Jeetje, na twee jaar eindelijk weer een solo HHZ release. Welcome back zou ik bijna zeggen
Neem dan ook de moeite voor een wat langer verhaal
Maar goed, wat een inspiratie geven al die klote lockdowns dan ook meteen.
Het hele verhaal in de track komt dan ook echt wel binnen, dat is al een pluspunt.
Toen ik de track op DQ hoorde had ik al meteen het wow gevoel en dat is zeker niet minder geworden.
De kickswitches zijn best verfrissend voor een HHZ track en vind ik zeker niet vervelend. Vind ze juist wel vet toegepast met af en toe een melodielijntje ertussen. De gebruikte kicks zijn erg vol gelukkig, geen holle trommelkicks , kassabliepjes of wat dan ook. Het geluid van een 'krakende deur' ertussen vind ik ook tof gedaan.
De opbouwende melodielijn van de 1e climax vind ik heel erg vet samen met de vocals. Als dan de synth erin klapt, geeft mij dat wel weer kippevel. Die typische HHZ sound, daar kan ik geen genoeg van krijgen
De opbouw naar de 2e climax is ook weer superfijn met kleine details zoals een juichend publiek. In de 2e climax zit na 4 seconden een soort van switch, dat vind ik wel vet gedaan. Ook pluspunten dat de climaxes lekker lang zijn!
Alle geluiden klinken ook erg in balans, het is niet zo dat er iets teveel op de achtergrond of juist op de voorgrond zit.
Al met al een heerlijke track, alles klopt gewoon.
Ondanks dat ik de melodie nog altijd erg traag over vind komen en ik daardoor wel wat drive mis (hoewel die It's Almost Time To Dance-vocal die wel terug probeert te halen), is dit in ieder geval weer wat meer uplifting dan z'n vorige platen.
