Toen ik hardstyle begon te luisteren ging ik vooral voor de climaxen, het 'beste' stuk van het nummer. De (door mijn ogen toen) extreem lange intro's en outro's waren meer een noodzakelijk kwaad dan dat ik het echt leuk vond. Langzaamaan kon ik deze echter steeds meer waarderen en tegenwoordig betrap ik mezelf er op, dat ik een nummer soms nog meer voor de intro/outro luister dan voor de climax. Zeker op feesten ga ik veel meer los op deze delen van de tracks.
Ik vraag me af wie dit nog meer heeft, dus de vraag is:
Ga je voor de intro/outro van een track, of voor de climax?
Discussieer!
PS, een mooie illustratie bij deze discussie is de track Reversed Order van A-Lusion, waarin er een melodieus stuk als intro word gebruikt en een intro-achtig stuk als climax. Hij zet zijn keuze kracht bij met de vocal 'a midintro is harder anyway'.
Ik vraag me af wie dit nog meer heeft, dus de vraag is:
Ga je voor de intro/outro van een track, of voor de climax?
Discussieer!
PS, een mooie illustratie bij deze discussie is de track Reversed Order van A-Lusion, waarin er een melodieus stuk als intro word gebruikt en een intro-achtig stuk als climax. Hij zet zijn keuze kracht bij met de vocal 'a midintro is harder anyway'.
Last edited by Sunboom on , edited 2 times in total.
Mix vaak zelf ook de climax uit het nummer omdat ik die climax weinig vind toevoegen aan het geheel :')
