Fusionmania wrote:Prima plaatje
desalniettemin klinkt dit erg fijn 
Vind sowieso dat euphoric veel te ondergewaardeerd wordt. Tracks als deze bezorgen me echt een glimlachHekzitter wrote:Dit is zo fijn!
Jammer dat B2S de stekker uit het Euphoria feest getrokken heeft (?). Want met de huidige euforische namen (Jay Reeve, Keltek, Devin Wild, adrenalize, d-block & S-te-fan, Atmozfears etc.) En afsluitende met een phuture noize bijvoorbeeld zou je echt een fantastisch feest kunnen genereren.
Eens, heb soms echt het gevoel dat ik een van de enigen ben die de euphoric van tegenwoordig vetter vind dan raw.JeroenB93 wrote:Vind sowieso dat euphoric veel te ondergewaardeerd wordt. Tracks als deze bezorgen me echt een glimlachHekzitter wrote:Dit is zo fijn!
Jammer dat B2S de stekker uit het Euphoria feest getrokken heeft (?). Want met de huidige euforische namen (Jay Reeve, Keltek, Devin Wild, adrenalize, d-block & S-te-fan, Atmozfears etc.) En afsluitende met een phuture noize bijvoorbeeld zou je echt een fantastisch feest kunnen genereren.
Denk dat als je steeds meer richting de raw gaat je gewend raakt aan die drive, en euphoric dan als saai aanvoelt. Ik ben echt altijd groot fan geweest van het melodieuze spul, en in 2015 toen de raw steeds meer in de picture kwam en langzamerhand meer mainstream werd dan euphoric zelf bleef ik raw nog steeds mijden terwijl velen 'overstapten'. Toen rawphoric kwam ben ik sinds pak hem beet eind 2017 uiteindelijk eens een kijkje om de hoek gaan nemen, begon raw vet te vinden en toen moest het steeds harder om diezelfde 'kick' te krijgen. Ik zat laatst ook in het livesets gedeelte waar ik dan bv. die Jay Reeve Intents warmup set opzet en dan vind ik de sound nog steeds heerlijk maar de dag erna was ik raw aan het luisteren, zette vervolgens een random euphoric setje op en viel echt in slaap. Beetje hetzelfde effect als een uurtje 155 luisteren en dan terug naar 150, die 150 voelt dan gewoon letterlijk als 130 aan voor mij. Moraal, gewenning, als je eenmaal harder gaat heb je steeds meer nodig om dezelfde rush er uit te halen. Althans voor mij dan.LV1 wrote:Eens, heb soms echt het gevoel dat ik een van de enigen ben die de euphoric van tegenwoordig vetter vind dan raw.JeroenB93 wrote:Vind sowieso dat euphoric veel te ondergewaardeerd wordt. Tracks als deze bezorgen me echt een glimlachHekzitter wrote:Dit is zo fijn!
Jammer dat B2S de stekker uit het Euphoria feest getrokken heeft (?). Want met de huidige euforische namen (Jay Reeve, Keltek, Devin Wild, adrenalize, d-block & S-te-fan, Atmozfears etc.) En afsluitende met een phuture noize bijvoorbeeld zou je echt een fantastisch feest kunnen genereren.
Verder is dit weer een heerlijk zomers wegdroomplaatje, zoals we van Adrenalize gewend zijn.
