Het zit me nu al een tijdje "dwars", voor zover iets op dit vlak je dwars kan zitten. Nederland en Italië zijn vanaf het begin der tijden de twee onbetwiste grootmachten geweest in de harder styles. Echter is daar tussen 2010 en 2012 vooral bij de zuidelijke helft van de twee een groot verval in gekomen. Voornamelijk omdat het wat mij betreft een haast onverklaarbaar fenomeen is geweest. Zowel op hardstyle (Technoboy, Tuneboy, Zatox, Tatanka, Activator) als hardcore (Mad Dog, Art of Fighters, Amnesys) gebied is men in een paar jaar tijd compleet afgezakt van het niveau "absolute eindbaas" naar "ach, heb je hem ook weer...". Waar vroeger de line-ups regelmatig vol zaten met Italianen, kijk je tegenwoordig haast vreemd op wanneer er meer dan 2 ergens staan.
Ook in Nederland, de andere grootmacht op harder styles gebied, is er qua niveau een verval geweest, maar waar wij tenminste nog op productietechnisch gebied erg gegroeid zijn, is ook dit in Italië regelmatig zwaar onder de maat. Nederland is ook de drijvende kracht gebleven wat betreft innovaties in de scene, of deze je nu hebben gelegen of niet (hele dubstyle gedoe, de groei van raw, de terugkeer nu naar de oude sound). Ook kan Nederland er met namen als Atmozfears en Bass Modulators sterke nieuwe aanwas tegenover zetten, waar de grootste 'talenten' uit Italië op dit moment Kronos en Typhoon blijken te zijn, die zelfs als we persoonlijke smaak buiten beschouwing laten een bak ellende over de scene kiepen die je je dode oma nog niet wilt laten horen.
Ik weet dat sommige early HS liefhebbers nu er tegenover gaan zetten dat het verval al jaren bezig was, maar ik kijk nu niet naar pure smaak. Ik kijk naar populariteit vanuit de scene en kwaliteit relatief aan de standaard van de tijd. Vanuit dat oogpunt vraag ik me dan ook af of er iets achter de schermen is veranderd dat dit verval kan verklaren, het vertrek van een cultuurbewaker of iets in die richting. Wie heeft hier misschien een verklaring voor? Of misschien ben je het er niet mee eens? Heb je andere invalshoeken? Gooi het eruit!
Ook in Nederland, de andere grootmacht op harder styles gebied, is er qua niveau een verval geweest, maar waar wij tenminste nog op productietechnisch gebied erg gegroeid zijn, is ook dit in Italië regelmatig zwaar onder de maat. Nederland is ook de drijvende kracht gebleven wat betreft innovaties in de scene, of deze je nu hebben gelegen of niet (hele dubstyle gedoe, de groei van raw, de terugkeer nu naar de oude sound). Ook kan Nederland er met namen als Atmozfears en Bass Modulators sterke nieuwe aanwas tegenover zetten, waar de grootste 'talenten' uit Italië op dit moment Kronos en Typhoon blijken te zijn, die zelfs als we persoonlijke smaak buiten beschouwing laten een bak ellende over de scene kiepen die je je dode oma nog niet wilt laten horen.
Ik weet dat sommige early HS liefhebbers nu er tegenover gaan zetten dat het verval al jaren bezig was, maar ik kijk nu niet naar pure smaak. Ik kijk naar populariteit vanuit de scene en kwaliteit relatief aan de standaard van de tijd. Vanuit dat oogpunt vraag ik me dan ook af of er iets achter de schermen is veranderd dat dit verval kan verklaren, het vertrek van een cultuurbewaker of iets in die richting. Wie heeft hier misschien een verklaring voor? Of misschien ben je het er niet mee eens? Heb je andere invalshoeken? Gooi het eruit!