Hoe geniaal ik het duo ook bezig vind de laatste jaren, valt me deze toch eigenlijk weer een beetje tegen.
Ja het bekende recept werkt, de mid is tof en de productie van hoge kwaliteit, maar de melodie pakt me niet. De tweede climax met lelijke plopkick is er wat mij betreft zelfs één om snel te vergeten. De melodie gaat alle kanten op en het lijkt mij dat als je deze synchroon mee wilt blèren dat je óf bezopen moet zijn, 5 pillen in je mik moet hebben gegooid of het Down syndroom in beginnende staat moet hebben.
Het lijkt altijd een beetje het gevaar van een 'album', waardoor artiesten zichzelf toch een deadline opleggen en er zodoende iets afgeleverd móet worden. Ik zie dan ook liever dat artiesten eens in de zoveel maanden iets uitbrengen, wat wel echt een 10/10 is. Al zullen smaken altijd blijven verschillen natuurlijk.
