Over Radical heb ik een ding te zeggen;
Ten eerste. Ik vind Radical zijn muziek prima om af en toe op te zetten en op te kickfisten als ik half bezopen in de kroeg sta. De volgende vergelijking is meer een vergelijking tussen menselijke gedrags patronen en gaat niet inhoudelijk in op Joey’s muziek (ik mag gewoon Joey zeggen want ik kwam hem een keer tegen op vakantie).
Mensen steken graag de koppen bij elkaar om in een intersubjectief gezamenlijk ideaal te geloven. Dit intersubjectief element bindt mensen. Het zit in onze genen, zorgt voor gemakkelijke samenwerking en is in principe de reden waarom mensen zo succesvol zijn (iemand hier Sapiens gelezen?).
Momenteel kan je stellen dat er een verschuiving plaatsvind naar het rechter politiek spectrum. De wereld staat momenteel aan de wieg van grote verandering die een aanpassing van onze levensstijl vereisen voor een duurzame continuïteit van levensstandaarden voor de gehele wereld. Veel mensen accepteren deze verandering niet omdat het hun comfortabele positie aantast en daardoor zijn ze geneigd conservatiever te stemmen. Dit terwijl hun luxepositie precies de oorzaak is van de onheil. Economische vluchtelingen kan je bijvoorbeeld terugleiden tot neokolonialisme ten dienste van goedkope producten in de supermarkt van de westerse consument. Politieke vluchtelingen kan je vaak terugleiden tot omgevingsfactoren, zoals klimaatverandering (veroorzaakt door het westen), vervuiling (veroorzaakt door het westen), en demografische factoren (ontwikkelingslanden hebben vaak de demografische transitie niet kunnen voltooien door neokolonialisme van het westen) en ultimately globalisering (kapitalistische groeidrang, een idee uit het westen). Klimaatverandering is een probleem van ons neoliberaal / kapitalistisch economisch model wat oneindige groei op een eindige groei probeert te realiseren zonder daar de volledige kostprijs voor te betalen.
Hoe trek ik nou in godsnaam de vergelijking met Radical Redemption?
De intersubjectieve realiteit is bij Radical Redemption heel krachtig, dat kan je merken aan de mate waarin zijn publiek zich laat meeslepen door zijn performance, de teksten en de achterliggende gedachte van zijn act. Je ziet dat mensen erin meegaan, terwijl zijn act, muziek en thema vaak doem, dood en verderfenis propageren. Hier zag ik de vergelijking; mensen kiezen ervoor om deel uit te maken van een intersubjectieve realiteit, terwijl het inherent haaks staat op een duurzame continuïteit van hun leven of levensomstandigheden. Mensen kiezen ervoor om de gevaren te accepteren, om zelf een comfortabel leven te hebben of in Radical zijn geval, een leuke tijd te hebben. Gelukkig wordt wat Radical met zijn act, muziek en thema propageert niet voltrokken, maar hetzelfde psychologische effect ligt mijn inziens aan de grondslag. Tegelijkertijd; de mensen die rechts stemmen gaan er van uit dat hun problemen ook niet werkelijkheid worden door daadwerkelijk rechts te stemmen.
Daarnaast zie je in beide gevallen sterk het gevoel van een ‘wij’ creëren tegen een gezamenlijke vijandige entiteit. Dat is een duidelijk product van menselijke evolutie. Mensen die zich konden verenigen tegenover een gemeenschappelijk obstakel of vijandigheid waren succesvoller in het evolutieproces.
Welkom in mijn hersenpan. Dit doet mijn hoofd elke dag.
