die ik hoorde vond ik meestal wel te gek, maar ik deed er verder niets mee. Met dat kinderkoor zat ik vaak in een opnamestudio, waarbij ik vooral geïnteresseerd was in wat er aan de andere kant van het glas gebeurde. Een beetje bij de technicus hangen, soms mocht ik helpen. Eigenlijk is toen het zaadje geplant voor wat ik later zou gaan doen."

Het ontkiemen duurde nog wel even, want als tiener was Rebergen met andere zaken bezig. Skaten, de ambitie om cameraman te worden en films inspreken - hij is bijvoorbeeld in de Nederlandse Harry Potterfilms te horen. "Daar ben ik mee gekapt toen het te druk werd met de muziek. Net als met zingen vond ik produceren veel leuker."

Tien jaar geleden kreeg het hardstyle-virus hem te pakken in de regionale discotheek de Scoob in Elst. Rebergen ging aan de slag. "Mijn ultieme droom was om in die disco mijn eigen tracks te draaien. Maar rond die tijd ging ik ook voor het eerst naar Qlimax en toen was ik helemaal verkocht. Ik heb de hele avond vooraan gestaan en met open mond staan kijken naar de dj's, in de hoop dat ze me zouden zien staan. Vanaf dat moment ben ik blind voor de hardstyle gegaan."

Via het label Scantraxx, waar hij ook het sublabel Scantraxx Reloaded runde, werd Headhunterz een grootheid in de hardstyle. Eigenzinnige tracks en optredens brachten hem tot ver buiten de eigen landsgrenzen. "Dat is heel snel gegaan", zegt hij daarover. "Ik begon in 2006 en ik geloof dat ik in twee jaar later al in Australië stond, voor een publiek dat voor Headhunterz kwam. Ik ging vooral naar plekken waar een hardstyle scene was, maar dat is het afgelopen jaar veranderd. In Amerika stond ik ineens voor een nieuw publiek en draaide ik na Steve Angello! Dat is andere koek."

Hij spreekt van bruggen bouwen tussen de hardstyle waar hij van houdt en het nieuwe publiek dat hij tegenwoordig voor zich vindt. "Dat is een hele leercurve hoor. Ik heb geluk dat ik dit meemaak, dat ik in Amerika op gigantische podia sta tussen verschillende stijlen. Het is een soort vuurdoop om voor mensen te draaien die mij en hardstyle nog nooit hebben gehoord! Het komt aan op keuzes maken: welke tracks ga ik draaien. Die ik zelf vet vind én die zij in één keer snappen? Daar gaat het om. Maar nu ik er een maandtour heb gehad, ben ik erachter en weet ik hoe die mensen denken!"

"Het is prima werken daar. Vandaag de dag is er zoveel op hardstyle geïnspireerd; in de house, door jongens als Showtek, die er zelf ook vandaan komen, maar ook Dimitri Vegas & Like Mike en W&W gebruiken hardstyle. In de trap wordt er veel uit hardstyle gesampled. Ik heb dan zoiets van: zijn jullie klaar voor een stapje verder?"


Dat is slechts één kant van het verhaal. Headhunterz staat voor een nieuwe blik op hardstyle. Dat heeft hem recent tot de 23e positie van de DJ Top 100 gebracht, de hoogste notering voor een hardstyle-dj. De andere kant van het verhaal is dat het touren door Amerika hem de ogen heeft geopend voor andere muziek. Hij vindt het tijd worden om een nieuw geluid op te zoeken. "Ja, ik ben klaar voor een verse uitdaging. Ik zit er al een tijdje tegenaan te hikken, ook omdat het hardstyle publiek zo trouw is. Maar op een bepaald moment wil je verder. Daarom heb ik besloten alle kritiek opzij te zetten, mijn hart te volgen en een album te gaan maken waarin ik volledig mijn eigen weg volg. Als je zes jaar lang een bepaalde soort sound maakt, krijg je kriebels. Misschien kan ik nog wel meer. Het buitenland is een extra trigger."

Hij is het zich bewust dat het hem ongetwijfeld op kritiek uit de achterban zal komen te staan. Net als eerder collega/stadgenoot Wildstylez kampte met de verwachtingen van zijn publiek. "Je hebt in elke muziekstijl bepaalde groepen", zegt hij. "In de hardstyle heb je bijvoorbeeld mensen die vinden dat sommige tracks te veel op house of popmuziek gaan lijken. Een andere groep vindt dat juist weer leuk. Dat getouwtrek heb je altijd een beetje, het is net als met voetbal: iedereen denkt te weten hoe het moet."

Nadeel is wel dat artiesten dit tegenwoordig allemaal via social media op hun bord krijgen. "Social media hebben voor- en nadelen. Je krijgt veel feedback, het leeft, maar het kan ook een last zijn, voelen als een gevangenis waar mensen je op komen zoeken die volledig uit de bocht vliegen. Ik blijf het vreemd vinden. Op feesten hoor je daar niemand over, gaan mensen gewoon los, maar online zijn ze echt kei- en keihard! Lekker anoniem schoppen. Net als mannen die in een auto stappen en zich ineens ook anders gaan gedragen."

Het is niet toevallig dat Headhunterz onlangs met de Amerikaanse electropopband Krewella een nummer heeft opgenomen dat onderdeel is van een campagne tegen pesten (United Kids of the World). "Ik ben vroeger ook gepest op school, dus het idee sprak me meteen aan." Lachend: "Je kunt bijna zeggen dat ik nog steeds gepest word, want artiesten krijgen er ook van langs op social media! Pesten is in ieder geval aan de orde van de dag en daarom lijkt het me goed om er aandacht aan de besteden. Zoals het nu online gaat, loopt helemaal uit de klauwen."

