Headhunterz - Destiny (Q161)

RoyAPO wrote:

makrooy wrote:Het blijft een grappig om te zien, seven tussen al het euforisch geweld.

2014 was dan ook wel een erg slecht hardstyle jaar

Noisecontrollers - Down Down
Of Verona - Zero Gravity (B-Front Remix)
E-Force & Frequencerz - Men of Steel
Wildstylez & Noisecontrollers - Cats, Jets & Breaks

???

Vergelijk het eens met eind 2016 en dit jaar . In 2014 stonden er 5 echte raw tracks in de top 10 en in 2016 maar 2. Daar zie je het verschil al

Als er goede hardstyle wordt gemaakt verslaat dat qua populariteit volgens mij de raw tracks wel. Maar dat was in 2014 naar mijn idee erg magertjes vergeleken met 2016/2017. Ook 2015 een matig jaar

RoyAPO wrote:Vergelijk het eens met eind 2016 en dit jaar . In 2014 stonden er 5 echte raw tracks in de top 10 en in 2016 maar 2. Daar zie je het verschil al

Niet om je ongelijk te bewijzen ofso, maar wat maakt het uit hoeveel raw tracks in de top 10 staan?

Omdat ik, over het algemeen, raw niet als de meest muzikale en kwalitatieve vorm van hardstyle beschouw. Uitzonderingen zijn er natuurlijk wel

This embedded player is not showing. Your browser or network may be blocking it.View on Spotify

Leuk plaatje, niet meer en niet minder.

Nu ik hem zo in HQ in Spotify beluister valt ie me toch wat tegen. Klinkt een beetje leeg en de melodie gaat me ook vrij snel vervelen. Hopelijk kijken de mensen verder dan de naam, want deze hoort imo bij lange na niet bij de beste tracks van 2017 (ja smaak enzo ik weet het).

Eensch, je moet deze geen 10x achter elkaar aanzetten..

Wel een lekker luister plaatje, maar krijg niet meer hetzelfde gevoel bij als toen ik hem op DQ hoorde helaas.

Geen slechte plaat,maar geen wauw gevoel.

RoyAPO wrote:Vergelijk het eens met eind 2016 en dit jaar . In 2014 stonden er 5 echte raw tracks in de top 10 en in 2016 maar 2. Daar zie je het verschil al

Als er goede hardstyle wordt gemaakt verslaat dat qua populariteit volgens mij de raw tracks wel. Maar dat was in 2014 naar mijn idee erg magertjes vergeleken met 2016/2017. Ook 2015 een matig jaar

Bm - dragonblood
Gfh- no mercy (raw)
Atmozfears - what about us
Bront - lost (raw)
Atmozfears - keep me awake
Coone - rise of the celestials
Feaquencerz - menace (dsturb rmx) (raw)
Frequencerz - gods (raw)
Frequencerz - die hards only (raw)
Nr1 :Andy svg - gravity

Ik tel er 5 Roy ? En met een beetje geluk/pech (doorhalen wat voor jou van toepassing is) staat Zombie gewoon op 1 dit jaar. En zal dit na Seven de 2e keer zijn dat een 'dood en verderf' track op de eerste plaats staat.

Ik vind de opmerking :

Als er goede hardstyle wordt gemaakt verslaat dat qua populariteit volgens mij de raw tracks wel

ook raar, want relevant of niet, raw is momenteel gewoon veel populairder dan euforisch. Dit zie je gewoon aan alles terug (totaal aantal tracks geproduceerd, labels, feesten, boekingen). Dat er toevallig door een paar ontzettende eindbazen een aantal fenomenale hardstyle tracks in elkaar worden gezet per jaar en daarmee in de top 10 komen zegt nog niets over de populariteit van een (sub)genre.

Natuurlijk is het mooi dat er een aantal tracks per jaar zijn die tegengas geven aan het verharden van de scene maar het zet nog geen zoden aan de dijk.

we mogen blij zijn met de weg die producers als MYST en Phuture Noize in zijn geslagen maar de kick en screech formule blijft nog onverminderd populair.

