Denk dat dat houden aan jaartallen een beetje verleden tijd is op classic feesten. Alle artiesten voelden zich gelukkig comfortabel genoeg om lekker te draaien wat ze zelf vet vinden dus genoeg minder bekende platen of zelfs platen na 2018, vond het er ook wel het feest voor.
Bijzonder hoeveel hitjes er maar bleven komen bij de set van Phuture Noize, echt niet normaal eigenlijk hoeveel dat er zijn. Miste nog wel een aantal platen, had bijvoorbeeld Chaos & Order graag nog wel willen horen.
Persoonlijk hoogtepunt denk ik wel om Walls Crashin’ Down weer te horen.
Die cocaine plaat die Adaro draaide kende ik eigenlijk nog niet, super dik!
Ook B-Front die twee MYST platen draaiden

Zou hem toch wel heel graag een keer terug zien keren op een feest.
Wel een hoog gehalte aan lompe dronken gasten die teveel ruimte opeisten, verder wel goed genoten van de sfeer.