En daar horen we weer de bevlogen Willem Rebergen. Hij wil niet alleen scoren met zijn muziek, maar ook iets voor de wereld betekenen. Daarom geeft hij met zijn nieuwe label/podcast Hard With Style nieuwe artiesten een podium en doneerde hij in 2011 de opbrengsten van zijn album Sacrifice aan Dance4Life.

Al jaren houdt hij de gekte in de scene van zich af door gericht te mediteren en zich spiritueel steeds verder te ontwikkelen. "Dagelijks mediteren doe ik al sinds 2008. Tijdens een gig kwam ik Charly Lownoise tegen, die ooit helemaal is ingestort en daarna zen-meditatie is gaan beoefenen. Op dat moment merkte ik symptomen van stress bij mezelf, dus ik vond het wel interessant. Ik ben toen een cursus bij hem gaan doen en me er steeds meer in gaan verdiepen. Naast de muziek is mediteren het belangrijkste in mijn leven."

"Na het opstaan, ga ik eerst zo'n 20 minuten mediteren en voordat ik ga slapen, doe ik het weer. Tussendoor ben ik bezig met iets dat zelfonderzoek heet, een techniek waarbij je opzoek gaat naar je ware aard door middel van het stellen van bepaalde vragen. Dat is een gewoonte geworden. Als ik een moment heb waarop ik niks doe, bijvoorbeeld in de rij staan bij de kassa, dan doe ik dat automatisch. In plaats van na te denken over wat ik allemaal nog moet doen."

Zo is de dj op zoek naar zichzelf, naar de oorsprong van zijn ego. Die hij trouwens nog niet heeft gevonden. "dat kost tijd. Maar ik heb er wel vertrouwen in, net zoals ik vertrouwen had toen ik ooit begon met muziek maken. Toen ben ik ook gewoon begonnen op mijn gevoel. Zo van, dit is mijn pad. Dat heb ik met dit nu ook. Ik weet niet waarom, maar ik voel gewoon dat ik dit moet doen. Al wist ik van tevoren niet dat het zo ver zou gaan. In het begin was het meer zo van: yo, hoe kom ik van mijn stress af? Maar toen ging ik me afvragen waar zen-meditatie eigenlijk over gaat en ging ik boeken lezen. Er blijkt een veel diepere betekenis achter te zitten."

De 28-jarige dj die vol gas de wereld zou moeten bestormen, vraagt zich soms af of zijn carrière wel het belangrijkste is... "Ik heb het er soms wel moeilijk mee", zegt hij met een glimlach. "Soms voel ik me vervreemd van het dagelijkse leven. Iedereen , tot mijn vrienden aan toe, is bezig met een carrière, met veel geld verdienen en feesten. Ik heb voor mezelf besloten dat ik iedereen maar laat rennen. Ik wil wel meedoen, mooie muziek maken en optreden, maar niet ten koste van álles. Ik zie heel veel collega-dj's die dat wel doen. Daar heb ik veel respect voor, maar ik zie ook dat het zijn tol eist. Ik wil andere dingen in mijn leven ook een plek geven."

Vorig jaar was hij nog 11e in de DJ Top 100, dit jaar 23e. Hij maakt zich er niet druk om. "Ik wilde niet meer dat competitiegevoel hebben maar gewoon van mijn eigen kracht uitgaan", zegt hij beheerst. "Daarnaast vind ik dat ik het niet echt verdiend heb dit jaar, ik heb niet heel veel geproduceerd. Ik heb ook niks gedaan om stemmen te krijgen, geen oproep op Facebook of zo. Dus ik ben er eigenlijk wel trots op dat ik alsnog op 23 sta. Dat de mensen die op mij gestemd hebben dat helemaal uit eigen wil hebben gedaan!"

Voor Rebergen is de meditatieruimte in zijn huis net zoveel waard als de studio een paar straten verderop. "Ik heb niet het idee dat ik moet leren een zo groot mogelijke artiest te worden. Ik denk juist dat mijn les is: uitvinden wat wél belangrijk is. En dat is níet mijn carrière, ook al word ik daardoor opgeslokt. Als ik eerlijk ben denk ik dat Headhunterz groter geweest zou zijn dan hij nu is als ik niet zo jong deze inzichten had gekregen. Ik heb wat gas teruggenomen, maar daar heb ik geen spijt van."

"Laatst hoorde ik van een onderzoek onder oude mensen op hun sterfbed. Hen werd gevraagd waar ze het meeste spijt van hadden in hun leven. Te hard werken kwam daaruit. En zo is het! Wat we écht willen is gelukkig zijn. En daar hoef je niet succesvol voor te zijn. Het zou toch verschrikkelijk zijn als alleen succesvolle mensen gelukkig kunnen worden? Dan zou de wereld er nog droeviger uitzien dan hij nu al is. Geluk is je geboorterecht, maar de maatschappij legt je dingen op die je moet doen en bereiken voordat je je gelukkig mag voelen. Daar wil ik vanaf.
Voor mij is het ook nog een leerweg, maar het is wel mijn visie. Ik wil niet meegaan in die maalstroom. Hopelijk kan ik daar via mijn muziek ook anderen mee inspireren."