Opnieuw een track waar ik goed over te spreken ben
. Typisch dat Da Tweekaz stijltje waar Coone nog een lekkere draai aan geeft. En die break is op zich wel apart met die gitaren
. Vocals zijn redelijk vindt ze er niet uitspringen maar ik heb slechtere gehoord
. Tot nu toe vind ik alle tracks van Coone's nieuwe album goed
.
Trouwens wat een malloten ook die Da Tweekaz
. En Coone ook die zo droog de verkeerde kant oploopt
. Maar respect voor die lange pis en dat stukje op het einde: that's it, no more
.
Kan een best leuke track gaan worden zo 
