De meeste setjes nu wel geluisterd maar dit... By far de beste set van de avond voor wat mij betreft.
Er is gewoon iets wat er om die gast heen hangt dat hem maakt zoals hij is.
Het lijkt net of alles altijd gewoon een beetje op z'n plaats valt, de muziekkeuzes in het algemeen maar ook in setjes als deze, het karakter/passie, zijn toegewijde visie, intenties en bedoelingen... Het is echt een bijzonder artiest. Zo ken ik er niet veel. Magoed You hate him or you love him.. kijk dat bedoel ik nou.. zelfs de titels...

Ik volg hem (al jaren) sinds qlimax 2006 (met proppie haha) en nog altijd op de voet al moet ik ook enorm wennen aan de nieuwe kant die hij opgaat.
Deze set brengt me even weer terug naar de tijd van Qlimax 2008/Qlimax 2009/Q-base 2009... waar ik gelukkig getuige van mocht zijn en ik altijd vol lof over hem sprak.
De toespraak die hij op het end houdt is misschien overbodig, maar zegt wel iets over de manier waarop hij omgaat met de veranderingen die op het moment plaats vinden en hoe hij ook meevoelt en struggled met de verbazing (en wellicht ontevredenheid) van de fans die hem hebben opgeleefd voor de muziek die hij in deze set laat horen. Onderliggende gedachte voor hem hierin moet haast wel zijn: 'laat iedereen in zijn waarde alsjeblieft'.
Iig een geweldige set dit.
