De beruchte outro bestaat al sinds de naam Hardstyle aan het genre is gekoppeld. Maar, voornamelijk in de Raw Hardstyle, lijkt het alsof de outro langzaam overbodig wordt. Tijd om de outro eens onder loep te nemen en een discussie te starten.
Een 'normale' hardstyle plaat heeft ongeveer zo'n opbouw: intro - mid-intro - break - climax - mid-outro - outro. Vaak is de mid-outro een (bijna) een op een kopie van de mid-intro en wordt al nauwelijks meer gedraaid op feesten. De outro is vaak niet meer dan enkel claps en wat sounds. Het begint er dus op te lijken dat de (mid-)outro dus alleen nog ten horen wordt gebracht in de Original Mix/Extended Version van een plaat. Terwijl een overgroot deel van Hardstyle luisteraars geen tracks meer koopt/download maar alleen previews en radio edits luistert via o.a. Youtube en Soundcloud.
Dus de DJ's mixen de platen uit voordat de mid-outro begint, luisteraars luisteren thuis versies zonder outro en wie luistert nu voor zijn plezier nou naar die saaie outro met alleen wat claps? Het logische gevolg is dus dat producers hun platen inkorten en een (mid-)outro liever achterwege laten.
Voorbeeld: Atmozfears & Sub Zero Project - This Is Madness. De 'Official HQ Preview' op het youtube kanaal van Dirty Workz Anarchy is maar liefst drie minuten en 35 seconden lang. De full van telt vier minuten en acht seconden. Het verschil tussen de preview en de full is dus slechts een intro van 64 beats. Toch doet deze track het heel goed bij het publiek; intro met redelijk veel sounds en een vocal zodat je om de 16 beats kan teasen, krachtige mid-intro, tweede mid-intro met een melodie en een climax met de melodie uit de tweede mid-intro met een andere kick. Eigenlijk heb je niet meer nodig in een plaat om met het gebruikelijke mixwerk een leuke overgang te maken.
Een ander voorbeeld is het laatste album van Radical Redemption: The One Man Army. Ik heb dit album een aantal keer beluisterd en wat mij erg opviel was dat veel van de tracks op het album afwijken van de standaard opbouw van een Hardstyle track. Af en toe mist er een mid-intro maar vooral zijn mid-outro's vervangen door stukken met kicks en wat sounds. De kleine break tussen de climax en mid-outro lijkt ook overbodig te zijn geworden.
Maar Theon nu heb je zo'n lap tekst getypd met wat constateringen, wat wil je hiermee bereiken? Nou, ik wil graag jullie mening horen en een discussie over de opbouw en (mid-)outro van een track uitlokken. Ik ben namelijk van mening dat (mid-)outro bij het totaal plaatje van track hoort en dat juist dit gedeelte van track zoveel energie kan geven.
Als afsluiting zijn hier twee van mijn favorieten mid-outro's:
@3:00
View on YouTube
@3:45
View on YouTube
Een 'normale' hardstyle plaat heeft ongeveer zo'n opbouw: intro - mid-intro - break - climax - mid-outro - outro. Vaak is de mid-outro een (bijna) een op een kopie van de mid-intro en wordt al nauwelijks meer gedraaid op feesten. De outro is vaak niet meer dan enkel claps en wat sounds. Het begint er dus op te lijken dat de (mid-)outro dus alleen nog ten horen wordt gebracht in de Original Mix/Extended Version van een plaat. Terwijl een overgroot deel van Hardstyle luisteraars geen tracks meer koopt/download maar alleen previews en radio edits luistert via o.a. Youtube en Soundcloud.
Dus de DJ's mixen de platen uit voordat de mid-outro begint, luisteraars luisteren thuis versies zonder outro en wie luistert nu voor zijn plezier nou naar die saaie outro met alleen wat claps? Het logische gevolg is dus dat producers hun platen inkorten en een (mid-)outro liever achterwege laten.
Voorbeeld: Atmozfears & Sub Zero Project - This Is Madness. De 'Official HQ Preview' op het youtube kanaal van Dirty Workz Anarchy is maar liefst drie minuten en 35 seconden lang. De full van telt vier minuten en acht seconden. Het verschil tussen de preview en de full is dus slechts een intro van 64 beats. Toch doet deze track het heel goed bij het publiek; intro met redelijk veel sounds en een vocal zodat je om de 16 beats kan teasen, krachtige mid-intro, tweede mid-intro met een melodie en een climax met de melodie uit de tweede mid-intro met een andere kick. Eigenlijk heb je niet meer nodig in een plaat om met het gebruikelijke mixwerk een leuke overgang te maken.
Een ander voorbeeld is het laatste album van Radical Redemption: The One Man Army. Ik heb dit album een aantal keer beluisterd en wat mij erg opviel was dat veel van de tracks op het album afwijken van de standaard opbouw van een Hardstyle track. Af en toe mist er een mid-intro maar vooral zijn mid-outro's vervangen door stukken met kicks en wat sounds. De kleine break tussen de climax en mid-outro lijkt ook overbodig te zijn geworden.
Maar Theon nu heb je zo'n lap tekst getypd met wat constateringen, wat wil je hiermee bereiken? Nou, ik wil graag jullie mening horen en een discussie over de opbouw en (mid-)outro van een track uitlokken. Ik ben namelijk van mening dat (mid-)outro bij het totaal plaatje van track hoort en dat juist dit gedeelte van track zoveel energie kan geven.
Als afsluiting zijn hier twee van mijn favorieten mid-outro's:
@3:00
View on YouTube
@3:45
View on YouTube