Ik word echt moe van zoveel mogelijk kicks in een track willen proppen. Niet specifiek op Adaro en Kronos gericht, maar de (raw) scene in het algemeen. Waarom moet elke track om de 16 beats een compleet andere kick hebben? Hele nummers worden er onsamenhangend van. Het heeft een averechts effect op mij want ik neem aan dat producers dit toepassen om de aandacht van het publiek erbij te houden? Nou, ik val op een feest juist stil als een diepe lompe kick ineens wordt afgewisseld met een piepje.
In deze specifieke track dan, hoe past de 3e kick bij de rest? Ik vind de 1e en 2e kick niet zo goed omdat de focus meer op de nasleep ligt maar dan zonder goede impact zoals bij bijvoorbeeld een reversed bass wel het geval is. De 4e kick is dan meer mijn ding. Maar de 1e, 2e en 4e kick die passen tenminste nog bij elkaar. Ik kan niet inzien hoe, vanuit een muzikaal standpunt, de 3e kick een meerwaarde toevoegt? Niet dat het iets uitmaakt want je kan tegenwoordig bijna alle mid-intro's van twee platen verwisselen en je zou het verschil niet eens merken omdat ze toch al niet bij het geheel passen.
Die 4e is wel echt heel gaaf zeg!
Laat die Gierboks generatie toch lekker voor wat het is en bemoei je er als grote naam zo min mogelijk mee.. Andere 3 kicks klinken prima zo op het eerste gehoor 
Naast dat het gewoon een kutkick is, worden dergelijke kicks al door de helft van de raw scene gebruikt.