Tuurlijk ligt het er ook net aan hoe je je op moment van muziek luisteren voelt, wat op dat moment je voorkeur heeft. Maar vind de meeste raw tracks (hoe vet ik ze ook vind) niet echt iets heel muziekaals hebben, waar ik dat bij tracks als deze van Adrenalize wel echt enorm heb (als je begrijpt wat ik in dit geval met muzikaal bedoel). Veel mensen luisteren alleen maar raw omdat het "vet" en "hard" is, terwijl euphorisch voor mij veel meer gevoel en verhaal in een track heeft.Pedaalemre wrote:Denk dat als je steeds meer richting de raw gaat je gewend raakt aan die drive, en euphoric dan als saai aanvoelt. Ik ben echt altijd groot fan geweest van het melodieuze spul, en in 2015 toen de raw steeds meer in de picture kwam en langzamerhand meer mainstream werd dan euphoric zelf bleef ik raw nog steeds mijden terwijl velen 'overstapten'. Toen rawphoric kwam ben ik sinds pak hem beet eind 2017 uiteindelijk eens een kijkje om de hoek gaan nemen, begon raw vet te vinden en toen moest het steeds harder om diezelfde 'kick' te krijgen. Ik zat laatst ook in het livesets gedeelte waar ik dan bv. die Jay Reeve Intents warmup set opzet en dan vind ik de sound nog steeds heerlijk maar de dag erna was ik raw aan het luisteren, zette vervolgens een random euphoric setje op en viel echt in slaap. Beetje hetzelfde effect als een uurtje 155 luisteren en dan terug naar 150, die 150 voelt dan gewoon letterlijk als 130 aan voor mij. Moraal, gewenning, als je eenmaal harder gaat heb je steeds meer nodig om dezelfde rush er uit te halen. Althans voor mij dan.LV1 wrote:Eens, heb soms echt het gevoel dat ik een van de enigen ben die de euphoric van tegenwoordig vetter vind dan raw.JeroenB93 wrote: Vind sowieso dat euphoric veel te ondergewaardeerd wordt. Tracks als deze bezorgen me echt een glimlach
Verder is dit weer een heerlijk zomers wegdroomplaatje, zoals we van Adrenalize gewend zijn.
Ja mee eens, vind deze ook wat minder.wootum wrote:Opzich wel een lekkere zomerplaat, maar vind de melodie minder pakkend dan normaal bij Adrenalize tracks.
Na Get Up en Groove Right Now toch wel hoge verwachtingen gekregen. De plaat is zeker niet slecht en luistert heerlijk weg.Henk-Jan wrote:Ja mee eens, vind deze ook wat minder.wootum wrote:Opzich wel een lekkere zomerplaat, maar vind de melodie minder pakkend dan normaal bij Adrenalize tracks.
Was wel hyped toen ik weer adrenalize solo zag maar deze slaat toch minder snel aan als get up of on the edge.
Wou hier de vorige keer al op inhaken, maar tijdgebrek...Pedaalemre wrote:LV1 wrote:Denk dat als je steeds meer richting de raw gaat je gewend raakt aan die drive, en euphoric dan als saai aanvoelt. Ik ben echt altijd groot fan geweest van het melodieuze spul, en in 2015 toen de raw steeds meer in de picture kwam en langzamerhand meer mainstream werd dan euphoric zelf bleef ik raw nog steeds mijden terwijl velen 'overstapten'. Toen rawphoric kwam ben ik sinds pak hem beet eind 2017 uiteindelijk eens een kijkje om de hoek gaan nemen, begon raw vet te vinden en toen moest het steeds harder om diezelfde 'kick' te krijgen. Ik zat laatst ook in het livesets gedeelte waar ik dan bv. die Jay Reeve Intents warmup set opzet en dan vind ik de sound nog steeds heerlijk maar de dag erna was ik raw aan het luisteren, zette vervolgens een random euphoric setje op en viel echt in slaap. Beetje hetzelfde effect als een uurtje 155 luisteren en dan terug naar 150, die 150 voelt dan gewoon letterlijk als 130 aan voor mij. Moraal, gewenning, als je eenmaal harder gaat heb je steeds meer nodig om dezelfde rush er uit te halen. Althans voor mij dan.JeroenB93 wrote:Eens, heb soms echt het gevoel dat ik een van de enigen ben die de euphoric van tegenwoordig vetter vind dan raw.
Verder is dit weer een heerlijk zomers wegdroomplaatje, zoals we van Adrenalize gewend zijn.
. Over het algemeen vind ik raw nu zelfs interresanter dan euphoric, maar daar ligt voor mij ook min of meer het probleem met euforische hardstyle dezer dagen. Raw is sinds dat ik serieus naar hardstyle ben gaan luisteren (2012/2013) zo ontzettend veranderd en gegroeid. Er zit zo veel beweging in die scene, echt niet normaal. De sound is compleet veranderd, het aanbod aan artiesten is enorm, evenals de verschillende stijlen/sounds binnen de raw. Plus dat er ook erg veel nieuwe aanwas is qua talenten. 