Ik schaar Die Hards Only, Gods en zeker Lost niet onder raw. Dat is in mijn ogen gewoon hardstyle. Zoals sommige mensen zeggen dat die eerste drie 'euphoric raw' zijn, maar het is gewoon hardstyle. Raw schuif ik alleen toe aan Delete, Warface, Radical, Malice etc etc. B-Front maakt natuurlijk ook soms raw tracks maar lost is dat zeker weten niet. Daar kom je de plaat ook echt te kort mee om het raw te noemen imo

Zombie dood en verderf . Dat gaat een beetje ver of niet haha

Tuurlijk raw blijft populair en zal voorlopig ook zo blijven. Maar het echte hardstyle gevoel verslaat qua populariteit naar mijn idee gewoon de populaire raw platen. Dit kan je dus zien aan The Paradox en zo ook Zombie. Ik denk zelf dat de echte raw wel een flink stuk gaat afnemen de komende tijd ondanks de populariteit maar we gaan het zien!

RoyAPO wrote:Ik schaar Die Hards Only, Gods en zeker Lost niet onder raw. Dat is in mijn ogen gewoon hardstyle. Zoals sommige mensen zeggen dat die eerste drie 'euphoric raw' zijn, maar het is gewoon hardstyle. Raw schuif ik alleen toe aan Delete, Warface, Radical, Malice etc etc. B-Front maakt natuurlijk ook soms raw tracks maar lost is dat zeker weten niet. Daar kom je de plaat ook echt te kort mee om het raw te noemen imo

Zombie dood en verderf . Dat gaat een beetje ver of niet haha

Tuurlijk raw blijft populair en zal voorlopig ook zo blijven. Maar het echte hardstyle gevoel verslaat qua populariteit naar mijn idee gewoon de populaire raw platen. Dit kan je dus zien aan The Paradox en zo ook Zombie. Ik denk zelf dat de echte raw wel een flink stuk gaat afnemen de komende tijd ondanks de populariteit maar we gaan het zien!

En daar maak je mijn inziens de fout. Je zegt hier feitelijk dat raw niet mooi kan zijn en dat als je iets raw noemt het een tekortkoming is.


Natuurlijk is het lastig een lijn te vinden wat wel en niet raw is. En dat is bij iedereen wel verschillend, waar nou de grens getrokken wordt. Dat maakt verder niet uit. Maar raw kan net zo goed mooi en met gevoel zijn. En dat is geen tekortkoming.

Verder zullen we het wel zien inderdaad waar het naar toe gaat. Al denk ik niet dat er op korte termijn veel veranderd. in ieder geval niet voor 2019.

Raw = screeches en "zwaardere" kicks.

Zo kan je het simpelweg zien, maar je kan ook een deel van de genoemde artiesten daar niet altijd onder scharen. Radical heeft ook zijn gewone platen die niet echt onder raw vallen. Malice, Delete of Warface wel zo goed als compleet idd.

Euforische hardstyle kun je tegenwoordig ook makkelijk onder een ding gooien. Vooral als je het gros van Scantraxx en DWX pakt. Veelal de zelfde opbouw, synthesizer e.d.

Imo heeft Roy gelijk dat veel van Rough State gewoon geen typische raw is. Gunz, ja, Adaro eerst ook maar B-Front, amper.
Veel mooier om zoiets gewoon hardstyle te noemen. Geen overdreven neiging naar een van beide kanten.

Jaa daar heb je gelijk in. Ik denk alleen dat ik zelf een raw plaat met gevoel al niet meer onder de raw hardstyle plaats. We Are One van B Front is bijv wel een twijfel gevalletje. Maar er zijn weinig dj's die echte raw platen met gevoel hebben denk ik. America en The One Man Army zijn bijv voor mij wel typische raw platen met gevoel. Een tekortkoming gaat miss wel wat ver ja als je deze platen bekijkt wat ik beide echt top platen vind.
Maarja je bent zelf vrij om een plaat ergens onder te plaatsen natuurlijk

Ik doe de moeite niet meer tegenwoordig om ze echt te gaan plaatsen in een hokje. Gooi het gewoon onder hardstyle.

Hooguit wanneer je een specifieke stijl moet aanwijzen oid, kun je het bij de naam noemen.

euh